drukuj    zapisz    Powrót do listy

6480 658, Odrzucenie skargi, Inne, Odrzucono skargę, II SAB/Lu 79/17 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2017-10-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Lu 79/17 - Postanowienie WSA w Lublinie

Data orzeczenia
2017-10-11 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 220 par. 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 26 maja 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 17). W trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o udzielenie pomocy prawnej poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Skarżącego wezwano zatem do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, że skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza PPF, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r., pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącego bez rozpoznania (k. 40 akt sądowych).

Po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie prawa pomocy wezwano skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono w dniu 7 sierpnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 50). W zakreślonym terminie, wpis nie został jednak uiszczony, natomiast w dniu 14 sierpnia 2017 r. osobiście skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wezwano go zatem ponownie do wypełnienia formularza PPF w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy wobec tego referendarz sądowy ponownie zarządzeniem z dnia 14 września 2017 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania (k. 67 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z treścią § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy w terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r. referendarz sądowy powyższy wniosek pozostawił bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone stronie w dniu 19 lipca 2017 r. i wobec niezaskarżenia stało się prawomocne. Wobec powyższego, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczono w dniu 7 sierpnia 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 14 sierpnia 2017 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący wpisu nie uiścił. W terminie do uiszczenia złożył natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W tym miejscu należy zauważyć, że ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie mógł mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Kwestia rozpoznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym zarządzeniem referendarza z dnia 13 lipca 2017 r.

Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r. II FZ 616/07; z 18 września 2007 r., II FZ 330/07; z 7 kwietnia 2016 r., II FZ 135/16 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r., I SA/Po 1403/15).

Zatem jak wynika z akt niniejszej sprawy, skierowane do skarżącego po uprawomocnieniu się postępowania w przedmiocie prawa pomocy wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zostało odebrane w dniu 7 sierpnia 2017 r. Termin do jego wykonania upływał w dniu 14 sierpnia 2017 r. Skarżący, mimo upływu tego terminu, nie uiścił wpisu od skargi.

Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.



Powered by SoftProdukt