Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Kraków, 11 czerwca 2026 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie dotyczącego legalności robót budowlanych oraz stanu technicznego budynku postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić R. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga R. C. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie dotyczącego legalności robót budowlanych oraz stanu technicznego budynku.

W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej odrzucenie i wyjaśnia, że wniesiona przez Panią R. C. w dniu 18 czerwca 2025 r. do organu skarga zainicjowała szereg postępowań wyjaśniających w sprawach:

- legalności budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości Z.

- legalności robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku gospodarczego na działce nr [...] w miejscowości Z. oraz jego stanu technicznego,

- legalności robót polegających na przebudowie i remoncie budynku położonego pod adresem ul. J., na działkach [...] i [...] w miejscowości Z.,

- stanu technicznego obiektu o numerze adresowym ul. J., na działkach [...] i [...] w miejscowości Z..

Następnie organ scharakteryzował działania podjęte w tych sprawach akcentując, że skargi Pani R. C., z uwagi na to, że postępowania PINB zgodnie z przepisami wszczynane są z urzędu, prowadzone są w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (Skargi i wnioski). Wobec tego organ wnosi o odrzucenie skargi. Podejmowane przez organ czynności w tym trybie zostały udokumentowane w aktach administracyjnych sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143ze zm., dalej: P.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę:

1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;

2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;

3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;

4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;

5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu ponieważ nie należy do właściwości sądu administracyjnego z przedstawionych poniżej powodów.

Pismem z dnia 18 czerwca 2025 r. Skarżąca skierowała do organu (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie) szereg skarg, a następnie uznając, że organ przewlekle prowadzi postępowanie, złożyła skargę do tut. Sądu.

Jak wynika z akt sprawy wskutek wniosku z 18 czerwca 2025 r. przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Tarnowie został uruchomiony tryb skargowy.

W tym miejscu należy wskazać na ugruntowane stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrażone m.in. w wyroku NSA z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II OSK 530/21), zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego określonego w Dziale VIII k.p.a. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Działania podejmowane przez organ w ramach postępowania skargowego nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przede wszystkim zaś w postępowaniu tym nie zapadają rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach skarżącego, który jest tylko zawiadamiany (informowany) o sposobie załatwienia skargi (art. 238 § 1 k.p.a.). Do zawiadomień o sposobie załatwienia skargi zaliczyć należy również przekazywaną skarżącemu informację o tym, że zgodnie z art. 234 pkt 1 k.p.a. skarga zostanie rozpatrzona w toczącym się postępowaniu administracyjnym, którego skarga ta dotyczy i w którym składający skargę jest stroną. Postępowanie skargowe normują przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczy ono działań organów administracji publicznej i jest oparte na konstytucyjnym prawie do inicjowania takiego postępowania przez każdy zainteresowany podmiot. Tym niemniej, okoliczności te nie uzasadniają utożsamiania postępowania skargowego z administracyjnym postępowaniem jurysdykcyjnym, w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., które jest sformalizowane, dwuinstancyjne i ramach którego organ decyduje o prawach i obowiązkach stron, tym samym określając sytuację prawną adresata normy prawnej zewnętrznego wobec tegoż organu. Przedstawione wyżej cechy postępowania skargowego z Działu VIII k.p.a., które sprawiają, że we właściwości sądów administracyjnych nie mieści się rozpatrywanie skarg na kończącą to postępowanie czynność materialno-techniczną właściwego organu (zawiadomienie skarżącego o sposobie załatwienia sprawy), przesądzają także o niemożności zaskarżenia do sądu administracyjnego bezczynności organu w rozpoznaniu takiej skargi.

Akty i czynności podejmowane w postępowaniu skargowym, niezależnie od ich merytorycznego bądź procesowego charakteru, nie są aktami podejmowanymi w ramach postępowania administracyjnego. Skoro zatem ani samo postępowanie skargowe z Działu VIII k.p.a., ani przewidziana w tym postępowaniu czynność w postaci zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy nie podlegają kontroli sądów administracyjnych (nie mieszczą się we właściwości tych sądów określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a.), to prawidłowe jest stanowisko organu, że skarga na przewlekłość w przedmiocie rozpatrzenia skargi z art. 227 k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 3433/15 oraz z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1950/16).

Wniesioną przez skarżącego skargę na bezczynność należało więc odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.