I OZ 14/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-04	
Data wpływu	2026-01-14	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Piotr Niczyporuk /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	II SA/Sz 900/25	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 900/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2024 r. nr SKO/KU/441/1024/2024 w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 900/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "Sąd I instancji"), odrzucił skargę J. S. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 27 sierpnia 2024 r. nr SKO/KU/441/1024/2024 w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wezwanie Skarżący odebrał 12 listopada 2025 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 19 listopada 2025 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący.

W uzasadnieniu podał, że doszło jego zdaniem do niezasadnego odrzucenia skargi. Wskazał, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji kilkukrotnie zmieniał wydane zarządzenie, co do wysokości należnego wpisu od skargi, przekazując mu sprzeczne informacje odnośnie wymaganej opłaty. Dodał, że działania Sądu I instancji wywołały u niego dezinformację zarówno, co do wysokości, jak i terminu zapłaty wpisu od skargi. Jednocześnie odrębnym pismem wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi samodzielną podstawę do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji, pismem z 27 października 2025 r. wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 21 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Dodać w tym miejscu należy, że wystosowanie do Skarżącego ww. wezwania spowodowane było zakończeniem postępowania zażaleniowego, którym Skarżący kwestionował wysokości należnego wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem postanowieniem z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt I OZ 134/25 oddalił zażalenie Skarżącego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 21 stycznia 2025 r. o wezwaniu go do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Powyższe wezwanie Skarżący odebrał 12 listopada 2025 r., a zatem termin na uiszczenie wpisu od skargi upłynął 19 listopada 2025 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu I instancji z dnia 21 listopada 2025 r. wynika, że Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Dodać też należy, że powyższe wezwanie było jasne i czytelne, gdyż wskazywało wysokość należnego wpisu (1500 złotych), podstawę prawną, tj. § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), termin na jego wykonanie (7 dni od dnia jego odebrania) oraz skutki jego nie wykonania w terminie w postaci odrzucenia skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było słuszne, gdyż przepisy w tej materii są jednoznaczne i nie pozostawiają wątpliwości interpretacyjnych. Sąd ma obowiązek odrzucić skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.), co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia wskazać należy, że stanowią one jedynie polemikę z zaskarżonym postanowieniem, które w całości odpowiada prawu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący już w chwili otrzymania postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt I OZ 134/25 miał już jasność jaka wysokość wpisu od skargi jest należna w niniejszej sprawie. Owszem Sąd I instancji po wydaniu powyższego postanowienia przesłał Skarżącemu zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 8 listopada 2024 r., które zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt I OZ 816/24, a następnie odrzucił skargę postanowieniem z 29 lipca 2025 r. Jednakże zauważyć należy, że na skutek zażalenia Skarżącego – Sąd I instancji w ramach autokontroli postanowieniem z 15 września 2025 r. naprawił powyższy błąd i uchylił swoje postanowienie z 29 lipca 2025 r., a następnie, jak już wskazano powyżej, pismem z 27 października 2025 r. wezwał Skarżącego do wykonania prawidłowego i prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 21 stycznia 2025 r. o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi.

Zaznaczyć też należy, że cała argumentacja wniesionego zażalenia dotyczy okoliczności związanych z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu, które nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przywołany powyżej, a stanowiący podstawę odrzucenia skargi przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., nie uzależnia bowiem odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu. Okoliczności te staną się natomiast przedmiotem oceny w odrębnym postępowaniu incydentalnym, w związku ze złożonym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty sądowej od skargi. Końcowo dodać należy, że działania Skarżącego choć zgodne z prawem odczytywać należy jako mające na celu przedłużanie postępowania sądowego.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.