Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Balicka Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej jako: "GIOŚ", "organ odwoławczy") po rozpatrzeniu zażalenia Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący", "Spółka") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy Stowarzyszeniu "[...]" (dalej: "Stowarzyszenie") prawa wglądu do części materiału dowodowego znajdującego się w aktach toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wstrzymania działalności instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, stanowiącej część Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Stan sprawy przedstawiał się następująco:

W dniu 23 grudnia 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska działając z urzędu, w związku z wnioskiem Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] delegowanego do Prokuratury Okręgowej w [...], wszczął na podstawie art. 364 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2013 r., poz. 1232 z późn. zm.) postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania działalności instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, stanowiącej część instalacji zlokalizowanej na terenie zakładu prowadzonego przez skarżącego.

W dniu 21 września 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zakończył postępowanie dowodowe i poinformował strony o możliwości: zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie oraz składania wniosków i zastrzeżeń mogących mieć wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie, w tym także wypowiedzenia się co do zebranych dotychczas dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w przedmiotowej sprawie.

Z powyższych uprawnień w dniu 28 września 2015 r., na podstawie art. 73 § 1 kpa, skorzystało Stowarzyszenie "[...]", które zostało dopuszczone do przedmiotowego postępowania administracyjnego na prawach strony.

Ponadto Stowarzyszenie pismem z dnia 28 września 2015 r. złożyło wniosek o udostępnienie mu "Oceny oddziaływania zapachowego instalacji mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów i składowiska odpadów [...]", zwanej dalej również: "Opracowaniem", w formie kopii, powołując się na ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) oraz ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.).

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska na podstawie art. 74 § 2 w związku z art. 73 kpa oraz art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tj. Dz.U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.) w związku z wnioskiem Stowarzyszenia "[...]" z dnia 28 września 2015 r. wydał postanowienie z dnia [...] października 2015 r., w którym odmówił Stowarzyszeniu "[...]" prawa wglądu do materiału dowodowego, obejmującego informacje zawarte w precyzyjnie wskazanych dokumentach wraz z zakresem stronicowym i wierszowym, uznając je za tajemnicę przedsiębiorstwa.

W pierwszej kolejności [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że skoro Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, to jego wniosek o udostępnienie do wglądu akt odbywa się na zasadach określonych w art. 73 i 74 Kpa.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu dopuścił dowody w postaci dokumentów złożonych przez skarżącego, oraz dokumentów z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez upoważnionych pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...] i co do wszystkich tych dowodów skarżący – korzystając z prawa wynikającego z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności co do zawartych w nich informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa oraz innych informacji posiadających wartość gospodarczą, nadając im klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa".

Organ pierwszej instancji wskazał, że na podstawie postanowień art. 2 pkt 2, art. 4 ust. 1 i 2 i art. 8 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182 poz. 1228, z późn. zm.), udostępnienie stronie postępowania administracyjnego dokumentów niejawnych oznaczonych klauzulami "poufne" bądź "zastrzeżone" znajdujących się w aktach tego postępowania jest możliwe w sposób spełniający wymogi tego aktu prawnego. Natomiast ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji regulująca kwestie zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, której potrzeba ochrony jest podstawą ograniczenia stronie wglądu do akt niniejszej sprawy, nie przewiduje możliwości uzyskania dostępu do informacji po spełnieniu wymogów.

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że prawo strony postępowania administracyjnego do wglądu w akta sprawy i jego ograniczenie jest wyraźne i sprzężone ze spoczywającymi na organach administracji obowiązkami zapewnienia w toku postępowania administracyjnego ochrony informacji niejawnych z uwzględnieniem przepisów ustaw odrębnych oraz zapobieganiu czynom mającym znamiona przestępstwa przeciwko ochronie informacji.

W ocenie organu pierwszej instancji interesem prawnie chronionym jest w niniejszej sprawie tajemnica przedsiębiorstwa - Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], które zastrzegło w niniejszym postępowaniu określone informacje jako tajemnicę przedsiębiorstwa.

W ocenie organu pierwszej instancji nie budzi wątpliwości, że zastrzeżone przez skarżącego informacje posiadają wartość handlową, gdyż stanowią cenne źródło informacji dla konkurencji i mogą mieć wpływ na pozycję rynkową Spółki. Organ stwierdził, że zastrzeżone dokumenty zawierają informacje m. in. dotyczące stosowanej przez skarżącego technologii przetwarzania odpadów i wprowadzanych rozwiązań. Choć technologie te są podobne, jednak istnieją różnice pomiędzy rozwiązaniami przyjętymi przez poszczególnych przedsiębiorców. Przedsiębiorcy nie mają szczegółowej wiedzy o tym, jakie rozwiązania technologiczne są stosowane przez konkurentów. Informacje o tego rodzaju rozwiązaniach, jak również o ilościach i rodzajach przetwarzanych odpadów w ujęciu cząstkowym, nie są objęte ustawową sprawozdawczością, w związku z tym nie są powszechnie znane ani dostępne na rynku.

Z tych przyczyn – jak stwierdził organ pierwszej instancji – mają one wartość gospodarczą, a ich ujawnienie mogłoby wpłynąć niekorzystnie na sytuację gospodarczą Spółki, a także mogłoby doprowadzić do uzyskania wiedzy o jej kontrahentach. Dlatego też [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, postanowił ograniczyć działającemu na prawach strony Stowarzyszeniu "[...]" prawo wglądu do materiału dowodowego zebranego w sprawie uznając, że ujawnienie Stowarzyszeniu określonych dokumentów zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa umożliwiłoby podmiotom konkurencyjnym zapoznanie się z modelem biznesowym przyjętym przez skarżącego, ze strategią funkcjonowania przedsiębiorstwa i mogłoby przyczynić się do osłabienia pozycji Spółki na rynku usług komunalnych.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że organ zobowiązany był wydać postanowienie o odmowie Stowarzyszeniu "[...]" prawa wglądu do całości Opracowania. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w związku z art. 6 i art. 8 kpa poprzez zbyt wąski zakres odmowy prawa wglądu do Opracowania i w konsekwencji umożliwienie zapoznania się przez podmiot nieuprawniony z informacjami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorstwa. Wyjaśnił, że Opracowanie nie jest podzielone na niezwiązane ze sobą części, które mogłyby podlegać odrębnej ocenie jako stanowiące bądź niestanowiące tajemnicy przedsiębiorstwa. Opracowanie jest spójnym dokumentem i jako całość spełnia warunki, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W opinii skarżącego organ nie był uprawniony do uznania, że fragmenty Opracowania nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy Spółka twierdziła, iż cała jego treść ma status takiej tajemnicy. Całość Opracowania stanowi dokument nieujawniony do wiadomości publicznej, zawierający informacje o istotnej wartości gospodarczej, co do których skarżący podjął stosowne działania celem zachowania ich poufności. W konsekwencji cała treść Opracowania stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa skarżącego, a przez to żadna jego część nie może zostać udostępniona podmiotom trzecim bez jego zgody. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego postanowienia poprzez odmowę Stowarzyszeniu "[...]" prawa wglądu do całości Opracowania.

GIOŚ rozpoznając zażalenie podkreślił, że art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przewiduje odmowę udostępnienia informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania.

Organ odwoławczy wskazał, że aby dane informacje mogły zostać wyłączone z udostępniania, konieczne jest udowodnienie, dlaczego ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję przekazującego. Fakt ten - podobnie jak pozostałe przesłanki utajnienia informacji - powinien być wykazany przede wszystkim we wniosku zainteresowanego o wyłączenie informacji z udostępniania, a potem także w decyzji odmawiającej udostępnienia informacji.

W ocenie organu odwoławczego skarżący wyjaśnił, jaki wpływ na wartość rynkową Spółki może mieć udostępnienie informacji, które w jego ocenie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Główny Inspektor Ochrony Środowiska podzielił pogląd [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, że w omawianej sytuacji zostały spełnione przesłanki konieczne do uznania, że wystąpił wyjątek, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

GIOŚ podkreślił także, że zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności i z tego względu organ nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do jej istnienia, ale powinien samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne.

W ocenie GIOŚ w rozpoznawanej sprawie organ I instancji dokonał oceny zasadności wyłączenia jawności żądanych informacji. Nie poprzestał wyłącznie na oświadczeniu co do kwalifikacji danych zawartych w dokumentacji postępowania administracyjnego jako stanowiących "tajemnicę handlową", co jest równoznaczne z tajemnicą przedsiębiorcy i nie podlegających upublicznieniu. Wobec tego uznał, że w przedmiotowej sprawie dokonano właściwej analizy wniosku Spółki pod kątem zidentyfikowania informacji mających status tajemnicy przedsiębiorcy. Organ I instancji konkretnie wskazał, jakie dokumenty i w jakim zakresie podlegają wyłączeniu ze względu na ochronę wspomnianych dóbr. W ocenie organu odwoławczego niedopuszczalne byłoby uznanie, że akta administracyjne w całości nie podlegają udostępnieniu, bez żadnych ustaleń. Rzeczą organu administracji publicznej jest zweryfikować postępowanie strony tak, aby mogły być zrealizowane podstawowe zasady postępowania wyrażone w art. 8 i 10 kpa, a udział organizacji społecznej, także strony postępowania nie był fikcją.

W skardze na postanowienie GIOŚ z dnia [...] lutego 2016 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] zarzuciło zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:

art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, w zw. z art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 6, 8 i 74 § 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, które powinno było zostać uchylone ze względu na zbyt wąski zakres odmowy prawa wglądu do opracowania "Ocena oddziaływania zapachowego instalacji mechaniczno - biologicznego przetwarzania odpadów i składowania odpadów [...]" ("Opracowanie") i w konsekwencji umożliwienie zapoznania się przez podmiot nieuprawniony z informacjami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorstwa;

art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowiska i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, które powinno było zostać uchylone ponieważ umożliwiało udostępnienie przez organ administracji informacji o wartości handlowej stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy zachodzi wyjątek ograniczający jawność określony w powołanym przepisie;

art. 124 § 1 i § 2 kpa oraz art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa w zw. z art. 11 kpa poprzez niewyjaśnienie w sposób dostateczny motywów rozstrzygnięcia oraz wyprowadzenie sprzecznych wniosków w treści uzasadnienia skarżonego postanowienia, jak również opatrzenie postanowienia błędną datą.

Mając powyższe na względzie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę GIOŚ wniósł o jej oddalenie, zarzuty skargi uznając za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Dz. U. z 2014r., poz. 1647) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska prawa nie narusza.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Środowiska, utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, który odmówił stronie postępowania administracyjnego, dotyczącego wstrzymania działalności instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, prawa do wzglądu co do części materiału dowodowego uznając, że stanowi on tajemnicę przedsiębiorstwa. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 73 i 74 § 2 Kpa, a także art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Skarżący – powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa – zakwestionował zaskarżone postanowienie w zakresie, w jakim odmawia Stowarzyszeniu "[...]" prawa wglądu jedynie do fragmentów opracowania "Ocena odziaływania zapachowego instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów i składowiska odpadów [...]" (dalej "opracowanie"), bowiem w ocenie skarżącego, organ powinien odmówić Stowarzyszeniu prawa wglądu do całości opracowania.

Co do zasady stronie postępowania administracyjnego służy prawo – na podstawie art. 73 § 1 i § 2 Kpa – zaznajamiania się ze wszystkimi materiałami, które znalazły się w aktach sprawy. Prawo to jednak doznaje ograniczeń wynikających z przepisów prawa. Ograniczenie jawności akt sprawy reguluje art. 73 § 1 i § 2 Kpa, zgodnie z którym przepisu art. 73 Kpa nie stosuje się do akt zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne" oraz akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. Jednakże oprócz wyłączeń wskazanych w tym przepisie, także inne przepisy rangi ustawowej mogą formułować przesłanki wyłączenia wglądu do akt sprawy. Zgodnie bowiem z art. 51 ust. 3 zdanie 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ograniczenie prawa dostępu do akt może określić ustawa.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, żądana przez Stowarzyszenie informacja m. in. z zakresie udostępnienia Opracowania "Ocena Oddziaływania zapachowego instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów" mieści się kategorii spraw, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, a zatem spraw, które co do zasady podlegają udostępnieniu. Od wskazanej zasady ustawa ta przewiduje także wyjątki, tj. sytuacje kiedy organ zobowiązany jest odmówić udostępnienia danej informacji.

Zasadnie organ odwoławczy podniósł, że na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku odmawia się udostępnienia informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępnienia.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, powołując się na art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wniósł o wyłączenie informacji (w tym Opracowania) z udostępnienia, wskazując, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa.

W tej sytuacji zasadnie uznały organy, że zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności, i dlatego organ administracji publicznej nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, ale powinien samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Otóż organ samodzielnie zweryfikował, które fragmenty Opracowania nie mogą zostać udostępnione stronie postępowania.

W wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2492/14 przedstawił tezę, którą Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela, że regulacja zawarta w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji: "(...) stanowi w istocie implementację dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.Urz. UE wyd. spec. 15/t. 7 str. 375). Dopuszcza ona organicznie dostępu do informacji z uwagi na poufność informacji handlowych lub przemysłowych, jeśli jest ona przewidziana prawem krajowym lub wspólnotowym w celu ochrony prawnie uzasadnionych interesów (art. 4 ust. 2 lit d), jednak wyraża jednocześnie zasadę, że "Podstawy do odmowy udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 są interpretowane zawężająco, przy uwzględnieniu publicznego interesu ujawnienia informacji w konkretnym przypadku. W każdym przypadku publiczny interes ujawnienia informacji jest porównywany z interesem dyktującym odmowę ich udostępnienia" (art. 4 ust. 2 zd. 2). Wobec obowiązku prowspólnotowej wykładni regulacji służących implementacji prawa stanowionego na szczeblu UE, nie sposób przyjąć, aby intencją prawodawcy krajowego było zakreślenie wyjątków szerszych, niż przewidziano to w prawie wspólnotowym.

Oznacza to, że ramy odmowy udostępnienia informacji muszą być rozumiane ściśle. Sama okoliczność, że określona informacja może mieć pewną wartość handlową dla przedsiębiorstwa (może przemawiać za tym jego interes faktyczny) nie może stanowić podstawy odmowy udostępnienia informacji, wobec ogólnej zasady jej dostępności. Podkreślenia wymaga, że w rozpatrywanej sprawie poza sporem jest, że żądana informacja należy do kategorii zaliczanej do pojęcia "informacji o środowisku i jego ochronie". Do informacji należą niewątpliwie te, dotyczące problematyki gospodarowania odpadami, wykraczające także poza samo ich wytwarzanie (wobec treści art. 9 ust. 1 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji). Przywołana już dyrektywa 2003/4/WE w art. 4 ust. 2 zd. 4 (implementowanym art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji) nie ustanawia wprawdzie bezwzględnego obowiązku udostępniania informacji w zakresie gospodarowania odpadami. Nie oznacza to jednak, że przesłanki odmowy udostępnienia informacji w tym zakresie (ich zastrzeżenia przez osoby trzecie) mogą być wykładane szeroko, z założeniem faworyzowania interesu podmiotu gospodarczego, usuwającego odpady."

W rozpoznawanej sprawie zatem organ nie mógł poprzestać wyłącznie na oświadczeniu skarżącego co do kwalifikacji danych zawartych w dokumentacji postępowania administracyjnego jako stanowiących "tajemnicę handlową", co jest równoznaczne z tajemnicą przedsiębiorstwa i nie podlega upublicznieniu, ale zobowiązany był dokonać analizy wniosku skarżącego pod kątem zidentyfikowania informacji mających status tajemnicy przedsiębiorcy.

W ocenie Sądu organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, jakie dokumenty i w jakim zakresie nie podlegają udostępnieniu – ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Należy stwierdzić, że ani w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji ani w skardze skarżący nie wywiódł w sposób przekonujący, że w tej części opracowania, którą organ uznał za podlegającą udostępnieniu, zawarte są informacje mające znaczenie z punktu widzenia przesłanki zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku "pogorszenia konkurencyjnej pozycji podmiotu".

W ocenie Sądu nieuzasadniony jest zarzut niewyjaśnienia w sposób dostateczny motywów rozstrzygnięcia, wyprowadzenia sprzecznych wniosków w treści uzasadnienia, jak również opatrzenia postanowienia błędną datą ([...] listopada 2016 r.)

W ocenie Sądu organ prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko, bowiem wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, wskazał przepisy prawa, na podstawie których wydał rozstrzygnięcie.

Nie można także mówić o sprzeczności uzasadnienia polegającej, zdaniem skarżącego na tym, że z niektórych fragmentów uzasadnienia wynika, że organ uznał, iż opracowanie w całości stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, a z innych, że Opracowanie nie stanowi w całości tajemnicy przedsiębiorstwa.

Po przeanalizowaniu treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd nie dopatrzył się, aby rzeczywiście organ uznał, że całość Opracowania stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że zdaniem organu część Opracowania zawiera informacje, które nie podlegają udostępnieniu ze względu właśnie na tajemnicę przedsiębiorstwa, w pozostałym zaś zakresie tej tajemnicy nie stanowią i z tego względu mogły być udostępnione stronie postępowania. Z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i uzasadnienia postanowienia organu odwoławczego wynika jednoznacznie w jakim zakresie (organy wskazały konkretne strony i wiersze) dokonano wyłączenia udostępnienia Opracowania.

Sąd nie stwierdził także, aby zaskarżone postanowienie – jak zarzuca skarżący – zostało opatrzone błędną datą: "[...] listopada 2016 r." W aktach administracyjnych sprawy znajduje się postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., zawierające kwestionowane przez skarżącego rozstrzygnięcie, brak jest natomiast postanowienia opatrzonego wskazaną przez skarżącego datą.

W tej sytuacji Sąd nie stwierdził aby zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego były uzasadnione, również w z urzędu nie dopatrzył się innych uchybień skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.

.