II SAB/Łd 164/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2025-12-03	
Data wpływu	2025-10-13	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Arkadiusz Blewązka /sprawozdawca/
Jarosław Czerw
Magdalena Sieniuć /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Zobowiązano organ do załatwienia wniosku	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 4, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1153; art. 7 ust. 1 pkt 1 i 7, art. 15; Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.)	
Sentencja
Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jarosław Czerw, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Towarzystwa Budownictwa Społecznego w Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Z. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. do załatwienia wniosku P. J. z dnia 2 lipca 2025 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Towarzystwa Budownictwa Społecznego w Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Towarzystwa Budownictwa Społecznego w Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na rzecz skarżącego P.J. kwotę 100 (sto) PLN, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Towarzystwa Budownictwa Społecznego w Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii, obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, przez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji podlegającej udostępnieniu, co doprowadziło do niezasadnego ograniczenia prawa człowieka do informacji;

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim stanowi podstawę do uzyskiwania informacji przez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu,

3) art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (Dz.U.2022.902 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.", w zakresie, w jakim stanowi, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, przez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 2 lipca 2025 r. skarżący złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji w zakresie:

1. zestawienia imiennej listy wynagrodzeń brutto w ujęciu miesięcznym wraz z podaną kwotą kosztów pracodawcy oraz kosztem całkowitym ponoszonym przez Spółkę z miejskimi udziałami TBS Sp. z o.o. (kwota brutto + koszty pracodawcy) związanym z wypłatą wynagrodzeń następujących osób: członków zarządu oraz prokurentów, członków rady nadzorczej - (zestawienie za okres 1 stycznia 2020 r. do 30 czerwca 2025 r.),

2. zestawienia imiennej listy przyznanych nagród, w tym samym okresie dla ww. kierownictwa Spółki,

3. zestawienia dat posiedzeń zarządu oraz rad nadzorczych za okres 1 stycznia 2020 r. do 30 czerwca 2025 r.,

4. informacji na temat obowiązującej na chwilę obecną struktury organizacyjnej wewnątrz spółki oraz schematu organizacyjnego wraz z podaniem zakresów obowiązków osób zarządzających poszczególnymi komórkami organizacyjnymi.

Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazano przygotowanie materiałów w postaci elektronicznej i przesłanie ich zwrotnie na wskazany adres mailowy.

Następnie skarżący wyjaśnił, że w dniu 14 lipca 2025 r. otrzymał zwykłym pismem informację od organu, że wniosek nie może zostać rozpoznany w terminie 14 dni. Organ wskazał maksymalny ustawowy termin na załatwienie sprawy, uzasadniając go wymogiem zweryfikowania oraz dokonania dodatkowych czynności służących udzieleniu informacji. W dniu 1 września 2025 r. skarżący otrzymał odpowiedź od organu, w której wyrażono stanowisko, że przedmiotem złożonego wniosku nie jest informacja podlegająca udostępnieniu, ponieważ organ ten nie podlega przepisom u.d.i.p. Skarżący podniósł, że do dnia złożenia skargi nie została mu udostępniona informacja, będąca przedmiotem wniosku z dnia 2 lipca 2025 r. Zdaniem skarżącego, wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, bowiem stanowi informację o innych osobach i jednostkach organizacyjnych, w zakresie w jakim wykonują zadania publiczne i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ponadto organ niezgodnie z prawem wykorzystał wydłużenie terminu na odpowiedź z 14 dni do 2 miesięcy. Zgodnie bowiem z art. 75 ust. 1 Konstytucji RP władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania. Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. została powołana przez Gminę Miasto Z. Przedmiotem działalności ww. Spółki jest m.in. budowanie lub nabywanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu, a więc bezpośrednie zaspokajanie potrzeb mieszkalnych, co jest istotne z punktu widzenia celów państwa, potrzeb obywateli oraz celów wskazanych w Konstytucji RP. Udziałowcami ww. Spółki jest sześć gmin: Gmina Miasto Z. -założyciel TBS w Z. Sp. z o.o., Gmina Miasto O., Gmina A., Gmina Miasto G., Gmina K., Gmina S. oraz osoby fizyczne (lokatorzy zasobów mieszkaniowych). Skarżący podniósł również, że informacje dotyczące wysokości pobieranego wynagrodzenia przez członków zarządu i rady nadzorczej czyli organów spółki, w odniesieniu do spółki wykonującej zadania publiczne, podlegają udostępnieniu jako informacje publiczne. Wynika to z przyjęcia szerokiego rozumienia terminu "osoby pełniącej funkcję publiczną", zgodnie z którym za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które te władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

W odpowiedzi na skargę Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła o odrzucenie skargi w całości, ewentualnie o jej oddalenie, a także o oddalenie w całości zarzutów zawartych w skardze, jako bezzasadnych oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Ponadto Spółka wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt sprawy administracyjnej.

Spółka wyjaśniła, że w dniu 2 lipca 2025 r. wpłynął wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 14 lipca 2025 r. Spółka przesłała skarżącemu pismo, w którym poinformowała, że wniosek nie może zostać rozpoznany w terminie 14 dni i zostanie rozpatrzony w terminie do 1 września 2025 r. W dniu 1 września 2025 r. udzieliła skarżącemu odpowiedzi, wyjaśniając, że nie podlega przepisom u.d.i.p. Dodatkowo Spółka wyjaśniła, że poinformowała skarżącego, iż: 1) jej działalność jest regulowana w szczególności ustawą Kodeks spółek handlowych oraz ustawą o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa; 2) w spółkach TBS przewiduje się system nadzoru polegający na obligatoryjnym powołaniu rady nadzorczej. W TBS w Z. Sp. z o. o. z siedzibą w Z., w związku z powołaniem rady nadzorczej została wyłączona indywidualna kontrola wspólników; 3) ustawa dotycząca funkcjonowania Spółki TBS w Z. Sp. z o. o. przewiduje, że gminy, na których obszarze działa TBS są uprawnione do wprowadzenia swoich przedstawicieli do składu rady nadzorczej. W konsekwencji rada nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością Spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności; 4) Spółka zarządza lokalami stanowiącymi jej własność oraz wspólnotami mieszkaniowymi. Lokale wynajmowane przez Spółkę nie wchodzą w skład mieszkaniowego zasobu gminy. W skład zarządzanego przez Spółkę zasobu mieszkaniowego nie wchodzą zatem ani lokale socjalne ani też komunalne; 5) ponad 92% kapitału zakładowego Spółki to kapitał prywatny wniesiony przez osoby fizyczne będące najemcami lokali mieszkalnych, zaś udział wszystkich gmin łącznie nie przekracza 8% w kapitale zakładowym Spółki; 5) TBS w Z. Sp. z o. o. nie jest zaliczana do sektora finansów publicznych, a to oznacza brak podlegania ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Tym samym działalność Spółki nie jest finansowana ze środków publicznych, 6) żadna z gmin nie posiada wobec TBS w Z. Sp. z o. o. pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Odnosząc się do zarzutów skargi Spółka podtrzymała w całości stanowisko zajęte w piśmie z dnia 1 września 2025 r., tj. o niepodleganiu regulacjom u.d.i.p., wskazując jednocześnie, że zasady i tryb dostępu do informacji o działalności Spółki uregulowane są w innych przepisach rangi ustawowej, tj. w szczególności w ustawie Kodeks spółek handlowych oraz ustawie o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa. Nadto Spółka podniosła, że w sytuacji, gdy dana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. lub wniosek o jej udostępnienie został skierowany do podmiotu niewymienionego w treści art. 4 u.d.i.p. wymagane jest poinformowanie o tym fakcie wnioskodawcy. Spółka w drodze czynności materialno-technicznej poinformowała skarżącego, że żądana informacja nie mieści się w zakresie przedmiotowym ani podmiotowym u.d.i.p., tym samym nie pozostaje w bezczynności.

W ocenie ww. Spółki, nie jest ona organem władzy publicznej ani osobą pełniącą funkcję publiczną czyli podmiotem, który ex definitione jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Spółka nie wykonuje bezpośrednio, czy pośrednio władzy publicznej ani zadań organów władzy publicznej, nie pełni funkcji publicznych, jak również nie wykonuje zadań zleconych bądź powierzonych przez państwo. Nie działa w sposób władczy, a zarząd Spółki jest organem osoby prawnej, a nie organem administracji działającym na podstawie k.p.a., nie dysponuje władztwem administracyjnym do kształtowania sytuacji prawnej osób fizycznych lub osób prawnych. Spółka podniosła także, że działalność innych osób prawnych może być przedmiotem informacji publicznej jedynie w takim zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej oraz jednocześnie gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informację publiczną stanowi informacja wytworzona lub odnosząca się do podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania majątkiem publicznym. Zdaniem Spółki, nie należy ona do takich podmiotów.

Dalej Spółka wskazała, iż przedmiot wniosku skarżącego, tj. żądanie informacji o wysokości wynagrodzeń członków organów i prokurentów, datach posiedzeń zarządu i rady nadzorczej oraz wewnętrznej organizacji pracy w Spółce z ponad 92% udziałem kapitału prywatnego, zarządzającej majątkiem niepublicznym odnosi się do sfery interesów gospodarczych Spółki, nie dotyczy zaś sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i w konsekwencji nie podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Informacje objęte wnioskiem skarżącego to informacje wytworzone w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą nie dotyczące ani nie związane ze sferą działalności publicznej. Spółka działa w warunkach wolnorynkowych, prowadzi działalność gospodarczą i jak każda spółka prawa handlowego stara się z tej działalności wypracować przychody na pokrycie kosztów. Podczas, gdy nadrzędnym celem funkcjonowania sektora publicznego jest zaspokajanie potrzeb zbiorowych. Efektywność w sektorze publicznym w przeciwieństwie do sektora prywatnego (niepublicznego) nie jest priorytetem.

Odnosząc się do kryterium podmiotowego, czyli gospodarowania przez Spółkę mieniem publicznym, Spółka podniosła, że gminy są jedynie mniejszościowym (łącznie poniżej 8% udziałów w kapitale) wspólnikiem Spółki. Majątek, będący w posiadaniu Spółki jest jej własnością, tj. spółki prawa handlowego, działającej na podstawie ustawy Kodeks spółek handlowych, nie jest zaś majątkiem gmin. Odwołując się przy tym do orzecznictwa Spółka wskazała, że majątek, którym dysponuje nie jest własnością akcjonariuszy (udziałowców), lecz własnością Spółki.

Mając na uwadze zarzut naruszenia zasad wydłużenia terminu na podstawie art. 13 u.d.i.p., Spółka wyjaśniła, że w doktrynie prezentowane są liczne odmienne stanowiska od skarżącego, uznające, że art. 13 u.d.i.p. dotyczy wszystkich dopuszczalnych prawem form rozpatrzenia wniosku. Przedmiotowe interpretacje wskazują, że wydłużenie czasu służyć może, w szczególności wnikliwemu zapoznaniu się ze sprawą zwłaszcza w sytuacji, gdy ma ona charakter złożony i precedensowy. Zdaniem Spółki, wniosek złożony przez skarżącego w historii ponad 25. lat działalności Spółki miał właśnie taki incydentalny charakter (Spółka nie otrzymuje zapytań w trybie u.d.i.p.), a nadto jego zakres był obszerny (dotyczył okresu ponad 5 lat) oraz wielowątkowy (dotyczył zarówno organów Spółki, prokurentów Spółki, funkcjonowania zarządu oraz rady nadzorczej Spółki, oraz zasad wewnętrznej organizacji Spółki). Precedensowy charakter wniosku oraz zakres żądanych informacji w pełni uzasadniał prolongatę terminu, aby zapewnić odpowiedni czas na przeanalizowanie zagadnień objętych wnioskiem, w celu udzielenia odpowiedzi skarżącemu.

W dalszej kolejności Spółka wyjaśniła, że z uwagi na zajęte stanowisko, nie dokonała dalszych rozważań wobec żądanych przez skarżącego informacji m.in.:

a) nie oceniła charakteru żądanych przez skarżącego informacji, tj. że są to informacje przetworzone, a Spółka nie dostrzega szczególnie istotnego interesu publicznego dla ich udostępnienia. Ustalenie dat posiedzeń zarządu i rady nadzorczej wymaga przeanalizowania dokumentów (protokołów z posiedzeń z ponad 5 lat) zgromadzonych w kilku segregatorach i dokonania ich zestawień wyłącznie na potrzeby zapytania skarżącego. Spółka nie prowadzi wykazów w przedmiotowym zakresie, nie jest więc to jedynie kwestia wygenerowania wydruku obejmującego żądane informacje,

b) nie wskazała skarżącemu, że żądane informacje dotyczące wysokości wynagrodzenia, w tym nagród m.in. członków zarządu i prokurentów Spółki nie są informacjami publicznymi z uwagi na fakt, że osoby te nie pełnią funkcji publicznych, a ich wynagrodzenia nie są finansowane ze środków publicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Analiza wniosku skarżącego z dnia 2 lipca 2025 r. o udostępnienie informacji w trybie przepisów u.d.i.p. oraz odpowiedzi na powyższy wniosek udzielonej przez ww. Spółkę pismem z dnia 1 września 2025 r. wskazuje, iż na obecnym etapie postępowania spór dotyczy wyłącznie tego, czy Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. jest jednym z podmiotów wskazanych art. 4 u.d.i.p., na których spoczywa obowiązek udzielenia informacji publicznej w trybie ww. ustawy.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy zauważyć, iż ww. Spółka została powołany przez Gminę Miasto Z., a jej udziałowcami jest sześć gmin. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 7 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2025.1153) do zadań gminy należy gospodarka nieruchomościami, sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego, utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Nie ulega natomiast wątpliwości, bowiem informacje te wynikają z odpisu z KRS, iż przedmiotowa Spółka zajmuje się: wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami własnym lub dzierżawionymi, budowaniem domów mieszkalnych, zarządzaniem budynkami mieszkalnymi nie stanowiącymi własności spółki na podstawie umów zlecenia, prowadzeniem remontów i modernizacji obiektów przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i użytkowych, pełnieniem funkcji inwestora zastępczego w działalności inwestycyjnej, gospodarowaniem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek, zawieraniem umów w sprawie partycypacji w kosztach budowy lokali mieszkalnych. Z powyższego wynika, że przedmiotem działalności Spółki są również zadania z zakresu użyteczności publicznej, a więc zadania publiczne właściwe gminom, w tym w szczególności w zakresie gospodarki nieruchomościami, gminnego budownictwa mieszkaniowego. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji gdy udziałowcami Spółki pozostają gminy, a Spółka dysponuje majątkiem publicznym. W tej sytuacji nie może być wątpliwości co do tego, że Towarzystwo Budownictwa Społecznego w Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. jest podmiotem, o którym stanowi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Powyższej konkluzji nie podważa fakt niepełnienia przez gminy funkcji dominującej w Spółce w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Dysponowanie majątkiem publicznym, co jest okolicznością bezdyskusyjną w przypadku przedmiotowej Spółki, jest wystarczającą przesłanką dla uznania, że Spółka jest podmiotem, o którym stanowi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.i.d.p. W orzecznictwie wskazuje się, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne niż wcześniej wskazane w tym przepisie osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego, albo zawodowego, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe oznacza, że spełnienie choćby jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek pozwala przyjąć, że podmiot jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (vide: wyrok NSA z dnia 3 października 2017 r., I OSK 3288/15, Lex nr 2415255).

W sytuacji stwierdzenia, iż przedmiotowa Spółka dysponuje majątkiem publicznym okolicznością irrelewantną pozostaje zakres tegoż majątku w proporcji do całego majątku Spółki. Pozbawiona znaczenia jest także kwestia nie posiadania przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego pozycji dominującej w Spółce. Istota przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. sprowadza się do objęcia obowiązkiem udostępnienia informacji publicznej również podmiotów prywatnych realizujących zadania publiczne lub dysponujących majątkiem publicznym. Jest to konieczne i niezbędne do realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej w dobie decentralizacji administracji publicznej i prywatyzacji wykonywania zadań publicznych. Przepis ten stanowi podstawę obowiązku udostępniania informacji publicznych m.in. przez niepubliczne szkoły wyższe, niepubliczne jednostki systemu oświaty (przedszkola, szkoły), stowarzyszenia realizujące zadania publiczne, spółki wykonujące określone zadania, Polski Związek Działkowców czy Polski Związek Łowiecki, bowiem wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (vide: wyrok NSA z dnia 9 października 2018 r., I OSK 1487/18, Lex nr 2607573).

Powyższe pozwala uznać, iż z naruszeniem art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a także art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz.U.1977.38.167) ww. Spółka uznała, iż nie spoczywa nie niej obowiązek udzielenia dostępu do informacji o sprawach publicznych na podstawie przepisów u.d.i.p. Odmawiając skarżącemu tegoż dostępu z powyższej przyczyny Spółka naruszyła art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p., a w konsekwencji pozostaje w bezczynności, co uzasadniało zobowiązanie do załatwienia ww. wniosku skarżącego z dnia 2 lipca 2025 r. w terminie określonym w ww. art. 13 ust. 1 u.d.i.p., liczonym od dnia uprawomocnienia się wyroku, a to z uwagi na brak akt administracyjnych w niniejszej sprawie (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Nieudzielenie żądanej informacji publicznej wynikało z błędnego przekonania Spółki co do własnej pozycji prawnej na gruncie przepisów u.d.i.p. Sąd nie dostrzegł zatem przesłanek wskazujących na to, że stwierdzona bezczynność była wynikiem złej woli lub celowego zaniechania. Wobec tego należało uznać, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi.

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność organu.