Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Gerard Czech Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2020 r. sprawy ze skargi Powiatu Krapkowickiego na uchwałę Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 20 stycznia 2020 r, nr 2043/2020 w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 I. stwierdza, że ocena projektu w zakresie kryterium nr 3 została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Opolskiego, II. zasądza od Zarządu Województwa Opolskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (słownie złotych: sześćset osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi wniesionej przez Powiat Krapkowicki (dalej również jako: skarżący, wnioskodawca, Powiat, strona) jest uchwała Zarządu Województwa Opolskiego (dalej również jako: organ, ZWO) z 20 stycznia 2020 r. nr 2043/2020, którą organ - po rozpatrzeniu protestu Powiatu na wynik przeprowadzonej przez Stowarzyszenie A oceny operacji pn.: "[...]" - częściowo uwzględnił protest i skierował operację do ponownej oceny w zakresie kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów" zapisanego w Lokalnej Strategii Rozwoju, uznając jednocześnie, że protest nie zasługuje na uwzględnienie w zakresie zmiany punktacji w ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji".

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Powiat Krapkowicki złożył 9 września 2019 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach ogłoszonego przez Lokalną Grupę Działania - Stowarzyszenie A (dalej: LGD, Stowarzyszenie) - naboru wniosków nr [...], ogłoszonego w ramach wdrażania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, na operacje w zakresie "Rozwój niekomercyjnej ogólnodostępnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej lub kulturowej". Przedmiotem wniosku o dofinansowanie był projekt pod nazwą "[...] ".

Rozpatrując powyższy wniosek Rada Programowa Stowarzyszenia podjęła w dniu 20 listopada 2019 r. uchwałę nr [...], w której stwierdziła, że projekt zgłoszony przez Powiat został pozytywnie zweryfikowany w zakresie zgodności operacji z ogłoszonym naborem i Lokalną Strategią Rozwoju (LSR) oraz z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW na lata 2014-2020.

W ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" przyznała punkty za 3 działania pobudzające turystykę i rekreację: 1. Utworzenie strefy "[...]" wraz z zapleczem technicznym dla rowerzystów; 2.Utworzenie łąki kwietnej; 3. Utworzenie interaktywnej mapy rowerowej.

Łącznie przyznano wnioskowi 16 punktów i operacja uzyskała minimalną liczbę punktów określoną w lokalnych kryteriach wyboru operacji dla danego zakresu wsparcia. Jednocześnie LGD stwierdziła, że wybrany do dofinansowania wniosek, dla którego ustalono kwotę wsparcia 127.260 zł nie mieści się w limicie dostępnych środków finansowych, których wartość dla naboru wynosiła 1.306.139 zł. O dokonanej ocenie wniosku Rada poinformowała wnioskodawcę pismem z 21 listopada 2019 r.

Składając protest na wynik przeprowadzonej oceny Powiat nie zgodził się z przyznaną przez LGD punktacją następujących kryteriów wyboru: 1) Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji (za które LGD przyznała 4 pkt); 2) Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów (2 pkt) ; 3) Rodzaj projektu infrastrukturalnego (1 pkt). W argumentacji podniesionej w zakresie kryterium pn. "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" Powiat podniósł, że chociaż w opisie wniosku zostały wykazane cztery odrębne działania pobudzające turystykę i rekreację, LGD przyznało punkty jedynie za trzy działania, w niedopuszczalny sposób łącząc dwa różne zadania, tj. strefę "[...]" ze stacją naprawy rowerów, Zdaniem Powiatu, brak jest podstaw aby traktować w/w działania jako jedno. Strefa "[...]" wyposażona w dwie wiaty biesiadne, grilla i ławki ma bowiem wpłynąć na rozwój turystyki wypoczynkowej, rozszerzy bazę rekreacyjną na terenie powiatu podnosząc standard i możliwość aktywnego spędzania czasu wolnego, gdzie przede wszystkim powstaną warunki do realizacji przedsięwzięć skierowanych do wszystkich mieszkańców o charakterze społecznym, rekreacyjnym, sportowym jak i edukacyjnym. Wzrośnie częstotliwość spotkań, co będzie sprzyjało integracji społeczności lokalnej i turystów odwiedzających region.

Z kolei stacja naprawy rowerów jako zaplecze dla rowerzystów miałaby pobudzić rozwój turystyki rowerowej. Samoobsługowa stacja wyposażona będzie w niezbędne narzędzia umożliwiające podwieszenie roweru i wykonanie niezbędnych napraw. Będzie wyposażona także w pompkę do opon i klucze niezbędne do naprawy każdego roweru. W związku z powyższym Powiat wniósł o przyznanie 6 pkt, za wykazanie czterech działań pobudzających turystykę i rekreację, a nie jak wskazał oceniający - 3 działań.

Powiat zakwestionował też punktację przyznaną w zakresie kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów", stojąc na stanowisku, że zgłoszony projekt spełnia warunki przewidziane w opisie tego kryterium, w tym również warunek dotyczący wykorzystania lokalnego dziedzictwa historycznego. Zgodnie bowiem z treścią wniosku, powstała strefa znajduje się w otoczeniu ważnych miejsc zabytkowych oraz obiektów o znaczeniu historycznym, przy czym w ramach projektu przedstawiony został pomysł na stworzenie interaktywnej mapy, która zawierałaby informacje na temat tych miejsc. Zarzucając zaniżenie punktacji w zakresie kryterium "Rodzaj projektu infrastrukturalnego" Powiat nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że ponieważ opisane w projekcie miejsce odpoczynku będzie nowym obiektem infrastruktury, nieistniejącym dotychczas we wskazanej lokalizacji, operacja nie przyczyni się do inwestycji, poprawy stanu już istniejących budynków lub obiektów małej architektury. Zdaniem Powiatu, inwestycja w ramach projektu rozszerzy i uatrakcyjni istniejącą bazę rekreacyjną na terenie powiatu, podnosząc standard i możliwość aktywnego spędzania wolnego czasu.

W odpowiedzi na powyższy protest Rada Programowa Stowarzyszenia zweryfikowała dokonaną ocenę operacji i uznała za zasadny zarzut zbyt niskiej oceny za kryterium "Rodzaj projektu infrastrukturalnego". W związku z uwzględnieniem zarzutu Rada dokonała zmiany rozstrzygnięcia uchwały nr [...] przyznając operacji za spełnienie tego kryterium maksymalną liczbę 3 pkt, wobec czego łączna liczba punktów przyznanych operacji wyniosła 18. Za niezasadne Rada uznała natomiast zarzuty w zakresie pozostałych dwóch kryteriów, podtrzymując dokonaną w tym zakresie punktację. Odnośnie do kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" wskazała, że już sama nazwa planowanej do utworzenia strefy rekreacyjnej oraz zakres rzeczowy operacji we wniosku wskazują, iż strefa ta jest ściśle związana z turystyką rowerową - wraz ze stacją naprawy rowerów stanowi w istocie jedno działanie. W opinii Rady, wyodrębnienie strefy naprawczej rowerów od pozostałej infrastruktury jest sztucznym dzieleniem inwestycji na elementy, które tworzą jedną spójną całość, a której istotną cechą i jednocześnie zaletą jest to, że stanowi kompleksową ofertę dla turystów, zwłaszcza tych, którzy poruszają się na rowerach. Utworzenie strefy wypoczynkowej/biesiadnej wraz z zapleczem technicznym dla rowerów zostało zatem uznane za jedno wspólne działanie pobudzające turystykę i rekreację i tak zostało ocenione. Jednocześnie w odniesieniu do łąki kwietnej Rada wskazała, że jest ona również elementem planowanej strefy rekreacyjnej, jednak stanowi tak naprawdę nieco inny element i działanie w ramach operacji, np. w kontekście celu jej utworzenia. Stąd ostatecznie łąka została uznana przez Radę za osobne działanie, o którym mowa w spornym kryterium. Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących oceny kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów" Rada zwróciła uwagę, że Krapkowice i dzielnica Otmęt posiadają wiele obiektów cennych historycznie w bliskiej od siebie odległości, przez co nie można uznać samego faktu realizowania operacji w Krapkowicach-Otmęcie za tożsamy z wykorzystaniem zasobów historycznych. Zdaniem Rady, strona nie może poczytywać za swoje działanie faktu, że w pobliżu miejsca realizacji operacji znajdują się obiekty atrakcyjne turystycznie, bo ich istnienie nie zawdzięcza swoim działaniom, a sama operacja nie zakłada ich renowacji, upiększenia lub wykorzystania dla jakiegoś - istotnego z punktu widzenia operacji - celu. Ponadto Rada uznała, że w przypadku przedmiotowej inwestycji historyczne tło nie jest dla niej istotne, równie dobrze operacja mogłaby być zrealizowana w innym miejscu i nie wpłynęłoby to na jej istotę oraz atrakcyjność. Stąd - w opinii Rady - nie sposób uznać, że operacja korzysta i zyskuje na otoczeniu historycznym.

Następnie protest, stosownie do art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2019 r. poz. 1167) - nazywanej dalej "ustawą RLKS", został przekazany do Zarządu Województwa w celu jego dalszej oceny.

Po rozpoznaniu protestu ZWO wskazaną na wstępie uchwałą z 20 stycznia 2020 r. stwierdził, że zawarte w proteście zarzuty, dotyczące oceny kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów" - są zasadne, wobec czego w tym zakresie uwzględnił protest oraz skierował projekt do Stowarzyszenia w celu przeprowadzenia ponownej oceny wniosku.

W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że opis wszystkich kryteriów wyboru operacji wraz z możliwą do uzyskania liczbą punktów za ich spełnienie zawiera opracowany przez LGD Załącznik nr 2 do Regulaminu Rady Programowej - LOKALNE KRYTERIA WYBORU OPERACJI wraz z Procedurą ustalania lub zmiany kryteriów. Odnosząc się do oceny spornego na etapie skargi kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" organ wyjaśnił, że w w/w załączniku przewidziano, iż operacja ta może otrzymać maksymalnie 6 pkt, przy czym przyznawana punktacja zależy od ilości opisanych we wniosku zadań. Otóż: jeżeli realizacja operacji nie zawiera działań, które pobudzają rozwój turystyki i rekreacji - 0 pkt, jeżeli zawiera jedno działanie - 2 pkt, jeżeli zawiera dwa lub trzy działania - 4 pkt i jeżeli zawiera cztery działania i więcej - 6 pkt.

Zgodnie z opisem tego kryterium, zawartym w ww. załączniku "preferuje się operacje wpływające pozytywnie na rozwój turystyki i rekreacji. Wnioskodawca wskaże we wniosku w formie wykazu, działania podejmowane w ramach projektu pobudzające rozwój turystyki i rekreacji". W załączniku zdefiniowano również, które działania uznaje się za pobudzające rozwój turystyki i rekreacji, opisując je jako wszelkie działania skutkujące rozwojem turystyki i rekreacji, w tym działania, które:

a) wpływają na powstanie nowych usług lub modernizację już istniejących baz turystycznych i rekreacyjnych, powodujące podniesienie standardu usług, wydłużenie okresu ich dostępności (poza sezonem turystycznym), w tym obiektów zabytkowych stanowiących atrakcje turystyczne, lub

b) działania pobudzające promocję i ekspozycję ciekawostek regionu, pobudzenie świadomości mieszkańców dotyczącej lokalnych zasobów, potrzeb ich ochrony oraz możliwości wykorzystania i przygotowania ofert rekreacji i turystyki; lub

c) działania, które wpłyną na powstanie nowych lub modernizację już istniejących elementów infrastruktury turystyczno - rekreacyjnej, w szczególności opatrzone wspólną wizją dla obszaru LGD; lub

d) działania zwiększające atrakcyjność obszaru LGD na przykład poprzez oferty turystyczne i inne działania na rzecz rozwoju turystyki i rekreacji np. szlaki, wypożyczalnie rowerów lub innego sprzętu, rozwój bazy gastronomicznej opartej o lokalne tradycje kulinarne, równomierne rozłożenie bazy noclegowej, wystarczającą liczbę i zadowalający stan obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz promocję obiektów i usług turystyczno - rekreacyjnych, promocja w mediach.

Dalej organ zaznaczył, że we wniosku w sekcji B VII.E.1 "Uzasadnienie zgodności z celami LSR i kryteriami wyboru operacji przez LGD" Powiat Krapkowicki wymienił 4 pozycje: 1. interaktywna mapa rowerowa; 2. strefa "[...] "; 3. łąka kwietna; 4. stacja naprawy rowerów.

Rozpatrując argumenty podniesione w proteście ZWO nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia, podzielając stanowisko LGD, iż realizacja przedmiotowej operacji zawiera wyłącznie trzy wyróżnione przez Radę Programową działania, które mogą mieć wpływ na rozwój turystyki w regionie. Zdaniem organu, utworzenie strefy rekreacji i wypoczynku wraz ze strefą dla rowerów "[...]" (składającej się z dwóch altan biesiadnych, grilla biesiadnego, utwardzonych ścieżek z ławkami) to jedno kompleksowe działanie, gdyż stojaki na rowery i stacja naprawy rowerów są niewątpliwie jego integralnymi elementami. Drugim działaniem jest utworzenie łąki kwietnej, obfitującej w kilkadziesiąt gatunków miododajnych roślin, jako naturalnego miejsca dla owadów, zwłaszcza pszczół. Trzecim działaniem w ramach realizowanej operacji, które może pobudzić turystykę i rekreację na tym obszarze, wyróżnionym przez Radę Programową, jest utworzenie mapy rowerowej powiatu krapkowickiego wraz z platformą informacyjną dotyczącą jego najciekawszych atrakcji (punkt 1 z wykazu wnioskodawcy). W ocenie organu, nie ma racji wnioskodawca próbując przedstawić jedno urządzenie jako osobne działanie punktowane w ramach przedmiotowego kryterium. Taka logika prowadziłaby bowiem do absurdalnej sytuacji, w której każdy pojedynczy element zakresu rzeczowego operacji (wiata, grill czy ławka), wychodzący naprzeciw innej potrzebie turysty, należałoby uznać za odrębne działanie pobudzające turystykę. Trudno też uznać, że "strefa rowerowa" projektu mogłaby stanowić niezależny cel podróży turystów, funkcjonujący w oderwaniu od znajdującej się w jej otoczeniu łąki czy strefy wypoczynkowo - biesiadnej. Samo urządzenie naprawcze nie przyciągnie turystów w nowe i atrakcyjne miejsce rekreacji w mieście, zwłaszcza że swoje rowery mogą napompować na każdej mijanej stacji benzynowej. Służyć ma ono niejako "przy okazji" turystom, którzy już i tak w to miejsce przyjadą, chcąc zobaczyć łąkę kwietną czy skorzystać z grilla. Powyższe prowadzi do wniosku, że stacja naprawy rowerów, znajdująca się na terenie tworzonej strefy "[...]" jest jej nieodłącznym elementem, na co wskazuje sam wnioskodawca pisząc we wniosku, że projekt jest innowacyjny w skali regionu, gdyż na terenie powiatu "istnieją wiaty biesiadne czy miejsca ze stacjami naprawy rowerów, jednak brak jest miejsca, które scala te wszystkie elementy kompleksowo dla społeczności lokalnej i turystów". W konsekwencji organ stwierdził, że brak jest przesłanek pozwalających na zmianę dokonanej punktacji poprzez uznanie kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" za spełnione. W konsekwencji ZWO stwierdził, że protest w tej części nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem ocena operacji dokonana przez Radę Programową Stowarzyszenia jest prawidłowa.

Zarząd Województwa przychylił się natomiast do zarzutów dotyczących oceny w ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów". Zaznaczył, że Rada Programowa Stowarzyszenia, na podstawie informacji zawartych we wniosku, przyznała operacji 2 pkt za wykorzystanie dwóch rodzajów lokalnych zasobów: przyrodniczego (realizacja operacji w bezpośrednim otoczeniu Odry) oraz kulturowego (wykorzystanie kamienia wapiennego pod budowę grilla biesiadnego, elementy ławek malowane we wzory kwiatowe, projekt ławek wykonany przez lokalną twórczynię ludową). Rada, odmiennie niż wnioskodawca, uznała jednak, że zasoby historyczne nie zostaną wykorzystane - są one jedynie "tłem dla realizacji operacji".

Uznając w/w ocenę za nieprawidłową ZWO stwierdził, że Rada zarówno podczas oceny operacji, jak i rozpatrywania protestu wnioskodawcy, pominęła istotny element operacji, jakim jest wykonanie interaktywnej mapy rowerowej, skupiając się wyłącznie na umiejscowieniu strefy "[...]". Tymczasem Powiat we wniosku o przyznanie pomocy wyraźnie podał, że mapa wskaże mieszkańcom oraz turystom na rowerach jak dotrzeć do najciekawszych miejsc (w tym zabytkowych), a platforma informacyjna będzie zawierała ich opisy. Zdaniem organu, już sama interaktywna mapa rowerowa w zaproponowanym przez wnioskodawcę kształcie stanowi więc zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów historycznych. Tym bardziej, że w opisie tego kryterium brak jest wskazania, w jaki sposób operacja miałaby wykorzystywać lokalne dziedzictwo kulturowe, historyczne lub przyrodnicze. Przedsięwzięcie nie musi więc - wbrew opinii Rady - zakładać renowacji, "upiększenia" czy poprawy stanu zabytkowych obiektów atrakcyjnych turystycznie, ponieważ nigdzie w kryterium nie było takiego warunku. Wobec powyższego ZWO uwzględniło protest w tym zakresie i przekazało do ponownej oceny przez Stowarzyszenie.

W skardze wniesionej na uchwałę Zarządu Województwa Powiat Krapkowicki, wnosząc o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w części nieuwzględniającej protestu, podniósł zarzuty:

1) niedoprecyzowania kryterium oceny w ramach naboru w zakresie Kryterium 3: Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji w odniesieniu do wniosku o dofinansowanie projektu pn. "[...]" złożonego 09.09.2019 r przez Powiat w naborze nr [...] do Stowarzyszenia i oparcie oceny wniosku skarżącego o to kryterium.

2) błędnej oceny wniosku, poprzez nieuznanie wskazanych przez Powiat czterech działań w ramach kryterium 3, które niewątpliwie wpływają na pobudzenie turystyki i rekreacji, opisanych w załączniku B.VII.E1 do wniosku o dofinansowanie.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz szczegółowo scharakteryzował każde z opisanych we wniosku czterech działań, podlegających ocenie w ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji". Podtrzymując stanowisko, że strefa "[...] " i stacja naprawy rowerów to dwa odrębne działania, podniósł, że za taką oceną przemawia zakres użyteczności wyszczególnionych elementów małej infrastruktury. O ile wiata, i miejsce grillowe stanowią nierozerwalną część związaną z turystyką rekreacyjno- biesiadną, o tyle zupełnie inny cel przyświeca funkcjonowaniu stacji naprawczej. Strefa rekreacji z wiatą, grillem i ławkami to oferta turystyczna dla społeczności lokalnej, uczniów szkół i przedszkoli, turystów podróżujących zarówno samochodem, pieszo jak i rowerem, to miejsce pożądanej głównie weekendowej rekreacji, spędzania czasu z rodziną. Oferta ta jest odrębnym działaniem pobudzającym turystykę i rekreację funkcjonującym niezależnie od stacji napraw. Stacja naprawy rowerów ma natomiast na celu zapewnić bezpieczeństwo i komfort podróżowania, a co za tym idzie zdecydowanie pobudzić turystykę rowerową na danym szlaku zwiedzania. Oferta ta jest odrębnym działaniem pobudzającym turystykę rowerową. Zdaniem skarżącego, przywoływanie przez ZWO przykładów infrastruktury komercyjnej, takiej jaka znajduje się na stacji paliw, nie jest miarodajne, z uwagi na częstą awaryjność tych urządzeń i ograniczone możliwości serwisowe, gdzie można tylko napompować opony, jak i brak wpływu podmiotów publicznych na jakiekolwiek działania naprawcze w tym zakresie. Stąd nie do przyjęcia jest połączenie przez oceniającego strefy "[...] ze stacją naprawy rowerów.

Ponadto skarżący zarzucił, że zawarty w załączniku nr 2 Regulaminu opis spornego kryterium jest dalece nieprecyzyjny, co powoduje dowolność jego interpretacji. Z opisu tego nie wynika, aby wnioskodawca musiał wyodrębnić przestrzeń, na której będą prowadzone działania, ani w żaden sposób nie określa katalogu działań, które będą uznane za właściwe. Skarżący zaznaczył przy tym, że w Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność (LSR) Stowarzyszenia A na lata 2014 - 2020, stanowiącej załącznik nr 1 do Uchwały NWZC nr [...] z dnia 20.11.2019 r., w kryteriach wyboru na poziomie oceny wniosków realizowanych w ramach każdego przedsięwzięcia dla przejrzystości oceny wyboru operacji określono definicje dla kryteriów. W akcie tym za działania, które pobudzają rozwój turystyki i rekreacji uznano wszelkie działania, które skutkują rozwojem turystyki i rekreacji, w tym: "c) działania, które wpłyną na powstanie nowych lub modernizację już istniejących elementów infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej, w szczególności opatrzone wspólną wizją dla obszaru LGD; lub d) działania zwiększające atrakcyjność obszaru LGD na przykład poprzez oferty turystyczne i inne działania na rzecz rozwoju turystyki i rekreacji np. szlaki, wypożyczalnie rowerów lub innego sprzętu, rozwój bazy gastronomicznej opartej o lokalne tradycje kulinarne, równomierne rozłożenie bazy noclegowej, wystarczającą liczbę i zadowalający stan obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz promocję obiektów i usług turystyczno-reakcyjnych, promocja w mediach".

Zdaniem skarżącego, w świetle tych definicji uznać należy, że strefa, łąka kwietna czy stacja naprawy rowerów to inwestycja, która rozszerzy i uatrakcyjni istniejącą bazę rekreacyjną na terenie powiatu, podnosząc standard i możliwość aktywnego spędzania wolnego czasu, zgodnie z założeniami konkursu, które zakładają wsparcie inwestycji w przestrzeń publiczną oraz obiekty i infrastrukturę podnoszącą jakość życia z zachowaniem dbałości o środowisko naturalne. Uzupełniająco skarżący zaznaczył, że nazwa projektu "[...] " nie wskazuje, że planowana strefa jest ściśle związana z turystyką rowerową jak argumentuje to Rada Programowa w uchwale nr [...] z dnia 05.12.2019 r. Ze stworzonej bazy będą mogli korzystać zarówno piesi, jak i miłośnicy nordic walking oraz szeroka grupa cyklistów, motorowerzystów i motocyklistów. Słowo "[...]" nie wskazuje jakim rodzajem pojazdów będą poruszać się turyści.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i z ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, wniósł o jej oddalenie. 

Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy RLKS do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia, stosuje się odpowiednio przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

W niniejszej sprawie Zarząd Województwa Opolskiego wprawdzie potwierdził ocenę przeprowadzoną przez Radę Programową Stowarzyszenia [...] w zakresie kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji", ale ze względu na ocenę w ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów" skierował projekt do ponownej oceny na podstawie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności. W związku z tym co do istoty projekt został skierowany do ponownej oceny przez LGD, pomimo braku akceptacji wszystkich zarzutów sformułowanych przez Powiat Krapkowicki. W konsekwencji, w ocenie organu, wniesienie skargi na pozytywne rozstrzygnięcie protestu, które skutkuje przekazaniem projektu do ponownej oceny (art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności), podlegać powinno odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 64 ustawy w zakresie polityki spójności.

Nadto, w ocenie organu, skarga obarczona jest także wadą formalną, gdyż została podpisana jedynie przez Wicestarostę Powiatu Krapkowickiego S. G., a zgodnie z art. 48 ust 1 ustawy o samorządzie powiatowym oświadczenie woli w sprawach majątkowych w imieniu powiatu składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i osoba upoważniona przez zarząd. Postępowanie w sprawie przyznania pomocy na realizację operacji należałoby zakwalifikować jako oświadczenie majątkowe.

Jednocześnie Zarząd Województwa Opolskiego podtrzymał swoją dotychczasową argumentację w zakresie oceny w spornym kryterium.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W związku ze stwierdzeniem przez ZWO braku przesłanek pozwalających na zmianę dokonanej punktacji w zakresie kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" i w konsekwencji nieuwzględnienia protestu w tym zakresie, Sąd uwzględnił skargę, nie znajdując podstaw do jej odrzucenia.

Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 t.j. ze zm. – dalej zwanej P.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

W myśl art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) starosta kieruje bieżącymi sprawami powiatu i reprezentuje powiat na zewnątrz. W ocenie Sądu, to właśnie ten przepis jest podstawą podejmowania przez starostę m.in. czynności sądowych, w tym wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Obejmuje on postępowanie przed wszelkimi sądami, natomiast wskazywany w odpowiedzi na skargę art. 48 ust. 1 tejże ustawy, dotyczy oświadczeń woli w sprawach majątkowych w imieniu powiatu. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest nieuwzględnienie w części protestu w związku z błędną oceną wniosku wpływającego na pobudzenie turystyki i rekreacji i brak jest podstaw do tego aby w/w czynność kwalifikować jako oświadczenie majątkowe.

Stąd zastosowanie będzie miał przepis ogólny art. 34 ust. 1 wskazanej ustawy, bowiem zakreślone w tym przepisie kompetencje starosty pozwalają na wniesienie skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie.

W kwestii wskazywanej w odpowiedzi na skargę wady formalnej polegającej z kolei, wg organu, na podpisaniu skargi przez wicestarostę wskazać należy, że jak wynika z dostępnego na stronie internetowej Starostwa Krapkowickiego załącznika do Regulaminu Organizacyjnego Starostwa Powiatowego w Krapkowicach przyjętego uchwałą nr 548/2016 Zarządu Powiatu w Krapkowicach z dnia 25.07.2016 r., Wicestarosta i Członkowie Zarządu wykonują czynności w zakresie upoważnień i poleceń służbowych wydawanych przez Starostę oraz sprawują funkcje nadzorcze nad realizacją określonych zadań powiatu (§9 ust.1).

W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez S. G. Wicestarostę - z upoważnienia Starosty.

W dalszej części wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 P.p.s.a.

Taką szczególną regulację stanowią przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2018 r.1431 z późn. zm.- nazywanej dalej "ustawą w zakresie polityki spójności") oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U.2019.1167 t.j. z późn. zm. – nazywanej dalej ustawą RLKS). Zastosowanie mają w tym przypadku przepisy art.22 ustawy RLKS i odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 oraz art. 54 a, art. 53 ust.2 i 3, art. 56 ust.2 oraz art. 56-67 ustawy w zakresie polityki spójności.

Podkreślić również należy, że ustawa w zakresie polityki spójności nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019.2167 t.j.) - kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt: II GSK 2249/13, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rada Programowa Stowarzyszenia A na podstawie art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie polityki spójności w związku z art. 22 ust. 8 ustawy RLKS, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protestu dokonała weryfikacji wyniku dokonanej oceny operacji w zakresie zarzutów wskazanych w proteście i uznała za zasadny zarzut zbyt niskiej oceny za kryterium "Rodzaj projektu infrastrukturalnego", a w konsekwencji przyznała operacji za spełnienie tego kryterium maksymalną liczbę 3 punktów, wobec czego łączna liczba punktów przyznanych operacji wyniosła 18.

Z kolei Zarząd Województwa Opolskiego Uchwałą nr 2043/2020 przychylił się do zarzutów Powiatu Krapkowickiego w odniesieniu do oceny projektu według kryterium wyboru "Wpływ realizacji operacji na zachowanie i wykorzystanie lokalnych zasobów i uwzględnił protest w tym zakresie przekazując projekt do ponownej oceny. Jednocześnie jednak Zarząd Województwa podtrzymał decyzję Rady o ilości przyznanych punktów w ramach kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji".

Stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy w zakresie polityki spójności, w wyniku rozpoznania skargi sąd może:1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że ocena projektu złożonego przez skarżącą przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, przy czym dokonując kontroli zgodności z prawem dokonanej oceny projektu przez Stowarzyszenie Sąd uwzględnił zarówno przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak i regulacje przyjęte w ramach systemu realizacji programu.

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Omawiana kontrola powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Sąd nie jest więc uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez oceniających, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13 dostępny na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i pozostałe orzeczenia przywołane w uzasadnieniu).

W konsekwencji kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania, jednak sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie, a sąd administracyjny nie jest władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. W orzecznictwie podkreśla się, że sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy raczej aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna i czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK1115/11, wyrok WSA w Opolu z 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17, sygn. akt II SA/Op 54/17).

Podkreślić jednocześnie należy, że stosownie do art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy w zakresie polityki spójności, który znajduje odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie, na mocy art. 22 ust. 3 ustawy o RLKS, podstawą wniesienia protestu mogą być zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza lub też zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, przy czym zarówno organ rozpoznający protest, jak i Sąd nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia. Jak akcentuje się w orzecznictwie, wniesienie protestu uprawnia do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyroki NSA: z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 357/17 i z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2485/17), a w niniejszej sprawie jest ograniczone do kontroli zarzutu błędnej oceny wniosku skarżącego w ramach kryterium nr 3, gdyż taki zarzut był podnoszony w proteście. Nie może natomiast podlegać ocenie Sądu podnoszony na etapie skargi nowy zarzut wskazujący na niedoprecyzowanie kryterium oceny w ramach naboru w zakresie kryterium nr 3, gdyż taki nie był podnoszony we wniesionym proteście.

Przechodząc do weryfikacji zarzutu błędnej oceny wniosku strony w ramach kryterium nr 3, wskazać należy, że opis wszystkich kryteriów wyboru operacji wraz z możliwą do uzyskania liczbą punktów za ich spełnienie zawiera opracowany przez LGD Załącznik nr 2 do Regulaminu Rady Programowej - LOKALNE KRYTERIA WYBORU OPERACJI wraz z Procedurą ustalania lub zmiany kryteriów. Zgodnie z nim za kryterium "Wpływ realizacji operacji na rozwój turystyki i rekreacji" operacja może otrzymać max 6 punktów jeżeli zawiera cztery działania i więcej, które pobudzą turystykę i rekreację. W przypadku gdy zawiera jedno działanie, które pobudzi rozwój turystyki i rekreacji może otrzymać 2 pkt, a gdy zawiera dwa lub trzy działania, które pobudzą turystykę i rekreację - 4 pkt.

Jak wynika z opisu w/w kryterium, preferowane są operacje wpływające pozytywnie na rozwój turystyki i rekreacji, a wnioskodawca powinien wskazać we wniosku w formie wykazu, działania podejmowane w ramach projektu pobudzające rozwój turystyki i rekreacji.

W załączniku nr 2 zawarto definicję "działań, które pobudzają rozwój turystyki i rekreacji". Są to wszelkie działania skutkujące rozwojem turystyki i rekreacji, w tym działania, które:

a) wpływają na powstanie nowych usług lub modernizację już istniejących baz turystycznych i rekreacyjnych, powodujące podniesienie standardu usług, wydłużenie okresu ich dostępności (poza sezonem turystycznym), w tym obiektów zabytkowych stanowiących atrakcje turystyczne, lub

b) działania pobudzające promocję i ekspozycję ciekawostek regionu, pobudzenie świadomości mieszkańców dotyczącej lokalnych zasobów, potrzeb ich ochrony oraz możliwości wykorzystania i przygotowania ofert rekreacji i turystyki; lub

c) działania, które wpłyną na powstanie nowych lub modernizację już istniejących elementów infrastruktury turystyczno - rekreacyjnej, w szczególności opatrzone wspólną wizją dla obszaru LGD; lub

d) działania zwiększające atrakcyjność obszaru LGD na przykład poprzez oferty turystyczne i inne działania na rzecz rozwoju turystyki i rekreacji np. szlaki, wypożyczalnie rowerów lub innego sprzętu, rozwój bazy gastronomicznej opartej o lokalne tradycje kulinarne, równomierne rozłożenie bazy noclegowej, wystarczającą liczbę i zadowalający stan obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz promocję obiektów i usług turystyczno - rekreacyjnych, promocja w mediach.

Powiat Krapkowicki wymienił w tym zakresie 4 pozycje: 1. interaktywna mapa rowerowa, 2. strefa "[...]", 3. łąka kwietna, 4. stacja naprawy rowerów.

Rada Programowa na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz załącznikach przyznała operacji 4 punkty uznając, że we wniosku przedstawiono faktycznie 3 działania, które w wyniku realizacji projektu pobudzą turystykę i rekreację, a mianowicie: 1. utworzenie strefy "[...]" wraz z zapleczem technicznym dla rowerzystów, 2. utworzenie łąki kwietnej, 3. utworzenie interaktywnej mapy rowerowej.

Kwestionując ilość otrzymanych punktów w zakresie tego kryterium wnioskodawca wskazał, że w opisie operacji zostały scharakteryzowane 4 działania, które pobudzą turystykę i rekreację, a Rada Programowa bezpodstawnie połączyła strefę "[...]" ze stacją naprawy rowerów. W założeniu Wnioskodawcy są to dwa odrębne działania pobudzające turystykę i rekreację. Strefa wyposażona w dwie wiaty biesiadne, grilla i ławki wpłynąć ma na rozwój turystyki wypoczynkowej i rozszerzyć bazę rekreacyjną na terenie powiatu, natomiast stacja naprawy rowerów miałaby pobudzić rozwój turystyki rowerowej.

Weryfikując dokonaną ocenę projektu w zakresie zarzutów wskazanych w proteście członkowie Rady Programowej Stowarzyszenia A podtrzymali swoją decyzję dotyczącą ilości przyznanych operacji punktów za w/w kryterium argumentując, że już sama nazwa planowanej do utworzenia strefy rekreacyjnej oraz zakres rzeczowy operacji we wniosku o przyznanie pomocy wskazują, iż strefa ta jest ściśle związana z turystyką rowerową - wraz ze stacją naprawy rowerów stanowi w istocie jedno działanie. W opinii Rady, wyodrębnienie strefy naprawczej rowerów od pozostałej infrastruktury jest sztucznym dzieleniem inwestycji na elementy, które tworzą jedną spójną całość, a której istotną cechą i jednocześnie zaletą jest to, że stanowi kompleksową ofertę dla turystów, zwłaszcza tych, którzy poruszają się na rowerach. Utworzenie strefy wypoczynkowej/biesiadnej wraz z zapleczem technicznym dla rowerów zostało przez Radę uznane za jedno wspólne działanie pobudzające turystykę i rekreację i jako takie zostało przez nią ocenione.

Zarząd Województwa podzielił to stanowisko podkreślając, że to jedno kompleksowe działanie, a stojaki na rowery i stacja naprawy rowerów są niewątpliwie jego integralnymi elementami. Zdaniem Zarządu Województwa, Wnioskodawca nie ma racji próbując przedstawić jedno urządzenie jako osobne działanie punktowane przez Radę w ramach przedmiotowego kryterium. Taka logika Wnioskodawcy prowadziłaby bowiem do absurdalnej sytuacji, w której każdy pojedynczy element zakresu rzeczowego operacji (wiata, grill czy ławka), wychodzący naprzeciw innej potrzebie turysty, należałoby uznać za odrębne działanie pobudzające turystykę. Jak wskazano w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu "Zarząd Województwa nie wyobraża sobie również, że "strefa rowerowa" projektu mogłaby stanowić niezależny cel podróży turystów, funkcjonujący w oderwaniu od znajdującej się w jej otoczeniu łąki czy strefy wypoczynkowo - biesiadnej. Samo urządzenie naprawcze nie przyciągnie turystów w nowe i atrakcyjne miejsce rekreacji w mieście, zwłaszcza że swoje rowery mogą napompować na każdej mijanej stacji benzynowej. Służyć ma ono niejako "przy okazji" turystom, którzy już i tak w to miejsce przyjadą, chcąc zobaczyć łąkę kwietną czy skorzystać z grilla". W konsekwencji, w ocenie Zarządu Województwa, stacja naprawy rowerów, znajdująca się na terenie tworzonej strefy "[...]" jest jej nieodłącznym elementem, na co wskazuje sam Wnioskodawca pisząc we wniosku, że projekt jest innowacyjny w skali regionu, gdyż na terenie powiatu "istnieją wiaty biesiadne czy miejsca ze stacjami naprawy rowerów jednak brak jest miejsca, które scala te wszystkie elementy kompleksowo dla społeczności lokalnej i turystów".

Analizując zaskarżone rozstrzygnięcie w kontekście opisu w/w kryterium oraz przyjętych definicji działań, skutkujących rozwojem turystyki i rekreacji Sąd stwierdza, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia brak jest analizy i oceny czy przedsięwzięcie takie jak stacja naprawy rowerów mogłoby pobudzić rozwój turystyki rowerowej. Stowarzyszenie w odniesieniu do przedmiotowego kryterium przyjęło, że preferowane są operacje wpływające pozytywnie na rozwój turystyki i rekreacji, zatem przeprowadzona ocena powinna uwzględniać powyższe wskazania w kontekście akcentowanego przez wnioskodawcę pobudzenia rozwoju turystyki rowerowej z uwzględnieniem zawartych w załączniku nr 2 definicji "działań, które pobudzają rozwój turystyki i rekreacji".

Ocena powinna odnosić się do określonych w naborze wymogów, a nie jak wskazano w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do argumentów związanych z samą nazwą przedsięwzięcia i brakiem wyobraźni, że "strefa rowerowa" projektu mogłaby stanowić niezależny cel podróży turystów, funkcjonujący w oderwaniu od znajdującej się w jej otoczeniu łąki czy strefy wypoczynkowo - biesiadnej.

Przedstawiona przez organ argumentacja wskazująca na zakres rzeczowy operacji i ścisłe związanie jej z turystyką rowerową oraz przyjęcie, że wraz ze stacją naprawy rowerów stanowi w istocie jedno działanie, a także sprowadzenie roli stacji naprawczej rowerów do czynności pompowania rowerów, w żaden sposób nie odnosi się do przyjętej definicji działań pobudzających rozwój turystyki i rekreacji. Pomija także argumentację strony, w tym dotyczącą roli jaką ma spełniać stacja naprawy rowerów. Skoro są to wszelkie działania skutkujące rozwojem turystyki i rekreacji, w tym wymienione w punktach a-d działania, to przeprowadzona ocena powinna uwzględniać przyjęte kryteria i zawierać ocenę przestawionych przez wnioskodawcę działań wskazujących zarówno na rozwój turystki jako takiej w odniesieniu do strefy "[...]" oraz rozwój tylko turystyki rowerowej w związku z planowanym działaniem obejmującym stację naprawy rowerów.

Ocena organu, że wnioskodawca nie ma racji próbując przedstawić jedno urządzenie jako osobne działanie punktowane przez Radę w ramach przedmiotowego kryterium [poza odwoływaniem się do logiki wnioskodawcy i absurdalnej sytuacji, w której każdy pojedynczy element zakresu rzeczowego operacji (wiata, grill czy ławka), wychodzący naprzeciw innej potrzebie turysty, należałoby uznać za odrębne działanie pobudzające turystykę] nie zawiera jakiegokolwiek argumentu, który organ wyprowadził w oparciu o ustalone kryterium i przyjęte definicje. Ocena ta pomija także argumentację strony wskazującą na odrębność poszczególnych działań i ich wpływ na rozwój turystyki i w sposób arbitralny łączy w/w działania w jedno.

W konsekwencji uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, w ocenie Sądu, należy uznać za dowolne i arbitralne, co doprowadziło do naruszenia zasady przejrzystości, tj. art. 37 ust. 1 ustawy. Wszelkie niejasności, czyli nieprawidłowości, które potencjalnie mogą skutkować brakiem umieszczenia projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania, należy również traktować jako naruszenie zasady równego dostępu do pomocy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w procesie oceny projektów zgłaszanych do dofinansowania w ramach konkursów ogłaszanych na podstawie ustawy w zakresie polityki spójności oraz ustawy o rozwoju lokalnym realizacja przestrzegania kryteriów oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, ma znaczenie podstawowe. Zasada przejrzystości zobowiązuje instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Działanie w ramach uznania administracyjnego nie pozwala bowiem właściwej instytucji na dowolność w załatwieniu sprawy. Nie można uznać dokonanej oceny, a co zatem idzie wyboru projektu, za dokonaną w sposób przejrzysty i rzetelny, jeżeli nie zawiera ona jasnego i popartego merytorycznymi argumentami uzasadnienia przyznanej projektowi liczby punktów. To bowiem uzasadnienie dokonanej oceny projektu jest wyłącznym źródłem wiedzy dla przedkładającego projekt, o tym w jaki sposób został on oceniony. Ocena przejrzysta i rzetelna, to nie taka która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, ale taka która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające przyznanie takiej, a nie innej liczby punktów. Ponadto podana w ocenie argumentacja musi odnosić się do przedstawianej w projekcie analizy poszczególnych kryteriów, a to wiąże się koniecznością rzeczowego odniesienia faktów i argumentów wskazanych przez wnioskodawcę do przyjętych kryteriów oceny projektów (por. wyroki NSA z dnia: 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10; 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5141/16; 8 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 131/17).

Podkreślić jednocześnie należy, że zasady określone w art. 37 ust.1 ustawy w zakresie polityki spójności (tj. przejrzystości, rzetelności i bezstronności) mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Na mocy art. 30a ustawy w zakresie polityki spójności znajdują one pełne zastosowanie w sprawach rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

Reasumując, ocena projektu powinna opierać się na swobodnej ocenie, a nie dowolnej ocenie, gdyż jej granice wyznaczają w/w zasady. Jak wykazano powyżej, zaskarżone rozstrzygnięcie nie spełnia tych wymogów, a stwierdzone uchybienia potwierdzają przeprowadzenie oceny w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty. Zatem w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia zasady rzetelności i przejrzystości oceny projektu, o jakiej mowa w art. 37 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności. Wobec powyższego Sąd stwierdził, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy, że ocena projektu (operacji) została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, a takie stwierdzenie uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, o czym orzeczono w punkcie I wyroku.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j.). Na wysokość tych kosztów składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 480 zł.