Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2007r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. oddala skargę /-/M. Jaśniewicz /-/K. Wolna - Kubicka /-/J. Małecki

ISA/PO 1178/07

UZASADNIEŃ IE

W dniu [...] K. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe o wysokości dochodu osiągniętego w 2005r, sporządzając rozliczenie w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, mimo że w dniu [...] zgłaszając działalność gospodarczą pod nazwą A K. K., wybrała zryczałtowaną formę opodatkowania, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] Nr [...] określił K. K. inne, niż wynikające z zeznania, zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r tj w kwocie [...] i nadpłatę w wysokości [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy powołując się na przepis art. 6 ust 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U z 2000 Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) stwierdził, że osoba samotnie wychowująca dzieci nie może korzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania, w sytuacji gdy do niej lub jej dziecka mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U Nr 144 poz.930 ze zm). Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził przy tym, że podatniczka na dzień [...] nadal figurowała na stronie internetowej Rejestru Przedsiębiorców w Urzędzie Miasta jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A K. K.

Od decyzji tej K. K. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu odwołania jej pełnomocnik podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana w oderwaniu od stanu faktycznego. Jego zdaniem

podatniczka wykazała, że zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej z dniem [...],co oznacza, że nie prowadziła jej w 2005r. Twierdził, że K. K. złożyła w 2002r na odpowiednim formularzu informację, że z dniem [...]zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej. Co prawda nie posiada kopii tego dokumentu, ani też nie dokonała wykreślenia wpisu z rejestru ewidencji działalności gospodarczej ale wpis do rejestru nie przesądza o prowadzeniu takiej działalności. Ponadto do tej pory Urząd Skarbowy nie kwestionował prawdziwości składanych przez podatniczkę w zeznaniach podatkowych rozliczeń.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji uznał, że K. K. podlegała opodatkowaniu w formie ryczałtu i nie zlikwidowała działalności gospodarczej, jak również nie wybrała innej formy opodatkowania wobec czego uznawana jest przez przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za osobę prowadzącą taką działalność, do której mają zastosowanie przepisy tej ustawy. Wyklucza to możliwość opodatkowania uzyskanych przez podatniczkę w 2005r dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, określony w art. 6 ust 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wbrew twierdzeniu odwołującej Urząd Skarbowy nie otrzymał w 2002r informacji o zaprzestaniu przez podatniczkę prowadzenia działalności gospodarczej, a pierwsze pismo z taką informacją pochodzi dopiero z [...]. Ponadto podatniczka nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego formalne zakończenie tej działalności.

Na decyzję tę K. K. złożyła skargę do Sądu, wnosząc o jej uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: -art. 33 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U Nr 173 poz 1807 z późn. zm.), art. 7e ust 1 pktl ustawy

z dnia 19 listopada 1999 prawo działalności gospodarczej ( Dz.U Nr 101 poz 1178 z późn zm), oraz art. 5 ust 4 b, w zw. z art. 9 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1995 o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn. Dz.U z 2004 Nr 269 poz 2681), poprzez błędną interpretację tych przepisów

- art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20.11.1998 o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U nr 144 poz 930 z późn. zm.) poprzez błędne zastosowanie tych przepisów

W uzasadnieniu skargi podniosła te same zarzuty co w odwołaniu. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art. 134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie , a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).

Stosownie do przepisu art. 6 ust 4 ustawy z dnia 26 Iipca1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz.U. z 2000 Nr 14 poz. 176 ze

zm.) od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci, spełniające wymogi przewidziane w pkt 1-3 tego przepisu, podatek dochodowy może być określony na ich wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci. Jednakże sposób opodatkowania, o którym mowa w cyt przepisie nie ma zastosowania w sytuacji gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci mają zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ( ust 8)

Zatem negatywną przesłanką skorzystania z możliwości obliczenia podatku wg wymienionych wyżej zasad jest sam fakt podlegania przepisom ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W tym miejscu należy powołać przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Począwszy bowiem od 1 stycznia 2003 r., na gruncie przepisów tej ustawy obowiązuje zasada, w myśl której, jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ( art. 9 ustl ustawy) Z przepisu tego wynika, iż ustawodawca przyjął, że za prowadzenie działalności gospodarczej uważa się również sytuację, w której podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej w odpowiednim terminie, tj. do dnia 20 stycznia roku podatkowego.

W związku z tym, gdy podatnik zryczałtowanego podatku dochodowego nie zlikwidował działalności gospodarczej, dochodzi do przyjęcia przez ustawodawcę fikcji prawnej, iż podatnik ten nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Dotyczy to także sytuacji, gdy podatnik nie uzyskuje dochodów z tytułu tejże działalności.

Tym samym do takiego podatnika, który nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów

ewidencjonowanych, mają zastosowanie przepisy ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Przyjęcie takiego założenia przez ustawodawcę wyklucza z kolei zastosowanie ogólnych zasad opodatkowania art. 6 ust. 4 u.p.d.f. W miejsce bowiem ostatniego z wskazanych przepisów wchodzi dyspozycja art. 6 ust. 8 u.p.d.f. (w rozpoznawanej sprawie w brzmieniu obowiązującym w 2005r.), z którego wynika, że w sytuacji, gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r., czyli ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie ma zastosowania sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4 art. 6 u.p.d.f.

Nie zasługują na uwzględnienie również pozostałe zarzuty skarżącej, co do błędnej interpretacji powołanych w skardze przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej, ustawy z dnia 19 listopada 1999 prawo działalności gospodarczej oraz ustawy z dnia 13.10.1995 o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników . Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że przepisy te nakładają na podatnika określone obowiązki, związane z zawiadomieniem o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, a które winny być wypełnione w czasie wynikającym z tych przepisów. Skarżąca nie wykazała, że w odpowiednim czasie dopełniła tych obowiązków. Nie kwestionuje przy tym faktu, że jeszcze w 2007 figurowała na stronie internetowej Rejestru Przedsiębiorców Urzędu Miasta jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą.

Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) i skargę oddalić

/-/M. Jaśniewicz /-/ K. Wolna-Kubicka /-/J. Małecki