Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 766/25 o odrzuceniu skargi A. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 1 września 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 766/25, odrzucił skargę A. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 kwietnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z dnia 3 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, złożenie 16 egzemplarzy odpisów skargi opatrzonych podpisem oraz wskazanie swojego numeru Pesel w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 4 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wyżej wskazanej skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano ją, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwania po dwukrotnym awizowaniu – 10 lipca i 18 lipca 2025 r. zostały włączone do akt sprawy ze skutkami doręczenia.

Skoro więc wskazane braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, skarga została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła A. J. Postulując uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucono naruszenie przez Sąd pierwszej instancji prawa procesowego, tj. art. 73 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie.

Jak wskazano w uzasadnieniu skarżąca nie otrzymała do skrzynki żadnego awizo dotyczącego ww. wezwań, a ponadto mąż skarżącej w dniach 10 i 11 września otrzymał informację z placówki pocztowej, że nie ma żadnej korespondencji na adres skarżącej.

W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania X Sp. z o.o. z siedzibą [...] wniosło o oddalenie zażalenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Do skargi znajduje zatem zastosowanie m.in. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., czyli obowiązek podpisania skargi, art. 47 § 1 P.p.s.a. ustanawiający dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg dołączenia opisów skargi dla doręczenia ich stronom oraz uczestnikom postępowania, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., czyli obowiązek podania nr PESEL strony wnoszącej skargę oraz art. 220 § 1 P.p.s.a. wyrażającego wymóg uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Stosownie natomiast do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Złożona w przedmiotowej sprawie skarga do Sądu pierwszej instancji zawierała liczne braki formalne, prawidłowo zatem Sąd ten wezwał skarżącą do ich uzupełnienia poprzez podpisanie skargi, złożenie jej odpisów, podanie nr PESEL i opłacenie skargi – wszystko to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca powyższych braków skargi nie uzupełniła, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym. Czynności podejmowane przez jego uczestników muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach, w stosownej formie i o odpowiedniej treści. Elementy składowe wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na konsekwencje procesowe. Obowiązkiem strony jest stosowanie się do wszystkich wezwań sądu. Dodatkowo wskazać należy, że art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, zatem Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku gdy stwierdzi nieuzupełnienie braków formalnych w terminie.

Odnosząc się do uzasadnienia złożonego w sprawie zażalenia wskazać należy, że okoliczności jakie wpłynęły na uchybienie terminowi do uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi nie mają wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. Mogą być one brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu, tymczasem przedmiotem toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego jest jedynie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi.

Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Odnosząc się zaś do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie mógł on zostać uwzględniony, gdyż zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., a niniejsze postanowienie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie jest żadnym z orzeczeń wskazanych w art. 209 P.p.s.a.