Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], znak: [...] zatwierdzającej zakład gastronomiczny [...] do prowadzenia działalności we wskazanym zakresie. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżąca wskazała, że ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzenia działalności gospodarczej wynikające z wątpliwości w zakresie ustalenia właściwego organu administracji publicznej do wydania decyzji o zatwierdzeniu jej działalności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. W ocenie spółki brak wstrzymania wykonania decyzji zmusiłby stronę do zaprzestania prowadzenia działalności, do czasu uzyskania nowej decyzji o zatwierdzeniu jej zakładu przy czym taka decyzja mogłaby być obarczona wadą nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa tylko w przypadku, gdy strona złoży wniosek i zależy od argumentacji w nim przedstawionej. Oznacza to, że wniosek powinien zostać przez wnioskodawcę dostatecznie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W tym miejscu należy podkreślić, że użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych, wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, (publ. lex nr 281811), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10, niepubl.).

Rozpoznając, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (zob. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, lex nr 302251).

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

Skutkiem wydania zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2015 r. zatwierdzającej przedmiotowy zakład gastronomiczny do prowadzenia działalności we wskazanym zakresie. Zasadnie skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może w tej sytuacji wyrządzić znaczną szkodę, jak również spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie zaskarżonej decyzji może bowiem spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący krótko, ale w sposób dostateczny przedstawił w niniejszej sprawie argumenty, które w ocenie Sądu są wystarczające i uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia