Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. Oddział w Polsce w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 października 2016 r.; sygn. akt III SA/Gl 1292/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Oddział w Polsce w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2016 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 14 października 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 1292/16, orzekając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) oddalił wniosek R. Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z [...] lipca 2016 r. nakładającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Wskazał, że w skardze na decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, iż jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, ponieważ uregulowanie należności 24 000 zł może doprowadzić do sytuacji, w której skarżąca nie będzie w stanie opłacać bieżących zobowiązań.

W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, gdyż nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Wobec braku danych dotyczących obecnej sytuacji finansowej Spółki i braku wykazania możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd ocenił, że twierdzenia skarżącej nie są przekonywujące.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Spółka domagała się zmiany postanowienia, orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i przeprowadzenia dowodu z załączonych dokumentów.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ppsa poprzez nieuzasadnione okolicznościami przyjęcie, że nie spełniła ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, podczas gdy w poprzednim roku Spółka poniosła stratę, a wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej Spółki i uniemożliwi realizację bieżących zobowiązań.

W uzasadnieniu Spółka podała, że toczy się wobec niej około 150 postępowań karnych skarbowych, natomiast urzędy celne zatrzymują należące do niej automaty na poczet zabezpieczenia roszczeń z tytułu nakładanych kar pieniężnych. Automaty te są nieprawidłowo przechowywane i dochodzi do licznych uszkodzeń. W związku z dewastacją automatów przez wandali, w styczniu 2016 r. Spółka poniosła szkodę w wysokości 5000 zł. Sprawca szkody został przez Sąd Rejonowy zobowiązany do jej naprawienia, jednak orzeczenia w sprawie o sygn. II K 346/16 nie wykonano.

Zdaniem Spółki, uiszczenie kary pieniężnej nałożonej decyzją Dyrektora IC wraz z odsetkami spowoduje utratę płynności finansowej i doprowadzi do zamknięcia oddziału Spółki w Polsce. Zdaniem skarżącej, doświadczenie życiowe nakazuje uznać, że nieregulowanie zobowiązań wynikających z umów, skutkujące ich wypowiadaniem przez kontrahentów uniemożliwi nawiązanie późniejszej współpracy z tymi podmiotami. Ponadto skarżąca powołała się na koszty działalności, a także stwierdziła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione rozbieżnościami w orzecznictwie.

Do zażalenia załączono kopie: korekty zeznania podatkowego za okres 19 października - 31 grudnia 2015 r., wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 kpk osobę podejrzaną o dewastację lokalu i znajdujących się w nim automatów oraz decyzji wymierzających Spółce kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności skarżąca winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył decyzji o wymierzeniu skarżącej Spółce kary pieniężnej w łącznej wysokości 24 000 zł. Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Sąd I instancji trafnie stwierdził, że możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania decyzji, powinna zostać oceniona w kontekście aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. W związku z tym Spółka powinna przedstawić takie dokumenty, które będą obrazować jej sytuację finansową, w kontekście skutków jakie może spowodować wykonanie decyzji.

Na podstawie wybiórczo przedstawionych przez skarżącą dokumentów, nie jest możliwa ocena, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych we wskazanym przepisie. Przedstawione przez skarżącą dokumenty nie przedstawiają w sposób kompleksowy jej kondycji finansowej. Nawet wykazana strata, jest wynikiem nadwyżki kosztów nad uzyskanym przychodem i tym samym parametr ten, nie może w sposób oczywisty świadczyć o sytuacji majątkowej Spółki. Przesłane przez Spółkę (dopiero na etapie zażalenia, więc niepodlegające ocenie Sądu w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia) dodatkowe dokumenty również nie obrazują w pełni jej sytuacji majątkowej i finansowej. Ponadto Spółka uzasadniając wniosek posłużyła się jedynie ogólnikowymi sformułowaniami, a tych w żaden sposób nie powiązała ze swoimi danymi finansowymi. Rolą wnioskodawcy jest takie sformułowanie wniosku, aby w sposób pełny obrazował sytuację Spółki oraz skutki ewentualnej egzekucji zaskarżonej decyzji. Samo załączenie dokumentów bez szczegółowego uzasadnienia i odniesienia się do konkretnych danych nie może zostać uznane za uzasadnienie wniosku.

Wskazać również należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności samej decyzji, zatem dla udzielenia ochrony tymczasowej nie ma znaczenia kwestia subiektywnego przekonania skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Z podanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa oddalił zażalenie.