Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 44/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z 10 listopada 2023 r., znak PIW.CHZ.ADM.1.2803.2023 w przedmiocie postępowania organu dotyczącego kontroli wewnętrznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 3 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 44/24, odrzucił zażalenie J.J. (dalej: skarżący) na postanowienie tego sądu z 22 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący nie odnosząc się w nim merytorycznie do wydanego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuj.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny stanowi, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

W niniejszej sprawie skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, osobiście sporządził zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 kwietnia 2024 r. odrzucające, sporządzoną przez skarżącego, skargę kasacyjną. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, jak też którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a.

Brak polegający na samodzielnym sporządzeniu przez stronę zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zaś zostać usunięty, bowiem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; z 26 października 2018 r., I OZ 1011/18).

Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, a tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.