M. Ł. złożył dnia 31.I.2011 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego we wznowionym postępowaniu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie żoną i z córką studiującą wieczorowo stomatologię. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1200 zł netto oraz prowadzi działalność gospodarczą we własnym warsztacie stolarskim, która przynosi dochód w wysokości około 2000 zł miesięcznie. W okresie zimowym dochód z działalności gospodarczej jest niższy. Jego żona pobiera emeryturę w wysokości 1000 zł netto, córka nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący wykazał współwłasność z żoną domu wielkości 110 m² i gruntu o powierzchni 1600 m². Koszty utrzymania domu i warsztatu, zdaniem wnioskodawcy, wynoszą około 2000 zł miesięcznie. Skarżący wraz z żoną pokrywają koszty utrzymania córki w wysokości 800 zł miesięcznie i opłaty za jej studia wieczorowe w wysokości 24000 zł rocznie.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 8.II.2011 r. oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 4.V.2011 r. oddalił skargę M. Ł.
W dniu 15.VII.2011 r. M. Ł., reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – adwokat M. S. złożył skargę kasacyjną, do której dołączył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego nie zmieniła się.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie kolejny wniosek M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie uległa pogorszeniu od stycznia 2011 r. Zatem brak jest podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza sądowego z dnia 8.II.2011 r. którym oddalono wniosek M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto wnioskodawca uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł oraz opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. Okoliczności te jednoznacznie wskazują, że stać go na poniesienie kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania, nie przekroczą jednorazowo kwoty 100 zł (np. wpis od skargi kasacyjnej).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
