W dniu 10 września 2006 r. M. T. i W. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 1994 r., nr [...] w przedmiocie nabycia mienia państwowego z mocy prawa przez Gminę R., nieodpłatnie własności nieruchomości, oznaczonej jako działki nr [...] i działki nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 1994 r., zawierała pouczenie o trybie wniesienia odwołania do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. Skarżący z pominięciem tego środka zaskarżenia wnieśli skargę do Sądu.
Ponadto w odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, iż decyzja ta uprawomocniła się w dniu 8 czerwca 1994 r.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
