Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3438/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3438/17 (dalej zarządzenie z 28 grudnia 2017 r.) Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. J. (dalej skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie; k. 6 akt IV SA/Wa 3438/17).

Zarządzenie z 28 grudnia 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia K. J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego zmianę przez "orzeczenie, że skarżący w tej sprawie, ze stosunku służbowego, w sprawie związanej ze stosunkiem służbowym, oraz w zakresie praw i uprawnień dochodzonych, a nabytych w związku ze służbą czynną w Policji, wiążących w stanie spoczynku, korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w całości z art. 239 ppsa". Jednocześnie skarżący wniósł o orzeczenie, że zarządzenie obarczone jest wadą prawną, przez jego wydanie z naruszeniem obowiązku zbadania zakresu podmiotowego, przedmiotowego i prawnego w zakresie wstępnym, a w tym nierozpoznanie i nieuwzględnienie wniesionej skargi (k. 15 akt IV SA/Wa 3438/17).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 ppsa). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Art. 230 § 1 ppsa ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ppsa). W myśl art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Natomiast § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stanowi, że wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sprawą. Skarżący wniósł skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W myśl wskazanych wyżej przepisów, prawidłowo Przewodniczący Wydziału IV wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że przedmiotowa sprawa należy do kategorii spraw ze stosunków pracy i stosunków służbowych co skutkowałoby - zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ppsa zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Określenie "sprawa ze stosunków służbowych" oznacza sprawę, której przedmiot wyznacza określony stosunek prawny, jakiego źródłem są przepisy prawa regulujące treść oraz strony tego stosunku prawnego. Wobec tego sprawą ze stosunku pracy lub stosunku służbowego, o której mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ppsa, jest sprawa, jakiej materia ma swoją podstawę w stosunku pracy lub stosunku służbowym. Wskazany przepis zatem dotyczy takich spraw, w których przedmiotem zaskarżonego działania lub bezczynności organu administracji publicznej jest określone rozstrzygnięcie wynikające ze stosunku pracy lub stosunku służbowego skarżącego, albo którego podstawą jest stosunek pracy lub stosunek służbowy skarżącego. Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Jej substratem jest bowiem postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, zatem mające oparcie w innym reżimie prawnym. Fakt, że skarżący pełnił służbę w Policji, nie może mieć znaczenia dla określenia charakteru rozpoznawanej sprawy. Sprawa ta bowiem nie dotyczy bezpośrednio stosunku służbowego skarżącego. Nie należy więc do kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ppsa (odpowiednio – uchwała 7 Sędziów NSA z 10.7.2006 r. I OPS 7/05, ONSAiWSA 2007/1/2).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.