W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 lutego 2025 r. skarżący został wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z 21 sierpnia 2024 r., nr 12/0011607/2024/2, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie załącznika zawierającego treść skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - zgodnie z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 3 marca 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga została odrzucona ponieważ skarżący, w zakreślonym mu terminie, nie podpisał skargi.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 2325 z późn.) zm. - dalej "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie, skarga zawierała braki formalne uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu. Brakiem formalnym skargi jest m.in. brak podpisu skarżącego, co wynika z treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2b w zw. § 2a p.p.s.a. Zgodnie z powołanymi wyżej regulacjami, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zostać podpisane przez stronę kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Skarżący został pouczony o skutkach niewykonania zarządzenia Sądu, jednak pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi nie uzupełnił go w wyznaczonym do tego terminie. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
