Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 564/15 o odrzuceniu zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2017 r. w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. 2

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie J. W. (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 9 czerwca 2017 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego z dnia 8 maja 2017 r., w którym wskazał, że skarży w całości postanowienie Sądu pierwszej instancji o sygn. akt III SA/Gd 564/15. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez wskazanie, jakiego postanowienia dotyczy zażalenie z dnia 8 maja 2017 r. Należało wskazać zwłaszcza datę kwestionowanego postanowienia. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący w tym terminie złożył pismo z dnia 5 czerwca 2017 r., w którym wskazał, że zażalenie dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 564/15, odebrane z poczty w dniu 2 maja 2017 r. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie, wskazując iż nie spełnia ono wymogów z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. W jego uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że z akt sprawy o sygn. akt III SA/Gd 564/15 wynika, że w dniu wskazanym przez skarżącego – 8 marca 2016 r. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie tej nie wydał żadnego postanowienia. Z kolei w dniu 2 maja 2017 r. doręczono skarżącemu oraz jego pełnomocnikowi dwa różne postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – z dnia 12 kwietnia 2017 r. oraz z dnia 13 kwietnia 2017 r. W tej sytuacji nie sposób zidentyfikować postanowienia, na które skarżący wniósł zażalenie. W związku z powyższym, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd I instancji odrzucił zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jego braków formalnych.

Pismem z dnia 3 lipca 2017 r. skarżący na powyższe postanowienie złożył zażalenie. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych w/w pisma przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W/w wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 lipca 2017 r. Skarżący w dniu 24 lipca 2017 r. wniósł pismo nazwane zażaleniem wskazując, że jest ono odpowiedzią na wezwanie sądu z dnia 4 lipca 2017 r., w którym skarżący "uzupełnia argumenty jurydyczne". Dodatkowo w piśmie z dnia 14 sierpnia 2017 r. skarżący wyjaśnił, że jego pismo z dnia 24 lipca 2017 r. jest uzupełnieniem braków formalnych zażalenia z dnia 3 lipca 2017 r. Sąd Wojewódzki odrzucając to zażalenie wskazał, iż nie spełnia ono wymogów uregulowanych w art. 47 § 1 P.p.s.a., gdyż skarżący nie złożył wymaganego odpisu tego środka odwoławczego. Sąd pierwszej instancji uznał, że pismo z dnia 24 lipca 2017 r., nazwane "zażaleniem", nie jest odpisem zażalenia z dnia 3 lipca 2017 r., a kolejnym pismem w sprawie. Tym samym, z uwagi na to, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia z dnia 3 lipca 2017 r. podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Pismem z dnia 18 września 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 9 października 2017 r., skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się "uchylenia w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej jako nieważnej ex lege, ex tunc w zw z jej stanem prawnym polegającym na powadze rzeczy osądzonej". W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł zarzuty wobec toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego w jego sprawie wskazując, iż ma ona "charakter powagi rzeczy osądzonej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przepis art. 194 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają m. in. z art. 47 § 1 tej ustawy, który nakazuje dołączenie do pisma strony jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. W sytuacji, gdy do pisma nie załączono wymaganej liczby odpisów konieczne jest uruchomienie procedury mającej na celu usunięcie stwierdzonych braków (art. 49 P.p.s.a.). I taka też procedura zasadnie została wszczęta w tej sprawie. Bowiem zarządzeniem z dnia 4 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału Sądu I instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenia jego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Wymaganego odpisu skarżący nie przedłożył. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd I instancji odrzucił wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 9 czerwca 2017 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. Niewątpliwie niezłożenie wymaganej liczby odpisów zażalenia stoi na przeszkodzie nadaniu temu pismu prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający tę sprawę stoi na stanowisku, że nie ma podstaw prawnych do sporządzania przez sąd odpisów pisma za jedną ze stron postępowania w celu usunięcia jego braków. Jest to obowiązek strony, wyraźnie określony w przepisach i wezwaniu kierowanym przez sąd. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA z 2014 r. nr.3 poz.39), wyrażono tezę, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". W jej uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., że "sporządzenie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego tę sprawę powyższe stanowisko ma również odpowiednie zastosowanie do zażalenia. Dlatego zaskarżone postanowienie jest trafne. Na koniec trzeba dodać, że sformułowane w zażaleniu zarzuty odnoszące się do przebiegu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie skarżącego i podejmowanych w jego trakcie rozstrzygnięć z oczywistych względów nie mogły wywrzeć żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.

-----------------------

3