Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi S.. . na niewykonanie przez Wójta Gminy J. [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 roku w sprawie VIII SAB/Wa 21/15 wymierza Wójtowi Gminy J. [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 roku w sprawie VIII SAB/Wa 21/15; 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. zasądza od Wójta Gminy J. [...] na rzecz skarżącego S. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

S. S. pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. wniósł do sądu administracyjnego o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. z powodu niewykonania prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2015 r. (sygn. akt VIII SAB/Wa 21/15) w zakresie pkt 1. Wniósł także o stwierdzenie, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nadto o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wyjaśnił, że w/w wyrok w pkt 1. zobowiązywał organ do załatwienia jego wniosku z 4 lutego 2015 roku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Wyrok stał się prawomocny wobec oddalenia wyrokiem NSA z dnia 28 lipca 2017 r. skargi kasacyjnej Wójta Gminy [...] (sygn. akt I OSK 2833/15).

Pismem z dnia14 września 2017 roku Wójt Gminy wezwał skarżącego do wskazania rachunku bankowego celem realizacji pkt. 3 wyroku WSA, czyli zwrotu zasądzonej kwoty kosztów postępowania sądowego. Wyrok w tej części został wykonany, a zasądzona kwota zwrócona w dniu 29 września 2017 roku. Kolejnym pismem z dnia 30 października 2017 r. organ poinformował skarżącego, w wykonaniu pkt 1. orzeczenia WSA, że żądana wnioskiem z 4 lutego 2015 r. informacja nie podlega przepisom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przytaczając wyrwany z kontekstu fragment uzasadnienia wyroku NSA w sprawie niniejszej.

Pismem z 13 listopada 2017 r. skarżący wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku WSA z 18 czerwca 2015 r. w pełnym zakresie. Urząd Gminy

w piśmie z 21 listopada 2017 r. poinformował skarżącego o wykonaniu wyroku

w pełnym zakresie, gdyż zasądzone środki zwrócono, natomiast wykonaniem pkt 1 wyroku było pismo z 30 października 2017 r.

Odpowiadając na skargę Wójt Gminy [...] wskazał, że tut. Organ

w całości wykonał wyrok sądu zapadły w sprawie VIII SAB/Wa 21/15, bowiem skarżący otrzymał zasądzone na jego rzecz koszty postępowania, zaś w zakresie meritum sprawy otrzymał w czasie wskazanym przez ustawodawcę odpowiedź zgodnie z którą żądana przez skarżącego informacja nie podlega przepisom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Podniósł powołując się na wyrok NSA

w sprawie I OSK 2833/15, że ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres przedmiotowy i podmiotowy, a także gdy wnioskodawca nie ma innego trybu dostępu do żądanej informacji. Zdaniem Organu z uzasadnienia cyt. wyroku NSA wynika, że w przedmiotowej sprawie doszło do spełnienia zakresu przedmiotowego i podmiotowego ustawy, wnioskodawca ma natomiast inny tryb dostępu do żądanej informacji tj. do akt postępowania jakie było prowadzone przez organy ścigania i przez organy wymiaru sprawiedliwości. Dostęp do tych akt

i uzyskiwanie z nich kopii reguluje bowiem art. 156 Kodeksu Postępowania Karnego. W/w akta są w posiadaniu Sądu Rejonowego w R. [...] Wydział Karny sygn. akt [...] K [...] (sprawa z prywatnego oskarżenia, w której przedstawiono akta postępowania przygotowawczego o sygn. [...], zgodnie z wnioskiem sformułowanym przez skarżącego). Jak wywodzi Organ, skarżący nie przedstawił dowodu potwierdzającego jego twierdzenia, jakoby dostęp do tych akt nie był możliwy, chociażby w postaci wniosku o udostępnienie akt postępowania i potwierdzenia jego odmownego rozpatrzenia. Dopiero po uzyskaniu tego rodzaju potwierdzenia tut. Organ mógłby zweryfikować swoje stanowisko dotyczące uznania, że skarżący ma dostęp do żądanych informacji w innym trybie. W związku z powyższym wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd w przypadku

o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2).

Wyrok, w którym sąd stwierdził bezczynność Wójta Gminy [...] uprawomocnił się w dniu 28 lipca 2017 roku, kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem w sprawie o sygn. akt I OSK 2833/15 rozstrzygnął skargę kasacyjną organu. Skarżący spełnił warunek formalny wymagany do skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 p.p.s.a. wzywając Wójta Gminy J.-[...] do wykonania wyroku w pełnym zakresie pismem z dnia 13 listopada 2017 r. (data prezentaty Urzędu Gminy w [...] Kancelaria Ogólna). Wyrok NSA został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 8 września 2017 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 86 akt VIII SAB/Wa 21/15), a akta administracyjne NSA przesłał bezpośrednio do organu w dniu 23 października 2017 r. (k. 98 akt VIII SAB/Wa 21/15), zatem od dnia 7 listopada 2017 roku organ pozostawał w zwłoce.

Zarzut niewykonania wyroku w pkt 1. jest trafny. Stanowisko organu odnośnie tego, że żądania przez Skarżącego informacja nie ma przymiotu informacji publicznej, zostało skutecznie zakwestionowane wyrokiem Sądu z dnia 18 czerwca 2015 r., które to stanowisko zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazuje jednoznacznie: "W rozpoznawanej sprawie spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy bowiem Burmistrz Gminy [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy

o dostępie do informacji publicznej do udzielania informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3), jak również żądanie skarżącego dotyczyło informacji publicznej, wszak mieści się w kategorii pojęciowej "sprawy publicznej", o których to sprawach stanowi art. 1 ust. 1 w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej i podlega udostepnieniu w trybie i na zasadach w ustawie tej określonych (co wypełnia dyspozycję art. 61 Konstytucji RP) – zdanie przedostatnie uzasadnienia.

Pogląd organu, że wnioskodawca ma inny tryb dostępu do żądanej informacji jako uzasadnienie do odmowy wykonania wyroku jest niezasadny i nie znajduje oparcia w wyroku NSA. Wszak chodzi o informację publiczną, a więc jej udostępnienie następuje w drodze przewidzianej ustawą o dostępnie do informacji publicznej, a zatem bądź ogłaszania w Biuletynie Informacji Publicznej, w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych, czy przez zainstalowanie w tych miejscach urządzenia umożliwiającego zapoznanie się z informacją, czy poprzez wstęp na posiedzenia organów o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 i udostępnienia materiałów, czy też udostępniania w centralnym repozytorium (art. 7 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek nie konkuruje z pozostałymi sposobami udostępniania informacji określonymi w art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 u.d.i.p.

W szczególności to od podmiotu zainteresowanego zależy czy uzna za wystarczający dostęp do danej informacji poprzez możliwość zapoznania się z nią w miejscu ogólnie dostępnym czy też w stosownym wniosku będzie żądał aby została mu ona udostępniona w określonej formie. Zauważyć należy, że decyzja o odmowie udostępnienia powołująca się na fakt, iż w stosunku do żądanej informacji publicznej istnieje i został zastosowany inny sposób udostepnienia (poza informacją w BIP zgodnie z art. 8 u.d.i.p.) zostanie wydana z rażącym naruszeniem prawa.

W sprawie niniejszej sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego o udostępnienie wskazanych informacji publicznych w postaci kopii stosownych pism sporządzonych przez Wójta Gminy jest konkretny i winien zostać załatwiony w formie przewidzianej ustawą. Zauważył też, że podmiot do którego złożono wniosek powinien albo udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 w zw. z art. 14 i 13 ustawy) albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy). Organ, mimo upływu zakreślonego wyrokiem terminu, nie udostępnił informacji w formie czynności materialno-technicznej nie wydał tez decyzji o odmowie udostępnienia ignorując tym samym prawomocne rozstrzygnięcie w tym zakresie. Takie postępowanie organu nie buduje zaufania obywateli do organów administracji publicznej, co powinno być priorytetem w postepowaniu organów samorządu.

Wymierzając organowi grzywnę na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. w wysokości [...] zł i oceniając, że bezczynność miała charakter rażący sąd miał na uwadze, że organ naruszył prawo i naruszenie to ma postać kwalifikowaną. Naruszenie art. 14 u.d.i.p. ma charakter oczywisty a twierdzenia organu, że informacja objęta wnioskiem skarżącego nie ma charakteru publicznej, mimo treści wyroku tut. Sądu i Sądu Naczelnego świadczą o lekceważeniu i nierespektowaniu prawomocnych wyroków.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis w kwocie [...] zł.