Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R., J. R., A. F., S. N. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie w sprawie ze skargi A. K., W. R., J. R., A. F., S. N. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania postanawia: wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 6 000 (słownie: sześć tysięcy) złotych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania wnieśli A. K., W. R., J. R., A. F., S. N. Skarga wpłynęła do organu w dniu 27 sierpnia 2014 r. i została przekazana do Sądu w dniu 18 września 2014 r. (stempel na kopercie k. 21 akt sądowych). Organ poinformował, że w ślad za skargą akta administracyjne zostaną przekazane po ich zwróceniu przez Wojewodę [...].

W zarządzeniu z dnia 22 września 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 513/14 (następnie sygn. akt IV SAB/Wa 21/15) Prezydent W. został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni całości akt administracyjnych w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na wezwanie organ stwierdził, że akta zostały przekazane wraz ze skargą. W zarządzeniu z dnia 20 października 2014 r. organ został ponownie wezwany do nadesłania całości oryginalnych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem akt sprawy w terminie 7 dni. W piśmie z dnia 3 listopada 2014 r. organ poinformował, że nie posiada akt przedmiotowej sprawy. W kolejnych zarządzeniach z dnia 18 listopada 2014 r. i z dnia 15 grudnia 2014 r. organ został ponownie wezwany do nadesłania akt administracyjnych sprawy w terminie 7 dni.

W zarządzeniu z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 21/15 organ został kolejny raz wezwany do nadesłania akt administracyjnych sprawy w terminie 7 dni oraz poinformowany, że jeżeli akta sprawy zostały przekazane do innego organu administracji, to możliwe jest ich wypożyczenie przez organ w celu sporządzenia uwierzytelnionych kserokopii akt i nadesłania ich do Sądu. Prezydent poinformował w piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r., że przekazał wezwanie Sądu do Wojewody.

W dniu 18 czerwca 2015 r. Wojewoda [...] nadał akta administracyjne sprawy do Sądu. Akta wpłynęły do Sądu w dniu 25 czerwca 2015 r.

W piśmie z dnia 12 stycznia 2015 r. W. R., J. R., A. F., S. N. złożyli wniosek o ukaranie Prezydenta W. grzywną za nieprzesłanie Sądowi akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Na organ, do którego wpłynęła skarga, ustawodawca nałożył obowiązki określone w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niewykonania powyższych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r. (M.P. z 2015 r., poz. 179) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3783,46 zł., zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy wynosi 37834,60 zł.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga na bezczynność Prezydenta W. wpłynęła do organu w dniu 27 sierpnia 2014 r. (data prezentaty). Zatem termin do jej przekazania upłynął w dniu 26 września 2014 r. O ile skarga została przekazana do Sądu w terminie, to akta administracyjne w przedmiotowej sprawie zostały przekazane dopiero w dniu 18 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki) przez Wojewodę [...], w imieniu Prezydenta W.

Wskazać należy, że wymierzenie organowi grzywny może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent przekazał określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumenty, jednakże miało to miejsce z uchybieniem terminu. Wymierzenie grzywny ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SO/Wa 10/14 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt II OZ 918/14).

Wobec powyższego Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 6 000 zł. Sąd wziął pod uwagę, że przekazania skargi i odpowiedzi na skargę dokonano w ustawowym terminie. Organ musi wykonać obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. w całości, co oznacza, że w wyznaczonym terminie ma przekazać sądowi administracyjnemu skargę, akta sprawy i odpowiedź na skargę. Dlatego też przekazanie akt administracyjnych sprawy nastąpiło z wielomiesięcznym uchybieniem trzydziestodniowego terminu, a organ nie wskazał żadnych przyczyn uchybienia, które mogłyby mieć wpływ na wysokość wymierzonej grzywny. Przekazanie akt administracyjnych do innego organu administracji w związku z kontrolą instancyjną wydanego rozstrzygnięcia nie zwalniało Prezydenta od obowiązku przekazania akt administracyjnych sprawy do Sądu. Możliwe było wypożyczenie wskazanych akt w celu sporządzenia ich kserokopii, na co także Sąd zwrócił organowi uwagę w zarządzeniu z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 21/15. Niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. z uwagi na okoliczność, że akta sprawy pozostawały przy innej sprawie administracyjnej - może jedynie być okolicznością łagodzącą przy orzekaniu o wysokości kary grzywny (por. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2008 r., I OZ 688/08).

Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności wiążące się z nieprzekazaniem do Sądu akt sprawy w przedmiocie skargi na bezczynność, należy zauważyć, że istotnie po stronie organu mogły wystąpić pewne trudności, w przekazaniu akt administracyjnych do Sądu. Konieczne było ich wypożyczenie od Wojewody, wykonanie ich kserokopii, a następnie poświadczenie zgodności z oryginałami dokumentów. Sąd w przedmiotowej sprawie podziela jednak stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w przywołanym wyżej postanowieniu, że przekazanie akt do innego organu lub Sądu stanowi wyłącznie przesłankę wpływającą na wymiar kary, nie usprawiedliwia jednak przekazania akt dopiero po ich zwrocie przez ten organ lub Sąd. W rozpatrywanej sprawie przekazanie akt w imieniu Prezydenta nastąpiło z ponad ośmiomiesięcznym uchybieniem ustawowego terminu, a zatem zwłoka w przekazaniu akt miała charakter rażący. Organ, mimo kolejnych kierowanych do niego wezwań Sądu, nie podjął żadnych czynności zmierzających do wykonania ciążącego na nim obowiązku. Akta zostały przekazane dopiero po ich wykorzystaniu przez Wojewodę. Prezydent nie podjął zatem jakichkolwiek starań by wykonać obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. lub choćby skrócić okres, w którym pozostawał w zwłoce. Z tego względu orzeczona wysokość grzywny jest, w ocenie Sądu, adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.