II OSK 870/12 - Wyrok

Data orzeczenia	2012-06-19	
Data wpływu	2012-03-30	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Anna Łuczaj
Elżbieta Kremer
Małgorzata Stahl /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)	
Hasła tematyczne	Samorząd terytorialny	
Sygn. powiązane	II SA/Wa 1900/11	
Skarżony organ	Rada Powiatu	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592; art. 87 ust. 1; ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity	
Tezy
1. Pracodawcy, który złożył wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym może służyć - w okolicznościach konkretnej sprawy - skarga na uchwałę odmawiająca zgody na rozwiązanie stosunku pracy.

2. Szczególna pozycja jaką zajmuje sekretarz w strukturze organizacyjnej gminy sprawia, że charakter relacji między nim a wójtem jest szczególny. Relacje zawodowe między wójtem a sekretarzem gminy muszą opierać się w dużej mierze na zaufaniu. Brak tego zaufania może destabilizować pracę urzędu gminy.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl /spr./ Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Elżbieta Kremer Protokolant asystent sędziego Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Rady Powiatu w Pułtusku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1900/11 w sprawie ze skargi Wójta Gminy O. na uchwałę Rady Powiatu w Pułtusku z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Powiatu Pułtusk na rzecz Gminy O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1900/11 po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wójta Gminy O. na uchwałę Rady Powiatu w Pułtusku z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały oraz orzekł, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w całości. Jednocześnie Sąd zasądził od Rady Powiatu w Pułtusku na rzecz Wójta Gminy O. kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Wójt Gminy O. J. M. zwrócił się do Rady Powiatu w Pułtusku z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy za 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia z radnym Rady Powiatu w Pułtusku Z. S., który jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku sekretarza Gminy O. W uzasadnieniu podał, że wymieniony radny będąc sekretarzem gminy, aktywnie uczestniczył w wyborach samorządowych i w konsekwencji uzyskał mandat radnego, przy czym jego aktywność i zaangażowanie nie ograniczało się tylko do uzyskania mandatu, ale włączył się również w kampanię wyborczą konkurenta aktualnego Wójta – H. S. Przejawiło się to szczególnie w drugiej turze wyborów, kiedy oficjalnie opowiedział się za H. S. m.in. w piśmie skierowanym do wyborców, podważając jednocześnie kompetencje obecnego Wójta i zarzucając zaniedbywanie przez niego obowiązków radnego. Wobec takiej postawy w czasie kampanii wyborczej Wójt Gminy O. zaproponował Z. S. rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron, wskazując na utratę zaufania do niego, co – jak wskazał - wyklucza możliwość dalszej współpracy, tym bardziej, że sekretarz gminy jest również zastępcą wójta w określonych sprawach, a nawet jego pracodawcą w określonym prawem zakresie.

Rada Powiatu w Pułtusku uchwałą z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], działając na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Z. S. W uzasadnieniu wskazano, że Z. S. jest radnym Rady Powiatu od 1998 r., a w latach 2006 – 2010 pełnił funkcję członka Zarządu Powiatu w Pułtusku. W roku 2007 Zarząd Powiatu na posiedzeniach m.in. w dniach [...] marca 2007 r., [...] marca 2007 r. i [...] marca 2007 r. omawiał sprawę funkcjonowania Domu Pomocy Społecznej w O., którego dyrektorem był wnioskodawca Wójt Gminy O. J. M. i na posiedzeniach Zarządu był obecny również radny Z. S., który uczestniczył w dyskusji i podpisał protokoły posiedzeń Zarządu. Wówczas to Zarząd sformułował zarzuty wobec Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w O., będące podstawę do wystąpienia z wnioskiem do Rady Gminy O. o wyrażenie zgody na rozwiązanie z ówczesnym radnym J. M. stosunku pracy. Rada Gminy O. na posiedzeniu w dniu [...] marca 2007 r., w którym uczestniczył Starosta Pułtuski oraz Z. S. podjęła w dniu [...] marca 2007 r. uchwałę nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. Na posiedzeniu Zarządu Powiatu w dniu [...] marca 2007 r., w którym również uczestniczył Z. S., Zarząd podjął decyzję w sprawie odwołania Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w O. J. M., podejmując w tej sprawie uchwałę nr [...], którą również podpisał Z. S. W dalszej części stwierdzono, że w okresie wskazanym we wniosku, Wójt Gminy O. J. M. nie był pracodawcą Z. S., lecz jedynie jednym z mieszkańców gminy kandydującym na funkcję wójta. Natomiast przyczynę utraty zaufania, a w następstwie wypowiedzenie umowy o pracę, mogą stanowić działania wymierzone przeciwko pracodawcy, nienależyte wykonywanie powierzonych obowiązków, niemożność porozumienia się i współpracy przełożonego z pracownikiem wynikająca z ich odmiennej wizji prowadzenia zakładu pracy, która przejawia się w sposobie wykonywania obowiązków pracowniczych. Jednakże sytuacja ta nie miała miejsca, a w związku z tym nie mogła nastąpić utrata zaufania do pracownika. Następnie wskazano, że analiza przepisów Kodeksu pracy mających zastosowanie w zakresie nieuregulowanym ustawą o pracownikach samorządowych prowadzi do wielu wniosków. Na przykład niedopuszczalne jest rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy nie tylko ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, ale także ze względu na przekonania polityczne. Tylko sekretarza zrzeszonego w partii politycznej bądź biorącego udział w jej tworzeniu szef jednostki samorządu terytorialnego będzie mógł/musiał zwolnić, zaś okres kampanii wyborczej jest typowym okresem walki politycznej i nie może mieć wpływu na ocenę pracownika. Reasumując – zdaniem Rady Powiatu – podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez Z. S. mandatu radnego i w tej sytuacji odmawia się wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy w Urzędzie Gminy w O. z radnym Rady Powiatu w Pułtusku, Z. S.

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Wójt Gminy O. J. M., na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, wezwał Radę Powiatu w Pułtusku do "usunięcia interesu prawnego wnioskodawcy" poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu natomiast podniósł, że przyczyną uniemożliwiającą zatrudnienie Z. S. jest brak zaufania do niego, zachowanie bowiem wymienionego w trakcie kampanii wyborczej rzutuje w sposób bezpośredni i znaczący na relacje pracownik – pracodawca. Trudno sobie bowiem wyobrazić ich współpracę w sytuacji, kiedy pracownik uważa, że pracodawca nie nadaje się do wykonywania swojej pracy i publicznie to stanowisko manifestuje. Zatem niezrozumiałym jest argumentacja zawarta w uchwale co do faktów związanych z odwołaniem go ze stanowiska Dyrektora Domu Pomocy Społecznej. Tym bardziej, że we wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. nie podniósł tej argumentacji, a decyzja o jego odwołaniu nie była podejmowana przez Z. S., a przez organ kolegialny, którego wymieniony był członkiem. Reasumując, Rada Powiatu w Pułtusku w powyższej uchwale dokonała błędnej oceny faktów, tzn. odniosła się do argumentów nigdy przez niego niepodnoszonych i pomijając te, na które się powołał we wniosku.

Rada Powiatu w Pułtusku uchwałą z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], działając na podstawie art. 9 ust. 1, art. 12 pkt 11, art. 87 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, uznała za bezpodstawne wezwanie Wójta Gminy O. z dnia [...] maja 2011 r. do usunięcia naruszenia interesu prawnego i odmówiła uchylenia uchwały z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu uchwały Rada podała, że Wójt w swoim wezwaniu nie wskazał, jakie jego prawo lub uprawnienia zostały naruszone i z treści wezwania nie wynika, jaki ma wpływ powyższa uchwała na jego sytuację prawną. Tym samym nie wykazał interesu prawnego, a w konsekwencji związku pomiędzy chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym/uprawnieniem, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wójt Gminy O. J. M. zarzucił uchwale z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] naruszenie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym polegające na jego niewłaściwej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu poprzez odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Z. S., mimo że podstawą rozwiązania stosunku pracy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego i wobec powyższego wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu – powołując się na argumenty zawarte we wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz w wezwaniu z dnia [...] maja 2011 r. – podał, że niezrozumiałe jest odwoływanie się przez Radę Powiatu w Pułtusku do faktów niepodanych przez niego, a tym samym weszła ona w kompetencje sądu pracy weryfikującego ewentualnie wskazane przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę pod kątem jej prawdziwości. Zatem jest to – zdaniem skarżącego – niedopuszczalne, bowiem wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę podlega ocenie sądu i mając na uwadze przepis art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, nie jest więc możliwe wskazanie w wypowiedzeniu umowy o pracę innej przyczyny niż ta, która jest wskazana przez pracodawcę we wniosku do rady powiatu o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radnym. Ponadto Rada Powiatu w Pułtusku nie miała uprawnienia do dokonywania takiej oceny, zaś uzasadnienie jej związkiem z wykonywaniem mandatu radnego jest gołosłowne, bowiem nie wskazano w jaki sposób wyciągnięto takie wnioski. W dalszej części stwierdził, że nie występuje on jako osoba fizyczna, lecz jako Wójt Gminy O. i w tej sytuacji ma interes prawny, bowiem jest pracodawcą wobec wskazanego radnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zauważył, że nadrzędnym celem przepisu art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, który reguluje kwestię rozwiązania z radnym stosunku pracy, jest ochrona stosunku pracy radnego poprzez uzależnienie możliwości jego rozwiązania przez pracodawcę od wyrażenia zgody przez radę powiatu, choćby miało się to odbyć kosztem uprawnień pracodawcy. Analiza powyższego przepisu – zdaniem Sądu - prowadzi także do wniosku, że pozostawiono radzie powiatu swobodę co do oceny, czy uzasadnione jest uwzględnienie wniosku pracodawcy. Zatem jeśli przesłanką żądania pracodawcy są zdarzenia niezwiązane z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego, rada powiatu bada poszanowanie standardów i kryteriów, ogólnie obowiązujących w prawie pracy, w konsekwencji zatem wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa jest pozostawione uznaniu rady powiatu. Przy czym, jak zaznaczył Sąd, kompetencja rady powiatu do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji, a jedynie w takiej, kiedy motywy wypowiedzenia podane przez pracodawcę związane są z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. Innymi słowy mówiąc, motywy rozwiązania stosunku pracy muszą mieć uzasadnienie w stanie faktycznym podanym przez pracodawcę, a ten z kolei może być weryfikowalny przez sąd pracy.

Jak podkreślił Sąd, w rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy O. w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. wskazał, że utracił do Z. S. zaufanie, co w konsekwencji uniemożliwia jego współpracę z wymienionym, który jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku sekretarza Gminy O. Reasumując, nawet jeśli w przeszłości miała miejsce sytuacja opisana przez radę powiatu w zaskarżonej uchwale, to fakt ten nie podlega przez nią badaniu, a tylko ten stan faktyczny, na który wskazuje pracodawca, jako przyczynę wypowiedzenia stosunku pracy. Niezależnie od powyższego Sąd zaznaczył, że Rada Powiatu w Pułtusku w zaskarżonej uchwale w żaden sposób nie wykazała, dlaczego akurat te motywy, a nie podane przez Wójta Gminy O., uznała za miarodajne do wydania oceny i w żaden sposób nie udowodniła swoich racji. Tymczasem, aby było możliwe wydanie uchwały odmawiającej zgody na rozwiązanie pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, to przy podaniu innej podstawy przez pracodawcę należy w sposób przekonujący uzasadnić, dlaczego nie daje się wiary tym właśnie podstawom wskazanym przez pracodawcę, zaś w zaskarżonej uchwale takiego uzasadnienia zabrakło.

Wskazując na powyższe Sąd uznał, że skoro motywy wypowiedzenia stosunku pracy podane przez pracodawcę nie mają źródła w wykonywaniu przez Z. S. mandatu radnego, to zaskarżona uchwała narusza prawo, bowiem w swoim uzasadnieniu jest gołosłowna i musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Na marginesie Sąd dodał, że skarżący posiada interes prawny, bowiem w rozpoznawanej sprawie będąc Wójtem Gminy O., występuje jako pracodawca, a tym samym posiada prawo wypowiedzenia umowy o pracę.

Wskazując na powyższe Sąd, na mocy art. 147 § 1 w zw. z art. 152 i art. 132 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały oraz stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu w całości. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku Rada Powiatu w Pułtusku, reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżając wyrok w całości podniosła następujące zarzuty:

1. naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym wskutek błędnego przyjęcia, że odmowę wyrażenia zgody przez Radę Powiatu w Pułtusku na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie stanowiły zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu,

2. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym wskutek uznania, że :

a) odmowa wyrażenia zgody przez radę powiatu na rozwiązanie stosunku pracy z radnym musi zawierać uzasadnienie,

b) decyzja o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie podlega swobodzie uznaniowej rady powiatu, która decyduje, czy zgody takiej udzielić czy też nie,

c) rada powiatu nie ma kompetencji/uprawnień do dokonywania analizy przyczyny wypowiedzenia.

3. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

a) art. 58 § 1 pkt 1 i 6 w zw. z art. 3 § 1 – 3, art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, wskutek zaniechania odrzucenia skargi przez Sąd I instancji z uwagi na to, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd I instancji wadliwie bowiem przyjął, że zaskarżona uchwała stanowi uchwałę podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej oraz, że uchwała ta naruszyła interes prawny strony.

b) art. 3 § 1 i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dokonanie niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej i nie oddalenie skargi. Wskazano przy tym, że Sąd przyjął uzasadnienie strony oparte o treść złożonej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie przyjmując zasadnych argumentów strony przeciwnej. Tymczasem Sąd powinien był, sprawując kontrolę legalności, oddalić skargę;

c) art. 3 § 1 i art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskutek braku dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej dokonanego rozstrzygnięcia.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jednocześnie wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Najdalej idącym zarzutem podniesionym przez Radę Powiatu w Pułtusku jest zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 i 6 w zw. z art. 3 § 1-3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., aktualnie: tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) oraz art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) poprzez zaniechanie odrzucenia skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie. Wskazać zatem należy, że bezwzględnym wymogiem ustawowym objęcia uchwał organu powiatu zakresem kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. jest to, że zaskarżana uchwała musi być podjęta "w sprawie z zakresu administracji publicznej". Tylko zatem takie uchwały podlegać będą kontroli przez sąd administracyjny. Podjęta przez Radę Powiatu w Pułtusku uchwała jest aktem ze sfery władztwa publicznego, który odnosi się do praw i obowiązków radnego Rady Powiatu w Pułtusku, dotyczy więc czynności organów administracji publicznej w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tak więc, choć w istocie konsekwencją podjętej uchwały mogą być skutki cywilnoprawne ze sfery prawa pracy (rozwiązanie umowy o pracę), to nie można przyjąć, że podejmując uchwałę o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym rada powiatu nie korzysta ze swego imperium. Zaskarżony akt pozostaje zatem w zakresie wskazanym w art. 3 p.p.s.a. w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym we właściwości sądu administracyjnego.

Nie można również przyjąć, jak wywodzi autor skargi kasacyjnej, że Wójt Gminy O. nie posiadał legitymacji procesowej dla zaskarżenia uchwały Rady Powiatu w Pułtusku, czego nie dostrzegł Sąd pierwszej instancji przyjmując do rozpoznania jego skargę. Skoro bowiem uprawnienie do zaskarżenia takiej uchwały przysługuje radnemu, to nie można odmówić przyjęcia do rozpoznania skargi wniesionej przez pracodawcę (tu: Wójta Gminy O.), który złożył wniosek o podjęcie uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym pochodzi. Innymi słowy pracodawcy, który złożył wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym może służyć – w okolicznościach konkretnej sprawy – skarga na uchwałę odmawiającą zgody na rozwiązanie stosunku pracy.

Przechodząc następnie do oceny zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego stwierdzić należy, że nie można było ich uznać za uzasadnione z następujących przyczyn. Przepis art. 22 ust. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym stanowi, że "rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu." O motywach, jakimi kierowała się rada rozpoznając wniosek pracodawcy o rozwiązanie stosunku pracy z radnym można dowiedzieć się tylko z uzasadnienia uchwały. Przyjmuje się więc, że uchwała odmowna powinna być należycie uzasadniona, co wynika nie tylko ze standardów demokratycznego państwa prawnego, ale również z zasady jawności działania władzy publicznej. W przeciwnym razie nie będzie wiadomo, z jakiego powodu rada gminy udzieliła, względnie odmówiła udzielenia takiej zgody. Rada powinna więc zbadać merytorycznie wskazane we wniosku motywy pracodawcy oraz odpowiednio się do nich ustosunkować. W niniejszej sprawie przedstawione przez Wójta Gminy O., będącego pracodawcą radnego Rady Powiatu w Pułtusku, przyczyny rozwiązania umowy o pracę z radnym nie zostały w żaden sposób ocenione przez tę Radę. Tym bardziej, że we wniosku tym Wójt Gminy O. wskazywał na utratę zaufania do pracownika zatrudnionego na stanowisku sekretarza Gminy O., który jest radnym Powiatu w Pułtusku, powołując okoliczności związane z podważaniem kompetencji aktualnego Wójta oraz podkreślając szczególny charakter stanowiska, na jakim zatrudniony jest ten radny. W tej sytuacji Rada Powiatu w Pułtusku powinna w sposób należyty odnieść się do powoływanych we wniosku okoliczności, mając w szczególności na uwadze ustawową pozycję sekretarza, któremu wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu (art. 33 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym). Szczególna pozycja jaką zajmuje sekretarz w strukturze organizacyjnej gminy sprawia, że charakter relacji między nim a wójtem jest szczególny. Relacje zawodowe między wójtem a sekretarzem gminy muszą opierać się w dużej mierze na zaufaniu. Brak tego zaufania może destabilizować pracę urzędu gminy. W tej sytuacji odmowa udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, bez ustosunkowania się merytorycznie do przedstawionych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia, które nie dotyczyły sfery wykonywania mandatu radnego powiatu, nastąpiła z naruszeniem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, co prawidłowo przyjął Sąd I instancji stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały.

Nie mógł również zostać uznany za usprawiedliwiony zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Stwierdzić bowiem należy, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie wskazane w tym przepisie elementy; Sąd bowiem w sposób zwięzły przedstawił sprawę, zarzuty podniesione w skardze, uwzględnił też stanowisko Rady Powiatu w Pułtusku, oraz wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 powołanej ustawy.