drukuj    zapisz    Powrót do listy

6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III FZ 28/26 - Postanowienie NSA z 2026-03-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 28/26 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2026-03-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Gl 690/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-12-01
III FZ 48/25 - Postanowienie NSA z 2025-03-04
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 par 1 i 3, art. 230 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 690/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 maja 2024 r., nr SKO.F/41.4/188/2024/4759 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 1 grudnia 2025 r., I SA/Gl 690/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. K. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 8 maja 2024 r., SKO.F/41.4/188/2024/4759, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie wyznaczonym w wezwaniu.

Na powyższe postanowienie, pismem z 16 grudnia 2025 r., Skarżący złożył zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.

W tej sprawie Skarżący wniósł skargę, od której nie został uiszczony wpis. Po zakończeniu (dwukrotnego) postępowania w przedmiocie prawa pomocy, Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 października 2025 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 5 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 3 listopada 2025 r., przed odebraniem wezwania, Skarżący wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu 6 listopada 2025 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. Zatem termin, do którego należało uiścić brakujący wpis, upłynął 13 listopada 2025 r. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w Gliwicach w wyznaczonym terminie. W konsekwencji prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

Bez wpływu na zasadność zaskarżonego orzeczenia pozostaje złożenie przez Skarżącego kolejnego wniosku o prawo pomocy. Nie uchyla to skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy i nie mogło to uchronić Skarżącego przed negatywnymi konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nawet jeśli powyższy wniosek wpłynął do sądu jeszcze przed datą odebrania przez Skarżącego wezwania. Złożenie kolejnego wniosku o prawo pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Z akt sprawy wynika, że Skarżący uprzednio składał już dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy (postanowienie WSA w Gliwicach z 23 grudnia 2024 r., I SPP/Gl 344/24 utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2025 r., III FZ 318/25; oraz postanowienie z 12 sierpnia 2024 r., I SPP/Gl 181/24, utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 października 2024 r., III FZ 443/24).

W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie strony skarżącej z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia, sprowadza się do przedstawienia okoliczności dotyczących ciężkiej sytuacji materialnej Skarżącego i nie może odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest postanowienie o odrzuceniu skargi strony, nie zaś kwestia zasadności przyznania jej prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt