Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. i Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 999/15 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki trzech silosów zbożowych zlokalizowanych na nieruchomości przy ul. [...] w C. składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na wysokie koszty rozbiórki silosów, a także na wartość zawartych w nich zbiorów, które uległyby zniszczeniu w przypadku wykonania obowiązku rozbiórki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 lipca 2016 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), - dalej p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że "oprócz typowych dolegliwości związanych z rozbiórką obiektu budowlanego, szkoda grożąca skarżącemu to także zniszczenie zebranych płodów rolnych".

Pismem z dnia 13 lipca 2016 r. T. K. i Z. B. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2016 r. podnosząc, że demontaż, przewiezienie i ponowny montaż silosów, z uwagi na ich konstrukcję jest prosty i nie należy spodziewać się istotnych strat i zniszczeń w trakcie rozbiórki. Dodatkowo podnieśli, że S. M. systematycznie napełnia i opróżnia silosy co świadczy o możliwości sprzedaży zmagazynowanego zboża.

W odpowiedzi na zażalenie S. M. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, że użytkowanie silosów ograniczone jest jedynie do sporadycznego przesypywania zmagazynowanego zboża w celu jego przewietrzenia i pozbycia się ewentualnej wilgoci z racji na ryzyko wystąpienia pleśni.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący wykazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Tym bardziej, że w odpowiedzi na zażalenie wskazał konkretne okoliczności które uprawdopodobniają możliwość wyrządzenia znacznej szkody skarżącym.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podniesione w zażaleniu nie dają podstawy do odmowy wstrzymania wykonania decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. Stwierdzić zatem należy, że skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.