Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 688/23 w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 688/23, na podstawie art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ściągnął od A. Z. (dalej także jako: skarżący) kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu I instancji z dnia 24 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 688/23, którym oddalono skargę A. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że skarżący zgłosił wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie uiszczając jednak stosownej opłaty kancelaryjnej. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2024 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty, a następnie – wskutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu – postanowieniem z dnia 5 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty. Jak wskazał Sąd I instancji, od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, które z kolei zostało odrzucone postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2024 r., od którego skarżący także wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt III OZ 435/24 (Sąd I instancji błędnie wskazał ww. sygnaturę jako III OZ 436/24). W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2024 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego postanowienia z dnia 5 lipca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 grudnia 2024 r. Termin do uiszczenia opłaty kancelaryjnej upływał zatem w dniu 3 stycznia 2025 r., jednak do dnia wydania zarządzenia z dnia 16 stycznia 2025 r. skarżący nie uiścił należnej opłaty.

Skarżący pismem z dnia 27 stycznia 2025 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r. żądając jego uchylenia w całości i wskazując, że z akty sprawy wynika, że nie została ona merytorycznie rozstrzygnięta zgodnie z całością materiału dowodowego, bowiem Sąd I instancji pominął to, że od wyroku Sądu I instancji została wniesiona skarga kasacyjna. W tej sytuacji w ocenie skarżącego ściągnięcie opłaty kancelaryjnej od nieprawomocnego orzeczenia jest przedwczesne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną.

W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 10 czerwca 2024 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 maja 2024 r. oddalającego jego skargę. Odpis wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 10 lipca 2024 r. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2024 r., a następnie postanowieniem z dnia 5 lipca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia należnej opłaty. W związku z nieuiszczeniem należnej opłaty, w dniu 19 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego postanowienia z dnia 5 lipca 2024 r., a następnie zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2025 r., które stało się przedmiotem rozpoznawanego zażalenia, zarządzono ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych.

Mając na uwadze, że skarżący nie wykonał powyższych wezwań i nie dokonał wymaganej powołanymi wyżej przepisami płatności, prawidłowo, na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a., postanowiono o ściągnięciu od skarżącego nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Nie ma przy tym znaczenia powoływana przez skarżącego w zażaleniu okoliczność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji z dnia 24 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 688/23 i tym samym jego nieprawomocność, bowiem nie ma to wpływu na powstanie obowiązku uiszczenia przez skarżącego opłaty kancelaryjnej, który - stosownie do przywołanego wyżej art. 234 § 2 p.p.s.a. – powstał wraz ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.