Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi N. z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz N. z siedzibą w W. kwotę 240,- (słownie dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 2 oraz z art. 144 i art. 124 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego uwzględnił skargę N. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2007 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] informującego o niewyrażeniu zgody na zwolnienie pierwszego wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego (ZG) N. T.K. z obowiązku świadczenia służby. Postanowieniem tym uchylono w całości zaskarżone postanowienie i ponownie orzeczono o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji w O. prawidłowo poinformował pismem przewodniczącego ZG N. o odmowie uwzględnienia jego wniosku z dnia [...] lipca 2006 r., gdyż od tego pisma odwołanie nie przysługuje, wobec tego wydanie postanowienia Komendanta Głównego Policji, stwierdzającego jego niedopuszczalność było zasadne.

Równocześnie zwrócono uwagę, że zaskarżone postanowienie naruszyło przepis art. 124 § 1 kpa, bowiem nie zostało podpisane przez osobę upoważnioną do jego wydania, gdyż wydający je Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji posiadał upoważnienie do działania w imieniu Komendanta Głównego Policji w sprawach osobowych, natomiast postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania jest aktem administracyjnym o charakterze formalnym (quasi odrzucenie).

Komendant Główny Policji stwierdził, że w ramach samokontroli organ może uwzględnić żądanie strony, które mieści się w uprawnieniach sądu administracyjnego, ponieważ organ w tym zakresie ma takie uprawnienia jak sąd. Wywiedziono zatem, że w świetle art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ uznając skargę za zasadną uchyla zaskarżony akt w całości (uwzględnia skargę), zaś rozstrzygnięcie co do meritum wydaje nie będąc związany skargą.

W skardze do Sądu N. wniósł o uchylenie postanowienia z [...] czerwca 2007 r. i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Zarząd Główny N. stosownie do przepisu art. 34 i 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) posiada uprawnienia organizacji zakładowej i ma prawo występowania zgodnie z podjętą wcześniej uchwałą z wnioskiem o zwolnienie działacza związkowego z obowiązku służby.

Właściwy komendant Policji jest zobowiązany do zwolnienia działacza związkowego z obowiązku pełnienia służby, ponieważ przepis art. 37a pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) odsyła w tym zakresie do ustawy o związkach zawodowych. W przypadku zaś negatywnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie organ winien wydać decyzję administracyjną.

Z. podniósł, że wydanie zaskarżonego postanowienia miało na celu ukrycie niedopełnienia obowiązku przesłania skargi do Sądu w terminie 30 dni przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jedną z przesłanek zastosowania art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest w szczególności uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów jak i wniosków skargi oraz wskazanej w niej podstawy prawnej. Organ podejmujący rozstrzygnięcie w trybie powołanego przepisu jest związany treścią żądania skargi i nie ma możliwości wybiórczego jej uwzględnienia (zob. wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 158/05, LEX nr 179228; por. także - B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", wyd. Zakamycze 2005, str. 149).

Wymieniony przepis wprawdzie nie określa form, w jakich ma nastąpić "uwzględnienie skargi w całości", ale orzecznictwo sądowe przyjęło, że uwzględnienie skargi w całości następuje wskutek:

- uchylenia zaskarżonej decyzji w całości lub w części (w zależności od zakresu zaskarżenia) i orzeczenia w tym zakresie co do istoty sprawy;

- uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia o istocie sprawy;

- uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2000 r. sygn. akt V SA 2361/99 - Lex 79238).

Instytucja autokontroli ma umożliwić organom administracji publicznej ponowną weryfikację własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Jednocześnie należy stwierdzić, że celem przepisu art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest, tak jak w przedmiotowej sprawie, jedynie poprawa wadliwie przeprowadzonego (zdaniem organu) postępowania procesowego, lecz uwzględnienie skargi.

Reasumując należy stwierdzić, że postanowienie poddane kontroli w niniejszym postępowaniu naruszyło wyżej omówione reguły, bowiem organ uchylając zaskarżone postanowienie rozstrzygnął jednocześnie w sposób identyczny jak w orzeczeniu objętym skargą.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania, mającym wpływ na wynik sprawy skutkowało jego uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O wykonalności wyroku orzeczono w oparciu o art. 152 powołanej ustawy. Natomiast o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 tej ustawy.

Na marginesie należy stwierdzić, że w obecnie rozpoznawanej sprawie nie było możliwe rozstrzygnięcie przez Sąd w zakresie skargi N. z dnia 8 marca 2007 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...].