I OSK 922/09 - Wyrok

Data orzeczenia	2009-11-18	
Data wpływu	2009-07-01	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/
Irena Kamińska
Leszek Kiermaszek	
Symbol z opisem	648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	II SAB/Sz 23/08	
Skarżony organ	Prokurator	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art.134 § 1, art.141 § 4 , art.184;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie NSA Irena Kamińska NSA Leszek Kiermaszek Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Sz 23/08 w sprawie ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Świnoujściu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2009r., sygn. akt II SAB/Sz 23/08, oddalił skargę P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Świnoujściu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Skarżący w piśmie bez daty, które wpłynęło do Prokuratury Rejonowej w dniu 7 kwietnia 2008 r. zawarł wniosek o udzielenie informacji publicznej, domagając się:

1) przedłożenia szczegółowego preliminarza wydatków w okresie 1 stycznia do 15 marca 2008 r.;

2) przedłożenia wykazu osób posiadających uprawnienia do wydawania decyzji wraz

z wydaniem kopii tego upoważnienia.

W odpowiedzi na to pismo Prokurator Rejonowy w Świnoujściu pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. poinformował skarżącego, że uprawnionym do udzielenia informacji w zakresie utrzymania Prokuratury jest Prokurator Okręgowy w Szczecinie. Nadto poinformował, że w Prokuraturze Rejonowej w Świnoujściu nie są wydawane akty prawne o nazwie decyzja.

Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2008 r., doręczonym skarżącemu w dniu 10 lipca 2008 r., Prokurator Rejonowy w Świnoujściu poinformował wnioskodawcę, że w Prokuraturze Rejonowej w Świnoujściu osobami upoważnionymi do wydawania decyzji administracyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008, Nr 7, poz. 39) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. - Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189 ze zm.) są Prokurator Rejonowy i jego Zastępca. Ponadto poinformował skarżącego, że sprawy związane z wykonywaniem budżetu Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu, jako jednostki podległej Prokuraturze Okręgowej w Szczecinie, w tym sprawy finansowo - księgowe i administracyjno - gospodarcze, należą do zadań Wydziału III Budżetowo - Administracyjnego Prokuratury Okręgowej w Szczecinie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, oddalając skargę wskazał, że Prokurator Rejonowy w Świnoujściu nie pozostaje w bezczynności, bowiem udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w takim zakresie, w jakim ją posiadał. W odpowiedzi na pierwsze pytanie zawarte we wniosku skarżący został poinformowany, że w Prokuraturze Rejonowej w Świnoujściu osobami upoważnionymi do wydawania decyzji administracyjnych są: Prokurator Rejonowy i jego Zastępca zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze i rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r., a na drugie pytanie; że sprawy związane z wykonywaniem budżetu Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu należą do zadań Wydziału III Budżetowo - Administracyjnego Prokuratury Okręgowej w Szczecinie.

W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że Prokurator Rejonowy w Świnoujściu, nie pozostawał w bezczynności, skoro rozpoznał wniosek i udzielił żądanej informacji, w takim zakresie w jakim ją posiadał.

Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł P. J., wnosząc o:

- uchylenie zaskarżonego wyroku w części co do pkt 1 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, ewentualnie umorzenie postępowania;

- w razie uwzględnienia skargi o obciążenie strony przeciwnej kosztami nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu;

- w razie oddalenia skargi o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Skarga kasacyjna została oparta na następujących podstawach:

1) naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w postaci przeprowadzenia kontroli czynności danego organu, zamiast rozstrzygnięcia, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności;

2) naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a., w postaci zaniechania lub niewłaściwej realizacji funkcji kontrolnej sądu. Tym samym doszło do naruszenia art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przemilczeniu naruszenia prawa materialnego przez organ administracji publicznej w postaci błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 5, 6, 7 i 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz niewłaściwego zastosowania art. 61 Konstytucji RP poprzez uznanie, iż Prokurator Rejonowy w Świnoujściu nie pozostawał w bezczynności, bowiem udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w takim zakresie, w jakim ją posiadał;

3) naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a. wskutek nierozpoznania istoty sprawy;

4) naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 oraz art. 151 P.p.s.a. skutkującym oddalenie skargi, zamiast umorzeniem postępowania wskutek konieczności zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Prokuratorowi Rejonowemu w Świnoujściu nie można zarzucić bezczynności w przedmiocie realizacji wniosku skarżącego dot. udostępnienia informacji publicznej w zakresie preliminarza wydatków Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu w okresie 1. 01. do 15.03 2008r oraz przedłożenia wykazu osób uprawnionych do wydawania decyzji wraz z wydaniem kopii tego upoważnienia.

Z akt sprawy wynika, iż powyższy wniosek skarżący złożył w dniu 7 kwietnia 2007 r.

Wniosek powyższy złożony został w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami tej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Tak więc bezczynność, następuje m.in. wówczas gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji.

W rozpoznawanej sprawie jak słusznie przyjął to Sąd pierwszej instancji z bezczynnością organu nie mamy do czynienia, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja został skarżącemu przekazana pismami Prokuratora Rejonowego w Świnoujściu z dnia [...] kwietnia 2008r. i [...] czerwca 2008r.

Skoro organ udzielił informacji, której dotyczył wniosek, w formie czynności materialno technicznej, to brak jest podstaw do uznania bezczynności organu w tym zakresie.

Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny wobec prawidłowości zaskarżonego wyroku nie może podzielić zarzutów kasacji naruszenia przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 134 § 1 ustawy procesowej Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawa prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie (art. 3 § 2 pkt.8 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych) bezczynność organu administracji publicznej. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w skardze, jak również stwierdzić nieważność decyzji mimo, że strona o to nie wnosiła. Jednakże nie będąc związany granicami skargi Sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona. Rozstrzyganie w granicach danej sprawy oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem oceny legalności innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania przed organami administracji i wydawanych w nim aktów.

W rozpoznawanej sprawie przepis powyższej normy prawa procesowego w żaden sposób nie został naruszony, gdyż Sąd pierwszej instancji orzekł w granicach rozpoznawanej sprawy trafnie przyjmując, że brak jest podstaw do przyjęcia bezczynności Prokuratora Rejonowego w Świnoujściu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku skarżącego

Nietrafny pozostaje także zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy procesowej, który określa, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie zatem powinno być przekonujące i nie budzić wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego w razie wniesienia skargi kasacyjnej, że zaskarżone orzeczenie zostało podjęte po wszechstronnej analizie akt sprawy oraz, że wszystkie wątpliwości występujące na etapie postępowania administracyjnego zostały wyjaśnione.

Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, iż norma art.141 §4 ppsa nie została naruszona zaskarżonym wyrokiem. Przede wszystkim w sposób prawidłowy, wyczerpujący i przekonujący Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przedstawił przesłanki oddalenia skargi na bezczynność, które należy w opisanych okolicznościach uznać za prawidłowe.

Wprawdzie Sąd pierwszej instancji oddali skargę na bezczynność, choć winien był umorzyć postępowanie, które wobec udzielenia żądanej informacji przed wniesieniem do Sądu I instancji skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe, jednak okoliczność ta nie zmienia faktu, ze Prokurator Rejonowy w Świnoujściu nie pozostawał w bezczynności, co oznacza, ze wskazane w skardze kasacyjnej uchybienie nie ma istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 5,6,7i 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej został zredagowany w sposób nieprecyzyjny. Każdy z powołanych przepisów zawiera kilka jednostek redakcyjnych. Brak ich precyzyjnego wskazania uniemożliwia kontrolę Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie, bowiem nie jest rzecz Sądu domniemywać intencji kasatora.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o przepis art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.