Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA(spr) Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania

G. S. (dalej "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni" albo "strona") zwróciła się na formularzu PPF, który wpłynął z 27 września 2013 r. o przyznanie prawa pomocy.

Z uwagi na niewypełnienie rubryki 4 formularza PPF dotyczącej zakresu prawa pomocy, Sąd, pismem z 7 października 2013 r, wezwał skarżącą o określenie w jakim zakresie strona domaga się przyznania prawa pomocy. Nadto Sąd wezwał o złożenie odpisu zeznania podatkowego za 2012 r, zestawienie dochodów i wydatków, nadesłanie bilansu i zestawienia faktur VAT oraz wyciągów z rachunku bankowego za wskazany okres prowadzenia działalności gospodarczej, wskazanie źródeł finansowania potrzeb strony i in. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżąca, pismem 16 października 2013 r., poinformowała, że "(...) nie jest ona w stanie (...) uzyskać wymaganych przez Sąd dokumentów, wobec czego (....) uiszcza osobiście wymagany wpis na rachunek Sądu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy pozostawić bez rozpoznania.

Przesłanki przyznania prawa pomocy zostały określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako u.p.p.s.a., stanowiącego, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania lub jakichkolwiek kosztów postępowania. W myśl art. 252 § 2 u.p.p.s.a. natomiast wniosek o taką pomoc składa się na urzędowym formularzu według wzoru. Z treści art. 257 u.p.p.s.a. wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przepis ten ma w pełni zastosowanie do niniejszej sprawy, ponieważ do dnia rozpoznania wniosku strona nie oznaczyła, pomimo skutecznego doręczenia jej w dniu 10 października 2013 r. (karta 151 akt sądowych) wezwania o wskazanie w jakim zakresie strona domaga się prawa pomocy, tego zakresu. Strona nie nadesłała także żadnych dokumentów, o które była wzywana, czym uniemożliwiła ocenę swojej sytuacji finansowej i zaistnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy. Uiściła natomiast wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 850 zł (karta 152 akt sądowych).

Z tej przyczyny, Sąd na podstawie art. 252 § 2 w związku z art. 257 u.p..p.s.a. orzekł jak w sentencji.