Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. S. i S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 września 2014 r. sygn. akt I SA/Op 190/14 w zakresie odrzucenia skargi E. S. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: skargę kasacyjną oddalić.

Postanowieniem z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt I SA/Op 190/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę E. S. i S. S. (zwanych dalej "skarżącymi") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 kwietnia 2013 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 17 stycznia 2014 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na ww. decyzję. Jednocześnie ze skargą złożyli wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję skarżący odebrali w dniu 17 grudnia 2013 r., co wynika z pocztowych potwierdzeń doręczenia przesyłek. E. S. odebrała decyzję osobiście, a S. S. decyzja została doręczona do rąk małżonki - E. S., powołującej się na pełnomocnictwo do odbioru przesyłek.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 190/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący wnieśli od tego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to Sąd - postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 832/14 - oddalił zażalenie.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja zostało doręczona skarżącym w dniu 17 grudnia 2013 r. (okoliczność niekwestionowana przez oboje skarżących), a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 18 grudnia 2013 r. i zakończył się w dniu 16 stycznia 2014 r. (czwartek). Natomiast skarga została nadana listem poleconym w dniu 17 stycznia 2014 r., czyli po upływie wymaganego ustawowo terminu. Istotne w sprawie jest, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony przez Sąd. W związku z powyższym WSA skargę odrzucił.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone skargą kasacyjną skarżących, którzy podstawie art. 174 § 1 i § 2 w zw. z art. 86 § 2, art. 183 § 1 i § 2 i art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a.") wnieśli o:

1) "uchylenie zaskarżonego wyroku w całości" i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu,

2) na podstawie art. 183 § 1 i § 2 p.p.s.a o stwierdzenie nieważności prowadzonego postępowania podatkowego i decyzji podatkowej Samorządowego

Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 kwietnia 2013 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r., otrzymanej przez skarżących w dniu 13 października 2014 r. po 16 latach w związku z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej i wydanymi wyrokami Sądów,

3) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu.

Skargę kasacyjną oparto na podstawie art. 174 pkt 2 i art. 86 § 2 p.p.s.a z powodu naruszenia wymienionych przepisów postępowania, gdyż uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a z powodu naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu wskazano na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 190/14 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 832/14, zarzucając orzeczeniom że nie uwzględniono ujemnych skutków z zakresie postępowania procesowego dla skarżących, polegających na zamknięciu im drogi sądowej dla wykonania kontroli sądowej działalności administracji publicznej i uniemożliwienie skarżącym kontroli sądowej w zakresie prawidłowości i rzetelności otrzymanej przez skarżących ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 kwietnia 2013 r. Wskazano także na naruszenie art. 141 § 4 i art. 3 § 1 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a przez przyjęcie przez Sąd I instancji stanu faktycznego, który ustaliły organy podatkowe, mimo że w sposób wyczerpujący nie rozpatrzyły one całego materiału dowodowego oraz nie dokonały jego właściwej oceny pod względem zgodności z prawem w zakresie wykazanym w skardze kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej odniósł się również obszernie do działań organów, a także do kwestii związanych z ustaleniem zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ustanowiony w powołanym przepisie termin jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie, zaś dokonanie czynności procesowej po jego upływie pozostaje bezskuteczne. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości określa zarówno początek biegu terminu do zaskarżenia (dzień doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie), jak i konsekwencje złożenia skargi po jego upływie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę spóźnioną sąd jest zobowiązany odrzucić.

W świetle przytoczonych unormowań kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trzeba uznać za odpowiadające prawu. Skoro skarżący wnieśli skargę z uchybieniem terminu i odmówiono im przywrócenia terminu do jej wniesienia postanowieniem WSA w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014 r., utrzymanym w mocy postanowieniem NSA z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 832/14, to skargę należało odrzucić. Kwestia winy skarżących w uchybieniu terminu została już przesądzona.

Niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 86 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że obszerne wywody skargi kasacyjnej odnoszące się do przedmiotu decyzji pozostają poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.

[pic]