Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na bezczynność Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem platformy e-PUAP, skargę na bezczynność Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 7 stycznia 2026 r., wykonując zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2026 r. (k. 60 akt sądowych).

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu, w dniu 8 stycznia 2026 r. nadesłał podpisane pismo przewodnie, do którego załączył skargę oraz replikę na odpowiedź organu na skargę. Załączone do pisma przewodniego skarga oraz replika na odpowiedź organu na skargę nie zostały podpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.), w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 ust. 4 P.p.s.a.). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a P.p.s.a.). Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b P.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi – nie nadesłał podpisanej skargi, mimo prawidłowego doręczenia wezwania z dnia 7 stycznia 2026 r. w ww. zakresie oraz prawidłowego pouczenia, że niewykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał podpisane jedynie pismo przewodnie z dnia 7 stycznia 2026 r. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z wymogami skargi określonymi w art. 46 § 1 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W związku z powyższym nie można było uznać pisma przewodniego za skargę, gdyż nie zawierało ono żądania. Żądania skargi zostały bowiem zawarte w niepodpisanej skardze na bezczynność (k. – 7 akt sprawy).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 ust. 4 P.p.s.a. i art. 46 § 2b P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.