I SA/Kr 424/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-11-26	
Data wpływu	2025-06-18	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Wiesław Kuśnierz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6119 Inne o symbolu podstawowym 611	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Administracji Skarbowej	
Treść wyniku	odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 1201-IOP1-1.4102.8.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: DIAS) postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 1201-IOP1-1.4102.8.2025 stwierdził uchybienie przez R. N. (dalej: Skarżący), reprezentowanemu przez J. K., terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2024 r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od osób fizycznych za 2021 r. w kwocie 87.587,00 zł.

Następnie J. K. wniósł w imieniu R. N. na ww. postanowienie DIAS z dnia 28 kwietnia 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do podania numeru PESEL skarżącego, oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego oraz adresu pełnomocnika, a także złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi, z którego będzie wynikało, którą z osób wskazanych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej P.p.s.a.) jest pełnomocnik podpisany pod skargą.

W odpowiedzi J. K. przesłał pismo zawierające nr PESEL R. N. , adresy swój i Skarżącego, a także pełnomocnictwo do działania przed sądami administracyjnymi bez wskazania, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a. jest pełnomocnik podpisany pod skargą.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 września 2025 r. wezwano bezpośrednio Skarżącego R. N. o podpisanie skargi, ze względu na niewykazanie przez pełnomocnika, że jest dla Skarżącego jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a.

Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi Skarżącego dnia 26 września 2025 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie usunięto w terminie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga musi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie Skarżącego o podpisanie skargi, ze względu na wcześniejsze niewykazanie przez J. K., który podpisał skargę, że jest dla Skarżącego jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a., została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi Skarżącego dnia 26 września 2025 r.

Zatem termin do zadośćuczynienia wezwaniu upłynął bezskutecznie z dniem 3 października 2025 r.

W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.