II SA/Rz 615/22 - Wyrok

Data orzeczenia	2022-10-04	
Data wpływu	2022-05-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie	
Sędziowie	Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Mikolik
Piotr Godlewski	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Sygn. powiązane	II OSK 270/23	
Skarżony organ	Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2021 nr 0 poz 2351; art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 51 ust. 3; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2022 r. sprawy ze skargi K. K. i Z. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 26 stycznia 2022 r. nr OA.7721.12.8.2017 w przedmiocie stwierdzenia wykonania nakazanych robót budowlanych - skargę oddala -	
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. K. i Z. K. (skarżący) jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (organ odwoławczy) z dnia 26 stycznia 2022 r. nr OA.7721.12.8.2017 utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (organ I instancji) z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] o stwierdzeniu wykonania robót budowlanych.

Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco.

W związku z pisemną interwencją H. K. i Z. K., organ I instancji przeprowadził kontrolę legalności przebudowy budynku na działce nr [...] w M.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] organ I instancji nałożył na M. i S. K. obowiązek przedłożenia wymienionej w decyzji dokumentacji budowlanej. Decyzja ta została uchylona w całości przez organ odwoławczy decyzją z dnia 22 marca 2001 r. nr WNB-OA-7144/12/9/01.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r. organ I instancji wstrzymał prowadzenie robot budowlanych w przedmiotowym budynku. Postanowienie to zostało uchylone przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia 12 listopada 2001 r. nr WNB-OA-7144/13/9/01, który ponadto umorzył postępowanie w sprawie.

Decyzją z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy spornego budynku. Decyzja ta została uchylona w całości przez organ odwoławczy decyzją z dnia 10 czerwca 2002 r. nr WNB.OA.7144/12/7/02.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. organ I instancji wstrzymał roboty budowlane spornego budynku. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2003 r. nr OA-7144/12/2/03.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] organ I instancji nakazał M. i S. K. zamurowanie dwóch otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w M. i jednego otworu okiennego w ścianie ganku od strony sąsiedniej działki nr [...]. Decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy decyzją z dnia 4 lipca 2003 r. nr OA-7144/12/2/03, który jednocześnie nakazał M. i S. K. sporządzić i przedstawić w terminie do dnia 31 grudnia 2003 r. dwa egzemplarze projektu dokończenia robót budowlanych w tym budynku, zawierającego również inwentaryzację budowlaną wykonanych robót oraz inwentaryzacje budowlaną działki nr [...].

Decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Decyzją z dnia 11 grudnia 2003 r. nr OA-7144/12/2/03 organ odwoławczy uchylił powyższą decyzję w całości i nakazał inwestorom wykonanie wymienionych w niej robot budowlanych.

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2004 r., sygn. akt SA/Rz 1234/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność: decyzji organu odwoławczego z dnia 4 lipca 2003 r. nr OA-7144/12/2/03, decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], postanowienia organu odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2003 r. nr OA-7144/12/2/03, decyzji organu odwoławczego z dnia 11 grudnia 2003 r. Nr OA-7144/12/2/03 i decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2003 r. Nr [...].

W dalszym toku postępowania zmianie uległ stan prawny działki nr [...], ponieważ na mocy umowy zawartej w formie aktu notarialnego rep. A [...] w dniu [...] lipca 2004 r. prawo własności tej nieruchomości nabyli S. C. i E. C. w 2/3 części oraz A. C. w 1/3 części.

Postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] organ I instancji wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przedmiotowego budynku. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005 r. nr OA-7144/12/42/04 organ odwoławczy uchylił powyższe postanowienie w całości i jednocześnie wstrzymał roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M. prowadzone przez S., E. i A. C. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] organ I instancji nałożył na S., E. i A. C. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz wykonanie określonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w terminie 3 miesięcy. Decyzją z dnia 14 czerwca 2005 r. nr OA-7144/12/42/04 organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i jednocześnie nałożył na S. i E. C. oraz A. C. – właścicieli i inwestorów budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M. zrealizowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i w sposób istotnie odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego – obowiązek sporządzenia i przedstawienia organowi I instancji w terminie 3 miesięcy, projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Rz 705/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę H. K., Z. K. oraz K. K. od powyższej decyzji organu odwoławczego. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, wyrok ten został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 2006/06. W następstwie powyższego, wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. II SA/Rz 236/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję organu odwoławczego z dnia 14 czerwca 2005 r. nr OA-7144/12/42/04 oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...].

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M. Decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy decyzją z dnia 18 października 2010 r. nr OA-7144/12/42/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/10 oddalił skargę H. K. i Z. K. na powyższą decyzję organu odwoławczego, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 1311/12 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. organ I instancji nałożył na S., E. i A. C. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego robót budowlanych wykonanych przy budynku mieszkalnym na działce nr [...]. Decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy decyzją z dnia 31 lipca 2014 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], organ I instancji nakazał S., E. i A. C. zaniechanie dalszych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym na działce nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, organ odwoławczy decyzją z dnia 18 lutego 2015 r. nr OA.7721.12.1.2015 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekając co do istoty nakazał S., E. i A. C. rozbiórkę zadaszenia o wym. 2,75 m x 1,55 m wraz ze słupem żelbetowym o wym. 15 x 15 cm, stanowiącego przedłużenie pokrycia dachu ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...]. Decyzja ta została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 447/15. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, organ odwoławczy decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w całości i jednocześnie nakazał S., E. i A. C., wykonać roboty budowlane przy budynku mieszkalnym, położonym na działce nr [...] w celu doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z przepisami poprzez:

1) wyprowadzenie ściany ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M., od strony działki nr [...] ponad pokrycie dachu na wysokość 30 cm oraz przedłużenie ściany ganku w kierunku północno-zachodnim o 30 cm poza lico ściany. Ściana ta powinna być wykonana z materiału ściennego niepalnego o wytrzymałości ogniowej co najmniej El 60 (materiał - cegła pełna ceramiczna, silikatowa lub bloczki betonowe - gr. 25 cm),

2) skrócenie okapu dachu ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] wystającego poza obrys ściany ganku,

3) zamurowanie otworu o wymiarach 1,0 m x 1,0 m w ścianie ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] obecnie wypełnionego luksferami, materiałem ściennym niepalnym powszechnie stosowanym w budownictwie,

4) rozbiórkę zadaszenia ganku o wymiarach 2,75 m x 1,55 m wraz ze słupem żelbetowym o przekroju 15 cm x 15 cm, stanowiącego przedłużenie pokrycia dachu ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M., w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r.

Po rozpoznaniu skargi Z. K., K. K. oraz H. K. na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1360/16 – oddalił skargę Z. K. i K. K. oraz odrzucił skargę H. K. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 768/18 – oddalił skargę kasacyjną Z. K., K. K. oraz H. K. od powyższego wyroku.

Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] organ I instancji działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (u.p.b.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) - stwierdził wykonanie przez S., E. i A. C. robót budowlanych nakazanych ostateczną decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015, tj.:

1) wyprowadzono ścianę ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M., od strony działki nr [...] ponad pokrycie dachu na wysokość 33 cm oraz przedłużono ścianę ganku w kierunku północno-zachodnim o 30 cm poza lico ściany. Ścianę tą wykonano z materiału ściennego - płyty AQAPANEL o grubości łącznej 16 cm o wytrzymałości ogniowej El 120,

2) skrócono okap dachu ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] wystający poza obrys ściany ganku,

3) zlikwidowano otwór o wymiarach 1,0 x 1,0 m w ścianie ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] wypełniony dotychczas luksferami przez wypełnienie płytą AQAPANEL o grubości łącznej 16 cm o wytrzymałości ogniowej El 120,

4) rozebrano zadaszenie ganku o wymiarach 2,75 x 1,55 m wraz ze słupem żelbetowym o przekroju 15 x 15 cm, stanowiącego przedłużenie pokrycia dachu ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w dniu 20 grudnia 2016 r. do Inspektoratu wpłynęło pismo S. C. z dnia 19 grudnia 2016 r. informujące o wykonaniu robót budowlanych przy ww. budynku mieszkalnym, nakazanych decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Organ I instancji po otrzymaniu od właściciela budynku zawiadomienia o wykonaniu obowiązku nałożonego decyzją, w dniu 12 stycznia 2017 r. przeprowadził kontrolę, stwierdzając, że roboty nakazane ww. decyzją zostały wykonane. Podczas kontroli S. C. przedłożył dokument - Raport klasyfikacyjny nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Instytutu Techniki Budowlanej - Zakład Usług Ogniowych dotyczący zastosowanego wyrobu pod nazwą: Ściana działowa nienośna z okładzinami z płyt cementowych AQUAPANEL Indoor firmy KNAUF. S. C. oświadczył, że nakazane decyzją roboty wykonano z ww. materiału ściennego o wymaganej wytrzymałości ogniowej. Oświadczył również, że grubość istniejących ścian ganku wykonanych z cegły dziurawki wynosi 1 cm, w związku z czym dopasowano nadbudowę, wydłużenie ściany i zamurowanie otworu okiennego z materiału AQUAPANEL o podobnej grubości lecz znacznie większej niż nakazana odporności ogniowej (co najmniej EI-60).

Organ I instancji podał, że strony zawiadomione o zebraniu dokumentów w sprawie po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego nie wniosły żadnych dodatkowych ważnych dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentów. H. K. w dniu 6 lutego 2017 r. przeglądnęła akta sprawy, a następnie w dniu 7 lutego 2017 r. złożyła pismo przedstawiając swój oraz Z. K. pogląd w sprawie. W ocenie organu I instancji, wszelkie zarzuty i stwierdzenia przedstawione w tym piśmie były już przedmiotem analizy organów nadzoru budowlanego w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015, w związku z czym nie mogły być uwzględnione na obecnym etapie postępowania. Obowiązkiem organu było wyłącznie zbadanie, czy decyzja z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 została wykonana w całości.

W następstwie złożonego odwołania przez H. K. i Z. K., organ I instancji w ramach autokontroli decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] – uchylił decyzję własną z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania H. K. i Z. K. od powyższej decyzji, organ odwoławczy decyzją z dnia 24 maja 2017 r. nr OA.7721.12.7.2017 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i jednocześnie umorzył w całości postępowanie w przedmiocie uchylenia na podstawie art. 132 § 1 k.p.a. decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Następnie decyzją z dnia 23 października 2017 r. nr OA.7721.12.8.2017 organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w całości i nakazał S., E. i A. C. rozbiórkę pozostałej części zadaszenia ganku budynku mieszkalnego o wymiarach 1,03 m x 1, 44 m. W następstwie złożonej skargi, decyzja ta została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 115/18. Po ponownym rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 17 sierpnia 2020 r. nr OA.7721.12.8.2017 organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Decyzja ta została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1266/20.

Decyzją z dnia 26 stycznia 2022 r. nr OA.7721.12.8.2017 organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b., po ponownym rozpatrzeniu odwołania K. K. oraz Z. K. od decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, która została ogłoszona w dniu 18 marca 2020 r., wprowadziła art. 1 zmiany w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Przepisy tej ustawy obowiązują od 19 września 2020 r. Jednakże art. 25 ww. ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. stanowi, że do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Biorąc pod uwagę, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przed 19 września 2020 r. do przedmiotowej sprawy zastosowanie znajdą przepisy dotychczasowe w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Organ wskazał, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1266/20 Sąd wskazał, m. in., że:

- należy wyjaśnić na jakiej podstawie organ uznał, że H. K. jest stroną postępowania, a nie pełnomocnikiem strony,

- organ powinien odnieść się do kwestii dotyczącej tego, że obowiązki wynikające z decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 nie zostały wykonane w terminie i wyjaśnić, jakie to wywołuje konsekwencje na gruncie tej konkretnej sprawy, w konkretnych ustalonych okolicznościach i w świetle obowiązujących w dacie orzekania przepisów,

- w protokole kontroli z dnia 19 grudnia 2017 r. brak jest szczegółowego opisu stanu faktycznego, który miałby świadczyć o rzeczywistym wykonaniu nakazanych robót w całości. Przy tak skonfliktowanych stronach byłoby to wskazane albo przynajmniej należałoby wykonać i dołączyć do tego protokołu kontroli zdjęcia, które wraz ze stosownymi zapisami protokołu świadczyłyby o powyższym. W ponownym postępowaniu organ powinien więc uzupełnić i ocenić zebrany materiał dowodowy oraz przedstawić tę ocenę w uzasadnieniu decyzji.

Ponadto w uzasadnieniu powyższego wyroku podano, że wskazania z wyroku z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 115/18 zostały wykonane, a organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się bardzo szczegółowo do kwestii wytkniętych wówczas przez Sąd.

Stosownie do zaleceń zawartych w powyższym wyroku organ odwoławczy wyjaśnił, że w decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] H. K. została omyłkowo wskazana jako strona postępowania, a nie pełnomocnik strony – K. K. Jednakże nie ma to wpływu na wynik sprawy, ponieważ H. K. pozostaje stroną postępowania w znaczeniu procesowym i do niej kierowana jest korespondencja jako do pełnomocnika K. K. Omyłka ta została wyeliminowana na etapie prowadzonego postępowania.

Organ odwoławczy podał, że pismem z dnia 13 grudnia 2021 r. zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego o:

- dokonanie oględzin mających na celu jednoznaczne ustalenie, czy pozostawiona część zadaszenia ganku w/w budynku mieszkalnego o wymiarach 1,03 m x 1,44 m została rozebrana,

- sporządzenie szczegółowego protokołu z oględzin zawierającego dokładny opis stanu faktycznego wraz z pomiarami,

- wykonanie kompletnej dokumentacji zdjęciowej odzwierciadlającej ustalenia zawarte w protokole z oględzin wraz z opisem poszczególnych zdjęć.

Za pismem z dnia 18 stycznia 2022 r. organ I instancji przesłał do organu odwoławczego protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu 12 stycznia 2022 r., z którego wynika, że pozostawiona część zadaszenia ganku o wymiarach 1,03 m x 1,44 m została rozebrana w całości. Ustalenia zawarte w protokole oględzin odzwierciedla wykonana dokumentacja fotograficzna stanowiąca załącznik do protokołu.

Odnosząc się do kwestii niewykonania obowiązków wynikających z decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 organ odwoławczy wyjaśnił, że niewykonanie obowiązków skutkuje zastosowaniem art. 51 ust. 3 pkt 2 u.p.b. Zgodnie z tym przepisem, po upływie terminu organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku i w przypadku gdy stwierdzi, że obowiązek ten nie został wykonany - wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W sytuacji gdy obowiązek został wykonany w niepełnym zakresie, a podmiot zobowiązany nie uchyla się od jego wykonania w całości, kontynuuje wykonanie obowiązków wynikających z decyzji ostatecznej mającej na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, nie można uznać za uzasadnione zastosowanie sankcji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 u.p.b. Dopiero oględziny pracowników organu nadzoru budowlanego mogą stwierdzić niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji ostatecznej w pełnym zakresie - wówczas organ również nie ma podstaw do zastosowania sankcji z art. 51 ust. 3 pkt 2 u.p.b. i zarzucenia zobowiązanemu jakby w ogóle nie wykonał nałożonych obowiązków. W związku z faktem, że zobowiązany wykonywał obowiązek i nie uchylał się od konsekwencji naruszenia u.p.b., a ponadto końcowo obowiązek został w całości wykonany, tym samym usunięto stan niezgodności z prawem i nie ma podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 u.p.b.

Organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie przeprowadzono postępowanie naprawcze na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Istotą tego postępowania jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W tym postępowaniu organ nadzoru budowlanego weryfikuje dotychczas wykonane roboty budowlane w aspekcie ich zgodności z przepisami budowlanymi, a więc w szczególności przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa użytkowników danego obiektu budowlanego, a także chroniącymi interesy osób trzecich.

Organ odwoławczy podał, że wykonanie określonych w decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 robót budowlanych miało w warunkach rozpoznawanej sprawy doprowadzić budynek mieszkalny wybudowany na działce nr [...] do stanu zgodnego z przepisami. Oznacza to, że zbliżenie tego budynku do granicy działki nie będzie powodowało naruszenia interesów właścicieli działki nr [...], jak i nie będzie powodowało zakłóceń korzystania z tej działki (na której garaż budynku mieszkalnego znajduje się w odległości 1,46 m od granicy z działką nr [...]). Ponadto przed wydaniem ww. decyzji uzyskano stanowisko Państwowej Straży Pożarnej, w którym wskazano na możliwość zastosowania rozwiązań przeciwpożarowych, które wyeliminują stan zagrożenia pożarowego, a tym samym zostanie usunięty stan niezgodności z prawem.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w art. 51 ust. 3 u.p.b. określona została dalsza procedura po wydaniu nakazu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 51 ust. 3 u.p.b. po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję:

1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2) w przypadku niewykonania obowiązku, nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że z gramatycznej konstrukcji tego jednoznacznego w swej treści przepisu wynika, że wykonanie przez adresata ostatecznej decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. nałożonego w niej obowiązku, obliguje organ nadzoru budowlanego do stwierdzenia wykonania tego obowiązku, nie pozostawiając mu w tym względzie żadnej swobody.

Organ odwoławczy podkreślił, że decyzja z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 wydana na podstawie art. 51 ust 1 pkt. 2 u.p.b. stała się ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. Jak wynika z protokołów oględzin z dnia 19 września 2017 r. oraz z dnia 12 stycznia 2022 r., obowiązek nałożony decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. w całości wykonany. Powyższe potwierdzają ustalenia zawarte w ww. protokołach oraz wykonana dokumentacja fotograficzna. Wykonanie obowiązku nałożonego ww. decyzją nie budzi więc wątpliwości i istnieje podstawa do wydania decyzji stwierdzającej wykonanie tego obowiązku w oparciu o art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b., która to decyzja kończy postępowanie.

W odpowiedzi na zarzuty skarżących organ odwoławczy wyjaśnił, że dotychczasowy sposób prowadzenia niniejszego postępowania administracyjnego, w tym podjęte w nim rozstrzygnięcia, zostały przede wszystkim ukształtowane przez zapadłe uprzednio w sprawie prawomocne wyroki sądów administracyjnych. Zawarte w tychże wyrokach oceny prawne i wskazania, co do dalszego postępowania są wiążące dla organów obu instancji. Ponadto zarzuty podnoszone w odwołaniu były już przedmiotem oceny zarówno organu odwoławczego jak i sądów administracyjnych orzekających w dotychczas prowadzonym postępowaniu. Skarżący w dalszym ciągu kwestionują zakres dokonanych odstępstw przy budynku mieszkalnym na działce nr [...] od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Kwestie takie jak nadbudowa poddasza, odległość ganku od granicy, schody czy drzwi wejściowe znajdujące się w ścianie przedmiotowego budynku od strony działki skarżących zostały wyczerpująco wyjaśnione i rozstrzygnięte zarówno w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 jak i w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1360/16 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 768/18.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zarówno w doktrynie jak i w judykaturze przyjmuje się zgodnie, że w odwołaniu i w skardze na decyzję wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b. można kwestionować jedynie to, co było przedmiotem rozstrzygnięcia w tej decyzji. Nie można natomiast podnosić zarzutów w stosunku do decyzji wcześniej wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., od której służyły odrębne środki zaskarżenia.

W kwestii dotyczącej wydania nakazu zamurowania otworu drzwiowego znajdującego się w ścianie zwróconej w stronę działki nr [...], organ odwoławczy wyjaśnił, że według stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w wyroku z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 768/18, okoliczność ta nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, skoro w wyniku wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015 drzwi te oddzielone są od granicy działki sąsiedniej ścianą przeciwpożarową. Zatem w tym zakresie przedmiotowy ganek może pełnić funkcję tzw. "przedsionka przeciwpożarowego". Jego funkcją ma być zwiększenie bezpieczeństwa pożarowego.

W ustawowym terminie skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję zaskarżając ją w całości, zarzucając, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa – poprzez oparcie jej na poświadczeniu nieprawdy przez dwóch inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] w protokole z dnia 12 stycznia 2017 r., a następnie w decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdzili, że decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. została wydana na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b. i zmierza do rozstrzygnięcia i zakończenia sprawy, na co nie wyrażają oni zgody, gdyż decyzja ta kontroluje wykonanie przez inwestorów (właścicieli samowoli budowlanej na działce nr [...] w M.) do dnia 31 grudnia 2016 r., obowiązków nałożonych przez organ odwoławczy decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr OA.7721.12.1.2015. Zdaniem skarżących, w protokole z dnia 12 stycznia 2017 r. zarówno inwestorzy, jak i inspektorzy nadzoru budowlanego poświadczyli nieprawdę, że do dnia 31 grudnia 2016 r. zostały wykonane w całości obowiązki nałożone decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. Skarżący stwierdzili, że niewykonanie tych obowiązków do dnia 31 grudnia 2016 r. dyskwalifikuje decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r., jako uzyskaną w wyniku przestępstwa i nie może ona pozostać w obrocie prawnym i zakończyć postępowania w sprawie, w sytuacji gdy organy nadzoru budowlanego przez 21 lat pomimo stwierdzenia istotnych odstępstw od projektu budowlanego, planu sytuacyjnego działki nr [...], decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 1974 r., nie próbowały nawet nałożyć na inwestorów obowiązków doprowadzających samowolę budowlaną do stanu zgodnego z prawem, co jest istotą postępowania naprawczego.

Skarżący wskazali, że organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły, w jaki sposób obcięcie skrawka gzymsu i przedłużenia zadaszenia ganku z pozostawieniem pod tym obciętym zadaszeniem schodów i samego ganku – uniemożliwiającego dostęp do urządzeń wodnych znajdujących się tuż przy fundamencie ganku, jak też dostęp do budynku od strony działki nr [...] na wypadek pożaru, doprowadzi samowolę do stanu zgodnego z prawem i zapewni powyższe wymogi. Organy zobowiązane więc były powyższe wyjaśnić, a wobec stwierdzonych w decyzjach istotnych odstępstw, wdrożyć postępowanie naprawcze likwidujące skutki samowoli: a) naruszenie odległości usytuowania budynku na działce nr [...] od wszystkich granic; b) inny wygląd budynku aniżeli zatwierdzony pozwoleniu na budowę, drzwi wejściowe po przeciwnej stronie budynku w odległości naruszającej § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, inny układ okien, pomieszczeń; c) dobudowana do samowoli budowlanej kolejna samowola, tj. ganek w odległości 123 cm od granicy z działką nr [...] zamiast 3 m (pomiar granicy zgodnie przyjęty w dniu 28 października 2000 r.), gdzie ganek ten jest parawanem dla niezgodnie z prawem wykonanego otworu drzwiowego; d) zmiana stropodachu w kształcie koperty na dach drewniany dwuspadowy, na nadbudowane poddaszu wykonano szerokie schody betonowe zamiast włazu z drabinką.

Skarżący zażądali wyjaśnienia, jakim aktem administracyjnym zostały nałożone na inwestorów obowiązki doprowadzenia ww. istotnych odstępstw do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z pozwoleniem na budowę z dnia 30 lipca 1974 r. i planem sytuacyjnym z grudnia 1973 r.

Skarżący stwierdzili, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. przedstawili dowody na niewykonanie do dnia 31 grudnia 2016 r. obowiązków przez inwestorów. Skarżący zwrócili uwagę, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika z protokołów oględzin z dnia 19 września 2017 r. oraz z dnia 12 stycznia 2022 r. obowiązek nałożony decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. został w całości wykonany, pomimo że w protokole oględzin organ odwoławczy stwierdził, że od strony wejścia do budynku mieszkalnego istnieje zadaszenie o wymiarze 103 cm. Niewykonanie przez inwestorów obowiązku nałożonego decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. potwierdzają również przedłożone wraz z odwołaniem 4 fotografie oraz oświadczenie S. C. do protokołu z dnia 19 września 2017 r. Skarżący wskazali również na wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji co do tego, czy obowiązek nałożony decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. został wykonany w całości, i wyjaśnili, że zwrócili się do organu o uzupełnienie decyzji w tym zakresie, jak również odnośnie do wskazania, w jakim postępowaniu powinny zostać rozpatrzone zarzuty odnośnie do licznych samowoli budowlanych, czy podniesione w odwołaniu zarzuty mają wpływ na rozstrzygnięcie istoty sprawy, wyjaśnienie kwestii tego, że protokół z dnia 19 grudnia 2017 r. nie dotyczył obowiązków nałożonych decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r., odniesienia się do istotnego dowodu – oświadczenia S. C. z dnia 19 września 2017 r. o świadomym niewykonaniu obowiązku do dnia 31 grudnia 2016 r. Natomiast organ odwoławczy odmówił uzupełnienia decyzji, a samą nieścisłość dotyczącą niewykonania w całości obowiązku sprostował postanowieniem, od którego skarżący wnieśli zażalenie. Skarżący wskazali, że również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1266/20 stwierdził niewykonanie przez inwestorów obowiązków do dnia 31 grudnia 2016 r., czego organ odwoławczy, w ocenie skarżących, był świadomy, skoro decyzją z dnia 23 października 2017 r. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r., nakazując wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 r. Skarżący zwrócili uwagę, że wskazany w decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. termin ma charakter procesowy i jego dotrzymanie jest równie ważne jak wykonanie obowiązku, z kolei jego niedotrzymanie rodzi konsekwencje procesowe.

W ocenie skarżących, aby doprowadzić do stanu zgodności z prawem, organ odwoławczy winien wydać decyzję o rozbiórce budynku w całości lub jego części (ganku, poddasza, zamurowania otworu drzwiowego), ewentualnie doprowadzić obiekt do stanu poprzedniego, co również sprowadza się do rozbiórki części obiektu.

Skarżący stwierdzili również, że organy nie zestawiły wymienionych w skardze odstępstw z pozwoleniem na budowę z dnia 30 lipca 1974 r., zgodnie z którym jakiekolwiek odstępstwa od zatwierdzonego planu realizacyjnego są niedopuszczalne, podczas gdy samowola budowlana została stwierdzona przez organ odwoławczy w postanowieniach z dnia 10 czerwca 2002 r. nr WNB.OA.7144/02/17/02 oraz z dnia 14 czerwca 2005 r. nr OA-7144/12/42/04, lecz mimo to, inwestorom nie nakazano wykonać odpowiednich robót budowlanych w celu jej usunięcia. Skarżący wskazali również, że organ odwoławczy pismem z dnia 12 grudnia 2006 r. zobowiązał organ I instancji do wyjaśnienia, na jakiej podstawie przedmiotowy budynek został zużytkowany, lecz do chwili obecnej skarżący nie uzyskali wyjaśnienia tej kwestii, jak również tego, dlaczego na inwestorów nie nałożono kary pieniężnej za prowadzenie prac budowlanych w okresie od 2004 r. do 2010 r. pomimo ich wstrzymania. Skarżący zakwestionowali również oparcie się organów oraz opinii Państwowej Straży Pożarnej na szkicach geodety z dnia 5 listopada 2014 r. oraz z dnia 14 listopada 2014 r., pomimo ich sprzeczności z inwentaryzacją powykonawczą z dnia 23 maja 2014 r. zatwierdzoną przez starostę oraz wynikami pomiaru na gruncie z dnia 28 października 2000 r.

Skarżący podnieśli, że organ odwoławczy naruszył ich prawa w postępowaniu poprzez odmowę udziału w pomiarach wysokości poddasza, stworzenie niewłaściwych warunków do przeglądnięcia akt sprawy, wydanie decyzji przed upływem terminu do zaznajomienia się z aktami sprawy. Skarżący dołączyli do skargi dokumenty, mające potwierdzić stawiane przez nich zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała oddaleniu jako niezawierająca uzasadnionych podstaw.

Sąd działając z urzędu, niezależnie od granic skargi i podniesionych zarzutów, nie stwierdził ponadto naruszeń prawa materialnego lub procesowego, których postać lub stopień miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy rozumiany jako treść końcowego rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a.). W granicach możliwości weryfikacyjnych sądu administracyjnego zaskarżona decyzja jest więc prawidłowa.

W przedmiotowej sprawie zakres kontroli legalnościowej Sądu został ograniczony przez dwie zasadnicze przesłanki.

Po pierwsze, sprawa, której dotyczy skarga (a więc przewidziana w art. 51 ust. 3 u.p.b. sprawa wykonania obowiązku nałożonego decyzją, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b.) jest sprawą zależną od sprawy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b.). Powyższy związek normatywny obydwu spraw oznacza, że podstawą i punktem odniesienia dla decyzji rozstrzygającej sprawę z art. 51 ust. 3 u.p.b. jest decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Jeżeli więc ta ostatnia decyzja utraci moc na drodze administracyjnej lub zostanie wzruszona przez sąd administracyjny, to okoliczność ta ma bezpośredni wpływ na rodzaj i treść rozstrzygnięcia w sprawie wykonania obowiązku nałożonego tą decyzją (art. 51 ust. 3 u.p.b.). Podobnie ostateczne lub prawomocne obowiązywanie decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. przesądza o treści decyzji z art. 51 ust. 3 u.p.b., albowiem przedmiotem tej ostatniej decyzji jest jedynie stwierdzenie wykonania obowiązków wynikających z treści decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. albo – w przypadku stwierdzenia niewykonania powyższych obowiązków – nakazanie zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Po drugie, istotne w sprawie są prawomocne wyroki wydane przez sądy administracyjne tak w sprawach z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., jak w i przedmiotowej sprawie z art. 51 ust. 3 u.p.b., dotyczące spornego budynku mieszkalnego wybudowanego na działce nr [...]. Jakiekolwiek zarzuty skargi oraz rozważania Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nie mogą naruszyć związania treścią i ocenami prawnymi wyrażonymi w powyższych prawomocnych orzeczeniach (art. 170 w zw. z art. 153 p.p.s.a.), co oznacza, że Sąd jest zwolniony z rozważania tego rodzaju zagadnień, a same zarzuty w tym zakresie podlegają oddaleniu bez ich merytorycznej oceny. Zastrzeżenie to jest istotne, albowiem część zarzutów strony skarżącej zmierzała do ponownego otwarcia oceny kwestii, które zostały już prawomocnie przesądzone w ww. judykatach.

W związku z powyższymi zasadniczymi uwagami, Sąd po ponownej analizie akt sprawy stwierdza, że brak jest podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji, uwzględniając następujące przesłanki:

1) prawomocność decyzji organu odwoławczego z dnia 9 sierpnia 2016 r. uchylającej decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2014 r. i nakazującej zobowiązanym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. wykonanie w wyznaczonym terminie określonych robót budowlanych przy spornym budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...], w celu doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z prawem.

Roboty te miały polegać na: 1) wyprowadzeniu ściany ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M., od strony działki nr [...] ponad pokrycie dachu na wysokość 30 cm oraz przedłużeniu ściany ganku w kierunku północno-zachodnim o 30 cm poza lico ściany; 2) skróceniu okapu dachu ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...], wystającego poza obrys ściany ganku; 3) zamurowaniu otworu o wymiarach 1,0 m x 1,0 m w ścianie ganku budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] obecnie wypełnionego luksferami, materiałem ściennym niepalnym powszechnie stosowanym w budownictwie; 4) rozbiórce zadaszenia ganku o wymiarach 2,75 m x 1,55 m wraz ze słupem żelbetowym o przekroju 15 cm x 15 cm, stanowiącego przedłużenie pokrycia dachu ganku budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w M., w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1360/16, który z kolei został utrzymany w mocy przez wyrok NSA z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 768/18. W konsekwencji prawomocnego oddalenia skargi powyższa decyzja stała się również prawomocna, co skutkuje zasadniczą niedopuszczalnością podważania jej prawidłowości, w tym przede wszystkim formułowania zarzutów sprzecznych z oceną prawną wynikającą z ww. wyroków sądów administracyjnych. Zarzuty skarżących podlegają zatem w tym zakresie oddaleniu a limine;

2) prawomocność wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1266/20, oraz wynikające z niego wiążące oceny prawne i wytyczne proceduralne co do dalszego postępowania (art. 153 w zw. z art. 170 p.p.s.a.).

W powyższym orzeczeniu Sąd, uchylając decyzję odwoławczą z dnia 17 sierpnia 2020 r., prawomocnie przesądził, że wszystkie wytyczne i zalecenia z wcześniejszego wyroku z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 115/18, zostały wykonane, natomiast rzeczą kontrolowanych organów w przedmiotowej sprawie było "sprawdzenie czy wykonane zostały obowiązki nałożone decyzją PWINB z dnia 9 sierpnia 2016 r.". W powyższym zakresie Sąd, podzielając co do zasady ustalenia faktyczne i oceny prawne organu odwoławczego, zakwestionował jedynie wnioski organów co do wykonania decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. w zakresie obowiązku rozbiórki zadaszenia ganku (pkt 4 ww. decyzji). Sąd zwrócił uwagę na rozbieżności między protokołami kontroli z dnia 12 stycznia 2017 r., z dnia 19 września 2017 r. oraz z dnia 19 grudnia 2017 r., nakazując organom uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie potwierdzenia faktycznego wykonania spornego obowiązku rozbiórki zadaszenia ganku przez dołączenie do akt aktualnej dokumentacji fotograficznej. Dodatkowo Sąd nakazał organom odniesienie się do zarzutów skarżących co do niewykonania obowiązków określonych w decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. w terminie wskazanym w decyzji oraz ewentualnych konsekwencji prawnych naruszenia tego terminu. Ponadto nakazano organom prawidłowe oznaczenie w decyzji strony postępowania (zamiast strony wskazano jej pełnomocnika) oraz wskazano na wadliwość pominięcia żądania pełnomocnika strony w zakresie wykonania pomiaru. W związku z tak wyznaczonym zakresem wadliwości decyzji z dnia 17 sierpnia 2020 r., w niniejszej sprawie kontrola legalności kolejnej decyzji odwoławczej z dnia 26 stycznia 2022 r. musiała zostać ograniczona jedynie do weryfikacji wykonania przez skarżony organ ocen prawnych i wytycznych wynikających z ww. wyroku z dnia 17 lutego 2021 r.;

3) pełne wykonanie przez skarżony organ odwoławczy wytycznych i ocen prawnych wynikających z prawomocnego wyroku z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1266/20.

Analiza akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji dowodzi, że czynności uzupełniające materiał dowodowy zostały podjęte prawidłowo, doprowadzając do usunięcia wszystkich wadliwości popełnionych w poprzednim postępowaniu. Przede wszystkim organ odwoławczy zlecił w wydanym na podstawie art. 136 k.p.a. postanowieniu z dnia 13 grudnia 2021 r. dokonanie szczegółowo określonych czynności dowodowych polegających na dokonaniu oględzin oraz wykonaniu dokumentacji fotograficznej związanej ze spornym zadaszeniem ganku budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Oględziny zostały przeprowadzone w dniu 12 stycznia 2022 r. Z protokołu oględzin oraz załączonej do akt dokumentacji fotograficznej bezsprzecznie wynika, że "pozostawiona część zadaszenia ganku o wymiarach 1,03 m x 1,44 m została rozebrana w całości".

Odnosząc się do zagadnienia wykonania wytycznych Sądu w zakresie niewykonania obowiązków określonych w decyzji z dnia 9 sierpnia 2016 r. w terminie oraz ewentualnych konsekwencji prawnych naruszenia terminu wskazanego w decyzji, należy stwierdzić, że skarżony organ również w tym zakresie swój spełnił obowiązek, wyjaśniając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji swoje stanowisko, które jest prawidłowe co do konkluzji.

Sprawdzenie wykonania obowiązku nałożonego w decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., następuje już po upływie wyznaczonego w tej decyzji terminu lub na wniosek inwestora, a zatem w postępowaniu w sprawie określonej w art. 51 ust. 3 u.p.b. istotne są ustalenia co do samego wykonania obowiązku i dopóki organ nie zakończy ostatecznie postępowania wyjaśniającego może jeszcze dojść do wykonania w całości nałożonego obowiązku, co będzie skutkować zaistnieniem podstawy do stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków (art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b.). W przedmiotowej sprawie wobec niewyjaśnienia tej kwestii przez organy nadzoru budowlanego i konieczności powtarzania czynności kontrolnych, brak jest podstaw do obciążania zobowiązanego właściciela działki nr [...] negatywnymi skutkami długotrwałości dochodzenia przez organy do prawidłowych ustaleń w tym zakresie.

Nie budzi także zastrzeżeń Sądu wykonanie pozostałych wytycznych z wyroku z dnia 17 lutego 2021 r. Wada błędnego oznaczenia strony została usunięta, natomiast żądanie wykonania pomiarów stało się bezprzedmiotowe wobec przedstawienia stosownej dokumentacji fotograficznej.

Pozostałe zarzuty skargi jako niedopuszczalne lub bezprzedmiotowe podlegały oddaleniu.

Mając na względzie powyższe argumenty i przesłanki, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.