Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej "M." sp z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 sierpnia 2012 r. o sygn.akt III SA/Wr 237/12 w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 28 [...] 2012 r. o nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry, zawiesił postępowanie.
W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprawie o sygn.akt II GSK 686/13 Sąd ten postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1213/12 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 8 [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" oraz zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. (sygn. akt P 4/14) orzekł, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych są zgodne z: a) art. 2 i art. 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Ponadto Trybunał postanowił na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sąd podejmuje postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia z dnia 11 marca 2015 r. przestała istnieć przesłanka dla zawieszenia postępowania.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
