Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzaty Jużków po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "A" Sp. z o.o. we W. o wymierzenie grzywny "B" w Z. w przedmiocie udzielenia informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego – wymierzenia organowi grzywny postanawia: 1. nałożyć na Z. R. prowadzącego "B" w Z. grzywnę w kwocie 700 (siedemset) złotych; 2. zasądzić od Z. R. prowadzącego "B" w Z. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

"A" Sp. z o.o. we W., reprezentowana przez radcę prawnego K. B., pismem z dnia 23 września 2020 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wymierzenie "B" w Z. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie w terminie Sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy.

W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż na dzień złożenia wniosku organ nie przekazał do Sądu skargi na bezczynność organu dotyczącą udzielenia informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego.

W odpowiedzi na wniosek strony skarżącej, organ pismem z dnia 14 października 2020 r. wniósł o umorzenie postępowania na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wskazując, że stronie skarżącej zostały przekazane stosowne informacje, których dotyczył wniosek o udzielenia informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego, co czyni zdaniem organu postępowanie bezprzedmiotowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa wyżej, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Natomiast niezachowanie terminu 30-dniowego, wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. skutkować może wymierzeniem grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Stanowi on, bowiem, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że unormowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a., na podstawie, którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję represyjną, która służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2012 r. sygn. I OZ 328/12, z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1039/11, z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OZ 594/11).

Przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest, zatem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940), a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W ocenie Sądu wniosek "A" Sp. z o.o. we W. o wymierzenie grzywny "B" w Z. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 3 sierpnia 2020 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, że organ otrzymał powyższą skargę i zobowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 30 dni, który upłynął bezskutecznie.

Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez organ należy zauważyć, że obowiązek organu przekazania Sądowi administracyjnemu oryginału skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej otrzymania jest niezależny od tego, w jaki sposób została wniesiona skarga (bezpośrednio do sądu, czy też za pośrednictwem organu), ani też, jaki charakter ma sprawa, której dotyczy. Wskazane przez organ okoliczności nie są, zatem tego rodzaju, żeby usprawiedliwiały zaistniałą zwłokę. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Na marginesie podnieść również należy, że ewentualne umorzenie postępowania z uwagi na udzielenie przez organ informacji, o których udostępnieni wniosła strona skarżąca może być rozważane przez Sąd jedynie przy merytorycznej ocenie skargi na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego, która to skarga nadal nie została przedłożona Sądowi.

Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, okres, jaki faktycznie upłynął pomiędzy złożeniem skargi a przekazaniem jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy.

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia.

Tytułem zwrotu kosztów postępowania zwrócono wnioskodawcy kwotę 597 zł, na którą składa się: wpis sądowy uiszczony od wniosku o wymierzenie organowi grzywny (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie dla reprezentującego wnioskodawcę pełnomocnika procesowego z wyboru (480 zł).

Zwrot kwoty kosztów postępowania stronie uzasadnia art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Kwota 480 zł, stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa procesowego, ustalona została na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Przepis ten stanowi, że stawka minimalna za udział radcy prawnego (z wyboru) w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 480 zł.