Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), Sędzia WSA Tadeusz Haberka, Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2023 r. w Wydziale I - w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 28 stycznia 2022 r. o nr SKO/41/P-316/2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.: oddala skargę w całości.

Przedmiotem skargi R.S. (dalej jako Strona, Skarżąca) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. (dalej jako SKO, Organ odwoławczy) z 28 stycznia 2022 r nr SKO/41/P-316/2021 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. (dalej jako: Burmistrz, Organ I instancji) z 20 października 2021 r. nr WF.3120.157.2020.2021 - uchylającą (w wyniku wznowienia postępowania) ostateczną decyzję Burmistrza nr 164 z dnia 20.01.2020 r. obejmująca wymiar podatku rolnego, leśnego oraz od nieruchomości za 2020 r. w części dotyczącej zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 r. - nieruchomości zabudowanej budynkiem przy ul. [...] w K. w kwocie 97,20 zł i ustalającą dla tej nieruchomości wymiar podatku w wysokości 1.251,70 zł. Mając na uwadze wynikający z art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) obowiązek Sądu zwięzłego przedstawienia stanu sprawy, a nie powielania całości akt, należy wskazać jak poniżej.

Postanowieniem z 30 lipca 2021 r. nr WF.3120.157.2020 Burmistrz wznowił z urzędu postępowanie w sprawie wymiaru Stronie decyzją ostateczną z 24 stycznia 2020 r. nr 164 zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 r., w oparciu o przesłankę z art. 240 § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) – dalej jako o.p., w związku z pozyskaną ze stron internetowych informacją o wykorzystywaniu części pomieszczeń do prowadzenia działalności gospodarczej. Decyzją z 20 października 2021 r. Burmistrz uchylił w części ww. decyzję nr 164 dot. zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 r. odnośnie nieruchomości zabudowanej przy ul. [...] w K., w kwocie 97,20 zł (120m2 x 0,81 zł) i ustalił w kwocie 1.251,70 zł (50m2 x 23,90 zł + 70m2 x 0,81 zł). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Burmistrz podniósł, że Strona prowadzi działalność gospodarczą na pow. 50m2 w nieruchomości mieszkalnej o pow. 120 m2 jako wynajem krótkoterminowy [...], co zostało ujawnione przez Organ I instancji na stronie internetowej. Działalność ta prowadzona jest w sposób ciągły i zorganizowany o czym świadczą starania dotyczące przygotowania apartamentu oraz rozpowszechnianie oferty na stronach serwisów internetowych [...]. Wskazano, że w zamieszczonych przez Stronę ofertach ujęto do dyspozycji gości 3 sypialnie, łazienka, kuchnia ze standardowym wyposażeniem (mikrofalówka, lodówka, czajnik), sprzęt do grillowania, bezpłatne wifi, bezpłatny parking, telewizor z płaskim ekranem. Strona reklamuje apartament jako znajdujący się w okolicy popularna wśród miłośników narciarstwa, miłośników jazdy na rowerze i wędkarstwa, a w pobliżu znajduje się [...]. Wpisy klientów świadczą o stałej dostępności obiektu.

Strona od decyzji Burmistrza wniosła odwołanie wskazując, że wykonuje jedynie zarząd majątkiem prywatnym i brak jest znamion prowadzenia działalności gospodarczej.

W wyniku rozpatrzenia sprawy w drugiej instancji Organ odwoławczy utrzymał rozstrzygniecie Burmistrza w mocy. SKO podzieliło ustalenia Organu I instancji, odnoszące się do apartamentu wynajmowanego przez Stronę turystom. Podobnie jak Burmistrz Organ odwoławczy uznał, że apartament o pow. 50m2 podlega opodatkowaniu stawką właściwą dla budynków, ich części wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a więc stawkami najwyższymi.

Strona nie zgodziła się z rozstrzygnięciem SKO i wniosła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 120, art. 121, art. 122 w związku z art. 187 § 1, w związku z art. 191 oraz art. 210 § 1 pkt 6 o.p. przez brak wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego - oparcie się na niezweryfikowanych informacjach z witryn internetowych;

- art. 4 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 5 ust. 2 pkt b ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm.) – dalej jako u.p.o.l. i § 1 pkt 2b uchwały [...] Rady Miejskiej w K. przez błędną wykładnię – uznanie, że okazjonalne najmowanie części pomieszczeń znajdujących się w domu zamieszkiwanym przez Strony podlega opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla tych obiektów, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, gdy najem w przypadku Strony jest w zakresie zarządu majątkiem prywatnym;

- art. 3 ustawy z 6 marca 2018 Prawo przedsiębiorców, w związku art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. przez błędną ich wykładnię polegającą na uznaniu, że najem prowadzony przez Stronę spełnia przesłanki do zakwalifikowani jako działalności gospodarczej, gdy w rzeczywistości działania Strony nie są prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany i nie stanowią źródła utrzymania.

W oparciu o zarzuty skargi Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazując, że najem apartamentu stanowi dodatkowe źródło dochodu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022, poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (odnosi się bowiem do skarg dotyczących interpretacji indywidualnych). Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 p.p.s.a. w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.) - na zgodne wnioski stron.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd uznaje za istotne wyjaśnić naturę postępowania w przedmiocie wznowienia, regulowaną przepisami Rozdziału 17 DZIAŁU IV o.p. Już z samej systematyki przepisów o.p. wynika, że postępowanie wznowieniowe i postępowanie w przedmiocie nieważności (Rozdział 18 DZIAŁU IV o.p.) są postępowaniami podatkowymi szczególnymi, odrębnymi od zwykłego postępowania kończącego się, co do zasady decyzją zwykłą o walorach ostateczności, zgodnie z art. 128 o.p. Oba postępowania szczególne stanowią wyłom w przewidzianej tym przepisem zasadzie stałości decyzji ostatecznej. Postępowanie wznowieniowe jako tryb szczególny nie dotyczy pełnej kontroli decyzji merytorycznej i prowadzącego do jej wydania postępowania, a winno skupić się na istnieniu przesłanek powołanych w podstawie wznowienia, na ich wykazaniu i na uzasadnieniu wpływu na wymiar zobowiązania. "Stosownie do treści art. 245 § 1 pkt 5 o.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Warto dodać, że przez istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne rozumieć należy takie okoliczności, które mają być nowe, co oznacza, że nie mogą one wynikać z dotychczas zebranego i znanego organowi materiału dowodowego, a w szczególności z odmiennej jego oceny. Nowymi dowodami są z kolei takie, które nie były (niezależnie od przyczyn tego stanu) znane organowi w dniu wydawania decyzji. Przez dowód należy przy tym rozumieć wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art.180 § 1 o.p.). Zarówno okoliczności, jak i dowody muszą być ponadto istotne (dotyczyć faktów prawnie znaczących i mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia) oraz istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej. Co ważne, nieprzeprowadzenie określonych dowodów w toku zwykłego postępowania instancyjnego, jeżeli dowody te mogły być powołane przez stronę, nie może być podstawą wznowienia postępowania w myśl art. 240 § 1 pkt 5 O.p., gdyż naruszałoby to zasadę stałości decyzji." - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 25 listopada 2021 r. o sygn. akt II FSK 1001/21 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Zgodnie zaś z art. 241 § 1 o.p. wznowienie postępowania możliwe jest zarówno na wniosek jak i z urzędu.

Przechodząc do realiów rozpatrywanej sprawy to postepowanie z urzędu wznowił Burmistrz, wskazując na przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 o.p. - ujawnione na portalach internetowych [...]. informacje o prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej polegającej na wynajmie turystom [...]. Zdaniem Sądu fakt, że źródłem nieznanych organowi, a istniejących w dniu wydania decyzji okoliczności faktycznych są portale internetowe nie czyni tych informacji niewiarygodnymi. Należy zauważyć, że obecnie portale internetowe stanowią nie tylko powszechne źródło informacji, ale i ogólnie dostępne (a coraz częściej płatne) narzędzia umożliwiające wykonywanie nie tylko zwykłych czynności w różnych dziedzinach, sferach życia codziennego i zawodowego, ale i działalności gospodarczej. Przykładem takich narzędzi jest właśnie portal [...], który m.in. umożliwia m.in. wyszukiwanie usług noclegowych nie tylko w typowych hotelach, ale i na "kwaterach prywatnych", pensjonatach. Tym samym Sąd uznaje za nieuzasadnione dyskredytowanie portali internetowych jako źródła istotnych dla sprawy nowych okoliczności, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 o.p. oraz nie znajduje podstaw do zakwestionowania legalności wszczęcia przez Burmistrza postępowania wznowieniowego.

Dalej należy podnieść, że jeśli Strona miała wątpliwości co do legalności decyzji SKO z 2 czerwca 2021 r. nr SKO/41/P-92/2021, którą uchylona została decyzja Burmistrza z 23 lutego 2021 nr WF.3120.157.2020 - w przedmiocie zmiany własnej decyzji ostatecznej ustalającej Stronie wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2020 - a postępowanie prowadzone w oparciu o przepisy art. 254 o.p. zostało umorzone, to Strona miała prawo zaskarżyć tą decyzję do sądu administracyjnego. Obecnie mając na uwadze przepis art. 134 p.p.s.a., z którego wynika związanie sądu administracyjnego granicami sprawy – legalność decyzji SKO z 28 stycznia 2022 r nr SKO/41/P-316/2021, to Sąd nie mógł dokonać kontroli innej decyzji SKO (z 2 czerwca 2021 r.), w tym jej treści i zaleceń.

Uznając, że wskazane przez organy okoliczności fatyczne wynikające z zamieszczonych przez Stronę (czemu Skarżąca nie przeczy) na wyżej wymienionych portalach informacje wypełniają przesłankę nowych okoliczności nieznanych Burmistrzowi w dacie wydania decyzji nr 164 o oferowaniu na wynajem "Apartamentu[...]" o pow. [..] w budynku przy ul. [...] w K. zbadać należało, czy mają one walor okoliczności istotnych dla sprawy, a więc dla wymiaru Stronie podatku od nieruchomości za 2020 r. Zdaniem Sądu niewątpliwie zarówno okoliczność zamieszczania przez Stronę ofert na wskazanych portalach (m.in. [...]) o wynajmie "Apartamentu [...]" jak i sama treść i szczegółowość oferty mają istotne znaczenie dla sprawy wymiaru Stronie podatku od nieruchomości, albowiem wpływają na wysokość tego wymiaru poprzez zastosowanie innej stawki - do części pomieszczeń budynku przy ul. [...] w K. jako związanej/zajętej z działalnością gospodarczą.

Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji o prowadzeniu przez Stronę działalności gospodarczej w postaci najmu krótkoterminowego (a właściwie usług noclegowych) turystom w "Apartamencie [...]". Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy (podmioty wpisane w KRS i CEiIDG) lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (podmioty formalnie nie zarejestrowani jako przedsiębiorcy – nie wpisane do KRS i CEiDIG)), z zastrzeżeniem ust. 2a. Natomiast na gruncie u.p.o.l. (art. 1a pkt 4) działalność gospodarcza to działalność, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570), którą zgodnie z art. 3 tej ustawy jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Tym samym na działalność gospodarczą składają się elementy, które muszą wystąpić łącznie:

1) działalność np. najem prowadzona jest w celu osiągnięcia dochodu – przy czym chodzi o sam zamiar, a nie skutek, czyli realny dochód;

2) w sposób ciągły – nie jednorazowo i bez dłuższych przerw;

3) w sposób zorganizowany – przy pomocy biura, pracowników, firm zewnętrznych.

W sprawie Strony wszystkie ww. elementy składające się na działalność gospodarczą zostały spełnione, albowiem Strona oferuje odpłatnie najem "Apartamentu [...]" (usługi noclegowe), ogłaszając się stale (również w dacie wydania niniejszego wyroku) na profesjonalnych portalach oferujących usługi noclegowe (zakwaterowania). Kieruje przy tym swoją ofertę do nieograniczonego kręgu odbiorców. Sąd podziela stanowisko zgodnie z którym:

"Zarobkowy charakter prowadzonej działalności jest (...) kategorią obiektywną i wiąże się z pewną potencjalną możliwością uzyskiwania dochodów, w oderwaniu od jej faktycznego wymiaru, czyli wyniku finansowego jej prowadzenia. Udostępnianie pokoi gościnnych w budynku należącym do skarżących za odpłatnością bez wątpienia stwarza taką możliwość po ich stronie."

(prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Łd 390/13 – dostępny w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

O zorganizowanym (profesjonalnym) oferowaniu usług noclegowych przez Stronę świadczy korzystanie z wyspecjalizowanych portali internetowych, które umożliwiają przecież m.in. porządkowanie rezerwacji, zaplanowanie sprzątania apartamentu przed przybyciem kolejnych gości, pranie pościeli, czy też chociażby reklamę. Niewątpliwie też pojawienie się oferty na wymienionych wyżej portalach uzależnione było od zawarcia stosownych umów z tymi - niewątpliwie podmiotami zewnętrznymi. Tym samym podwyższenie wymiaru podatku od nieruchomości względem powierzchni pomieszczeń "Apartamentu[...]" jako wykorzystywanych w działalności gospodarczej należało uznać za uzasadnione. Ogólne kwestionowanie przez Stronę przyjętego przez organy metrażu wobec nie przedstawienia dowodów wskazujących inny metraż Sąd ocenia jako niezasługujące na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znajdując uzasadnienia dla wskazanych w skardze wad jakimi miałaby by być dotknięta zaskarżona decyzja oraz innych naruszeń przepisów prawa - zobowiązujących do uchylenia decyzji SKO, skargę jako nieuzasadnioną oddalił w oparciu o art. 151 p.p.s.a.