Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marek Wroczyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA – Cezary Kosterna Sędzia WSA – Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku R. P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sławomira Fularskiego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzję postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. R. P. zwrócił się "o wyznaczenie innej delegatury niż w R. lub objęcie przez Sąd w Warszawie mojej sprawy". W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2017 r. zobowiązano skarżącego do wskazania, czy jego pismo jest wnioskiem o wyłączenie od orzekania sędziów orzekających w Wydziale VIII WSA w Warszawie oraz wskazania imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego pouczając, że czynności należy dokonać w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a..

W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo, w którym wyjaśnił, że nie zwracał się o wyłączenie jakiegokolwiek sędziego WSA w W., a tylko "w delegaturze WSA w R.. Chodzi w szczególności o mojego "kolegę" z pracy u Wojewody [...] sędziego Sławomira Fularskiego".

Sędzia WSA Sławomir Fularski w dniu [...] stycznia 2017 r. r. złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym podał, że z żadną ze stron postępowania w sprawie VIII SA/Wa 979/16 ze skargi R. P. nie łączy go stosunek osobisty, ani inna okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności oraz, że nie zachodzą podstawy jego wyłączenia wymienione w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Oświadczył, że prawdopodobnie R. P. był w tym samy co on czasie, pracownikiem M. Urzędu Wojewódzkiego w okresie jego zatrudnienia w latach 2000 – 2003.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wynika m.in., że podmiotowym prawem o randze konstytucyjnej jest prawo każdego do bezstronnego sądu. Urzeczywistnieniu tego prawa służą liczne gwarancje ustawowe. Jedną z nich jest instytucja wyłączenia sędziego, uznawana za "główny mechanizm gwarancyjny dla realizacji zasady bezstronności sądu" (por. wyrok TK z dnia 11 grudnia 2002 r., SK 27/01, OTK-A 2002, nr 7, poz. 93).

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.

Z kolei art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przy czym chodzi tu o taką wątpliwość, która uzasadnia wyłączenie sędziego, na podstawie komentowanego przepisu.

Zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Z wyjaśnienia złożonego przez sędziego WSA Sławomira Fularskiego wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Niezależnie od tego powyższe oświadczenie sędziego i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (vide. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 896/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 779/13 publikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. I OZ 314/11).

W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione we wniosku nie stanowią o konieczności wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego WSA Sławomira Fularskiego. Prawdopodobne zatrudnienie sędziego i skarżącego w tej samej instytucji przed kilkunastoma laty nie wskazuje na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego. Argumentacji takiej nie zawiera również wniosek skarżącego.

Ponadto należy wskazać, mając na uwadze poglądy judykatury i doktryny prawa, że przeświadczenie strony co do tego, iż sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego WSA Sławomira Fularskiego jest oczywiście nieuzasadniony.

Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 22 § 1 oraz § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.