II OZ 332/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-04-09	
Data wpływu	2026-03-17	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	II SA/Gd 15/26	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 184 w zw. z art. 197 § 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Gd 15/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi G.S. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 27 października 2025 r., nr WOP.7722.201.2025.HB w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 25 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." odrzucił skargę G.S., ponieważ skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi.

Zażalenie na ww. postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zarzuty i argumentację zażalenia oparto na stanowisku, że wpis od skargi nie został uiszczony z uwagi na wadliwe doręczenie wezwania. Wskazano, że kierowane do skarżącej wezwania zostały spięte w jeden plik, a kluczowe z nich, tj. wezwanie do uiszczenia wpisu umieszczono jako ostatnie. Powyższe przyczyniło się do niezawinionego przeoczenia wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, tj. podania nr PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Nadto doręczono skarżącej odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka sądowa zawierająca ww. pisma została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 13 stycznia 2026 r. (k. 12 akt sądowych). Pełnomocnik wskazał numer PESEL skarżącej, jednakże nie uiścił wpisu sądowego od skargi, na co sam wskazuje w treści zażalenia.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Powyższe uzasadniało zatem wydanie zaskarżonego postanowienia, zaś argumentacja zażalenia nie podważyła prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd I instancji.

Wskazać bowiem należy, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru powinny one być traktowane indywidualnie (por. postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, LEX nr 40125). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała.

Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia.

Wszystkie te wymagania zostały zachowane przy doręczeniu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2026 r. ww. przesyłki.

Na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. korespondencji, jako "Rodzaj przesyłki" wskazano: "wezwanie do usun. braków form. skargi, odpis odpowiedzi na skargę + informacja, odpis zarządzenia dot. wpisu". Należy zatem uznać, że pełnomocnik skarżącej nie zweryfikował prawidłowo zawartości przesyłki z informacją wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wobec czego zarzut wadliwego doręczenia wezwania jest nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.