Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat M. W. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas M. W. sporządziła skargę kasacyjną od wyroku tut. sądu i wniosła ją wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W skardze kasacyjnej sformułował przy tym wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu według norm przepisanych, gdyż nie zostały uiszczone ani w całości ani w części (k. 156).

Wyrokiem z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 217/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w sierpniu 2016 r. (k. 160 i 155) więc zasady te zgodnie z §22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1801).

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że adwokat złożyła takie oświadczenie.

W myśl cytowanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowi 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4 (§4 ust. 1). W konsekwencji w sprawie takiej jak niniejsza, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wyznaczonej adwokat która nie prowadziła sprawy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §21 ust. 2 pkt. 2 lit. b). Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) z uwzględnieniem §4 ust. 1 rozporządzenia. Jednocześnie trzeba mieć świadomość, że skuteczne przygotowanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiązało się dla adwokat ze zwiększonym nakładem pracy co uzasadnia przyznanie wynagrodzenia zwiększonego do kwoty 240 zł w oparciu o przepis §4 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega przy tym powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.