II OZ 731/23 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-01-09	
Data wpływu	2023-12-14	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 1744/23	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 1634; art. 61 par. 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1744/23 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2023 r. znak DON.7100.28.2023.MMS w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności postanawia: oddalić zażalenie. 2	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1744/23 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2023 r. znak DON.7100.28.2023.MMS w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności.

Sąd wskazał, że w skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, stanowiącej równowartość prac nakazanych do wykonania, których szacunkowy koszt wynosi co najmniej 350.000 zł brutto, co należy uznać za znaczne obciążenie finansowe dla budżetu Gminy [...]. Skarżąca jest jednostką budżetową, której dochody i wydatki w całości objęte są budżetem Gminy. Jak wynika z uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] grudnia 2022 r. w sprawie uchwały budżetowej miasta [...] na 2023 rok planowany deficyt budżetowy na ten rok wynosi łącznie 59.452.416 zł.

Sąd powołał art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1623 ze zm., dalej p.p.s.a.) i wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 stycznia 2023 r., którą nakazano skarżącemu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego wiaduktu drogowego w ciągu ul. [...] nad linią kolejową nr [...], na działkach [...] i [...], poprzez wykonanie w terminie do 31 października 2023 r.:

1) w zakresie balustrad: uciąglenie i zamontowanie nowych balustrad o wysokości co najmniej 1,3 m;

2) w zakresie przyczółków: wykonanie reprofilacji i antykorozji powierzchni betonowych, uzupełnienie ubytków;

3) w zakresie przęsła: oczyszczenie i zabezpieczenie antykorozyjne stali konstrukcyjnej, uzupełnienie ubytków;

4) w zakresie osłon przeciwporażeniowych: wymiany na nowe skorodowanych i uszkodzonych osłon przeciwporażeniowych.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, strona skarżąca, wskazując na swój status jako jednostki budżetowej, której finansowanie odbywa się na podstawie uchwalonego budżetu, argumentowała, że koszt nakazanych ww. decyzją do wykonania prac wynoszący co najmniej 350.000 zł brutto jest znacznym obciążeniem finansowym dla budżetu Gminy, tym bardziej przy uwzględnieniu planowanego deficytu budżetowego na rok 2023.

W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie wykazała bowiem, aby wykonanie obowiązków objętych zaskarżoną decyzją wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca choć powołała się na szacunkowy koszt realizacji nakazanych do wykonania prac w wysokości co najmniej 350.000 zł nie załączyła go do akt sprawy celem weryfikacji, ale przede wszystkim nie przedstawiła swojej szczegółowej sytuacji finansowej, pozwalającej ocenić, czy realizacja nakazu wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, że wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 667/12), podobnie jak wskazanie na kwotę przewidzianego w budżecie deficytu. Powstanie ujemnego salda w budżecie gminy, nawet przy założeniu, że zaistnieje konieczność jego powiększenia o koszty wykonania ww. decyzji nie wykazuje, że powstałe w budżecie gminy uszczuplenie majątkowe będzie dla niej "znaczne". Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej, a wręcz stanie się obciążeniem finansowym destabilizującym finansowanie z budżetu gminy. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek poniesionych nakładów finansowych grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa pokrycia wydatków związanych z wykonaniem określonych decyzją obowiązków. Tymczasem skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji operuje kwotami potrzebnymi na wykonanie zakresu prac, wskazuje na ujemne saldo budżetu gminy, jednakże nie wykazuje, że poniesienie takiego kosztu zagrozi funkcjonowaniu gminy w zakresie jej finansowania.

Na powyższe postanowienie Miejski Zarząd Dróg i Mostów w [...] złożył zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy istniały przesłanki do wstrzymania jej wykonania, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a ponadto zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że wykonanie decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przepisie tym chodzi o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Skarżący wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, stanowiącej równowartość prac nakazanych do wykonania. Należy mieć jednak na uwadze, że twierdzenia skarżącego, że koszt nakazanych do wykonania prac wynoszący co najmniej 350.000 zł brutto jest znacznym obciążeniem finansowym dla budżetu gminy, tym bardziej przy uwzględnieniu planowanego deficytu budżetowego w 2023 roku -łącznie 59.452.416 zł, nie zostały poparte stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby Sądowi ocenić, czy istotnie poniesienie kosztów nakazanych prac będzie wiązało się z wyrządzeniem szkody majątkowej, która będzie dla strony "znaczna" w kontekście jej ogólnej sytuacji finansowej. Skarżący nie wykazał, aby na skutek wykonania decyzji groziła mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa pokrycia wydatków związanych z wykonaniem określonych decyzją obowiązków. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W tej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.