1. Zaskarżonym wyrokiem z 17.06.2020 r., sygn. akt I SA/Gd 520/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T. J. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 17.12.2018 r,. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniósł, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę wynikających z decyzji organów podatkowych w sprawach podatku od nieruchomości za lata 2013-2018 przekracza możliwości płatnicze skarżącego. Dodał, że w sprawie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych i stanu prawnego − nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca wstrzymanie wykonania ww. decyzji m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2, jego sytuacja uległa pogorszeniu. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie załączył żadnej dokumentacji.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że postanowieniem z 16.09.2019 r. WSA w Gdańsku w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony bardzo ogólnikowo. Sąd pierwszej instancji uznał, że z uwagi na charakter objętego skargą rozstrzygnięcia, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Sąd podzielił sformułowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić aktualną sytuację majątkową oraz oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Tego jednak nie uczynił.
3.2. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zasadzie stanowi powielenie wniosku zawartego w skardze do WSA w Gdańsku. Skarżący dodał jedynie, że w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2 jego sytuacja uległa pogorszeniu. Nie zostały załączone do wniosku żadne dokumenty obrazujące sytuację materialną skarżącego. Powyższe powoduje, że Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Sąd pierwszej instancji, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku oraz brak jakiegokolwiek udokumentowania okoliczności, na które powołuje się skarżący, zwłaszcza w zakresie pozwalającym na zweryfikowanie aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego. W konsekwencji nie sposób przyjąć, aby skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może uszczuplić majątek skarżącego na tyle, iż posiadane środki finansowe nie pozwolą mu na uregulowanie nałożonego na niego obowiązku podatkowego bez szkody dla swojego utrzymania.
Niewystarczające jest samo wskazanie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Zwłaszcza w sytuacji gdy brak jest wskazania wysokości osiąganych przez skarżącego dochodów, ani wysokości kosztów utrzymania. Niewystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest również wysoka, w ocenie skarżącego, kwota egzekwowanej należności (wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie to 68 zł), skoro nie można jej odnieść do aktualnie osiąganego przez niego dochodu. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z ewentualnymi odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał, ograniczając się tylko do twierdzeń, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wyjaśnił również, w czym przejawia się zmiana okoliczności faktycznych i stanu prawnego − nadzwyczajna sytuacja uzasadniająca wstrzymanie wykonania ww. decyzji m.in. w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-Co V-2, która spowodowała pogorszenie jego sytuacji. Ewentualne wykonanie decyzji musi być do pewnego stopnia uciążliwe i dolegliwe dla jej adresata, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia, a tylko takie okoliczności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.
3.3. Mając zatem na uwadze, że w złożonym wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności kluczowych dla spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wniosek ten oddala na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 p.p.s.a.
Sędzia Stanisław Bogucki
