Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 877/16 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 877/16 oddalił skargę M. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rybniku z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], nakazującą M. P. rozbiórkę tablicy reklamowej (oznaczonej nr 2) o wys. 3,79 m na działce nr [...] w R.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku M. P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rybniku z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] oraz decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że w przypadku wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę tablicy reklamowej skarżąca przestanie uzyskiwać przychody z czynszu za wynajem powierzchni reklamowej, co spowoduje utratę źródła dochodu skarżącej. Dodała, że wskutek rozbiórki nie będzie możliwa reaktywacja pozyskiwania dochodu, bowiem nie będzie tablicy reklamowej, którą można by wynająć a zajdzie konieczność posadowienia nowej tablicy reklamowej. Ponadto nie będzie tak łatwo o kontrahenta, który już raz zrażony koniecznością wycofania reklamy umieszczonej na przedmiotowej tablicy reklamowej nie będzie zainteresowany ryzykowną inwestycją lub będzie negocjować czynsz najmu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że zdaniem Sądu rozważenie możliwości udzielenia ochrony tymczasowej należało ograniczyć do zaskarżonej decyzji, bowiem decyzja organu pierwszej instancji wobec wniesienia odwołania oraz nienadania jej przez organ rygoru natychmiastowej wykonalności nie ma przymiotu wykonalności.

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia jeszcze do oceny, że wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie wykazała ona niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. W okolicznościach niniejszej sprawy już sam rodzaj obiektów objętych nakazem rozbiórki wpływać będzie na ocenę dolegliwości wykonania decyzji rozbiórkowej pod kątem przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Inna wszak będzie sytuacja podmiotu zobowiązanego do rozbiórki domu mieszkalnego, a inna, gdy w niniejszej sprawie nakazowi rozbiórki podlega niewątpliwie prostszej konstrukcji tablica reklamowa o wys. 3,79 m, o konstrukcji stalowej, zbudowana z 2 słupków o przekroju 50 x 50 mm. Z tego względu strona skarżąca powinna uprawdopodobnić, że w konkretnym stanie faktycznym wykonanie nakazu rozbiórki wiązać się będzie z wyrządzeniem nie jakiejkolwiek, ale znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi fakt, że wykonanie orzeczonego nakazu rozbiórki będzie stanowiło pewne uszczuplenie w majątku skarżącej, co automatycznie nie oznacza jednak, że rodzi to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej. Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Twierdzenia strony odnoszące się do tych przesłanek wstrzymania wykonania aktu powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie podała natomiast żadnych informacji dotyczących swojej sytuacji finansowej ani nie przedstawiła stosownych dokumentów, na których oparła swoją argumentację. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak możliwości korzystania z nośnika reklamowego objętego nakazem rozbiórki nie może być uznany za okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że utrata dochodu czerpanego z najmu przedmiotowego nośnika reklamowego mogłaby spowodować utratę możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencji skarżącej, a przez to może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, skoro strona nie wskazała ani nie uprawdopodobniła wysokości tego dochodu, jak również nie wykazała, jak jego brak wpłynąłby na jej sytuację majątkową.

Na koniec wskazać trzeba, że rozpoznawany obecnie wniosek jest kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożonym przez M. P. w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 877/16 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kolejny wniosek w tym przedmiocie zawarty w treści skargi kasacyjnej nie zawiera żadnego argumentu, który by wskazywał na wystąpienie przesłanki wymienionej w art. 61 § 4 p.p.s.a., wedle którego sąd może zmienić postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności sprawy. Z uzasadnienia rozpoznawanego obecnie wniosku nie wynika, by po wydaniu postanowienia z dnia 14 listopada 2016 r. nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca odmienne orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że przyczyną odmowy udzielenia skarżącej przez Sąd pierwszej instancji ochrony tymczasowej było również niewykazanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.