Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2017 r. sprawy ze skargi N. Spółka jawna z siedzibą w [...] na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia w części nowej wersji wykazu usług znaku towarowego Neo Świat o nr [...] oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art. 245 ust. 1 i 3 w związku z art. 140 i art. 1441 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2013.1410) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2015.1615), po rozpatrzeniu wniosku N. Spółka jawna z siedzibą w W. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] sierpnia 2014 r. w części obejmującej odmowę przyjęcia nowej wersji przedstawionego w piśmie z dnia 28 lipca 2014 r. wykazu usług znaku towarowego [...] o numerze [...] w zakresie dotyczącym następujących usług: "informacja budowlana, kamieniarstwo, nadzór budowlany".

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Urząd Patentowy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 1441 ustawy Prawo własności przemysłowej jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia znaku towarowego uzupełnienia lub poprawki, których nie dopuszczają przepisy ustawy, Urząd Patentowy wydaje postanowienie odmawiające uwzględnienia takich uzupełnień i poprawek. Natomiast zgodnie z art. 140 ust. 1 ww. ustawy do czasu wydania decyzji zgłaszający może dokonać w zgłoszeniu tylko takich poprawek, które nie prowadzą do zmiany istoty znaku towarowego oraz nie rozszerzają wykazu znaku towarowego.

W podaniu o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...] zgłaszajacy wymienił następujące usługi zawarte w klasie 37: usługi budowlane, naprawy, usługi instalacyjne. Powyższy zapis stanowi nagłówek klasy 37 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. Znaki towarowe należy klasyfikować według przedmiotowej klasyfikacji. Jednakże dopuszczalność każdego z ogólnych określeń z nagłówków Klasyfikacji nicejskiej zależy od interpretacji dokonywanej przez urzędy krajowe. Według Światowej Organizacji Własności Intelektualnej określenia towarów lub usług zawarte w nagłówkach klas są ogólnymi określeniami odnoszącymi się do obszarów, do których należą zasadniczo dane towary lub usługi. Jednak zgodnie z orzeczeniem ETS z dnia 19.06.2012 r. w sprawie C-307/10 "IP Translator", wykładni dyrektywy 2008/95 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie używaniu ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji w celu wskazania towarów i usług, w odniesieniu do których żąda się ochrony wynikającej ze znaku towarowego, pod warunkiem że tego typu wskazanie jest wystarczająco jasne i precyzyjne.

Organ zaznaczył, iż terminy zawarte w nagłówkach klas Klasyfikacji nicejskiej traktowane są w taki sam sposób, jak wszystkie inne terminy występujące w wykazie towarów i usług. Zakres ochrony znaku towarowego wynika z literalnie z brzmienia wykazu towarów i usług, do oznaczania których znak został zgłoszony. W związku z powyższym zgłoszenie znaku towarowego z wykazem towarów i usług w brzmieniu nagłówka danej klasy, nie oznacza, że ochroną zostaną objęte wszystkie pojęcia umieszczone w danej klasie, a jedynie te, które zostały umieszczone w wykazie towarów i usług w danym brzmieniu, pod warunkiem że są ujęte wystarczająco precyzyjnie - wykładni dyrektywy 2008/95 należy dokonywać w taki sposób, że wymaga ona, by towary i usługi, w odniesieniu do których wnosi się o ochronę wynikającą ze znaku towarowego, były wskazane przez zgłaszającego w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny, aby umożliwić właściwym władzom i podmiotom gospodarczym, na tej jedynej podstawie, ustalenie zakresu ochrony przyznanej przez znak towarowy (orzeczenie ETS z dnia 19.06.2012 r. w sprawie C-307/10 "IP Translator").

Pojęcia "naprawy" oraz "usługi instalacyjne" w ocenie Urzędu Patentowego nie są wystarczająco precyzyjne, dlatego zgłaszajacy został wezwany do sprecyzowania ich brzmienia. Z kolei pojęcie "usługi budowlane" Urząd uznał za brzmiące precyzyjnie, bowiem za usługi te uznaje się budowę oraz prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

W ocenie Urzędu informacja budowlana oraz nadzór budowlany stanowią usługi pokrewne, jednak pozostają usługami innego rodzaju od usług budowlanych. Nadzór budowlany jest to bowiem system kontrolowania i nadzorowania procesów budowlanych sprawowowany przez powołane do tego organy. Z kolei usługa informacji to udzielanie wiadomości i przekazywanie danych, dzięki którym zmniejsza się stopień niewiedzy odbiorcy oraz które wnoszą do jego świadomości element nowości. Informacja budowlana może dotyczyć usług budowlanych, jednak nie stanowi tej samej usługi.

Natomiast "kamieniarstwo" to dział rzemiosła zajmujący się wydobywaniem i obróbką kamienia, polega na wydobywaniu bloków kamiennych, z kamieniołomów, a następnie ich obróbce. Kamieniarstwo zajmuje się także produkcją nagrobków i elementów budowlanych. W ocenie Urzędu usługa ta stanowi odrębną od usług budowlanych gałąź przemysłu.

Umieszczenie zatem powyższych usług w wykazie towarów i usług przedmiotowego zgłoszenia stanowiło rozszerzenie pierwotnego wykazu towarów i usług i stało w sprzeczności z art. 140 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie N. spółka jawna wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części obejmującej odmowę przyjęcia nowej wersji przedstawionego w piśmie z dnia [...] lipca 2014 roku wykazu usług znaku towarowego [...] ([...]) w zakresie dotyczącym następujących usług: "informacja budowlana, nadzór budowlany" i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia:

-art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie prowadzące do uznania, iż doprecyzowanie wykazu towarów i usług znaku towarowego N. w obrębie wskazanej we wniosku o rejestrację całej klasy 37 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług ("klasyfikacji nicejskiej") stanowi rozszerzenie pierwotnego wykazu towarów i usług, dla których znak ten został zgłoszony,

-art. 1441 ust. 1 w/ ustawy poprzez jego zastosowanie i odmowę przyjęcia wykazu usług znaku towarowego [...], podczas gdy pismem z dnia 28 lipca 2014 r. wykaz towarów i usług został jedynie sprecyzowany w obrębie pierwotnie wskazanej we wniosku o rejestracje znaku towarowego całej klasy 37 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług ("klasyfikacji nicejskiej").

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w podaniu o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, wskazując wykaz usług, do oznaczania których ma służyć zgłoszony znak towarowy, wskazał cała klasę nr 37 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług tj.: "usługi budowlane; naprawy; usługi instalacyjne". W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. wskazał poszczególne usługi wchodzące w skład klasy 37 klasyfikacji nicejskiej, które rzeczywiście wykonuje i do oznaczania których będzie posługiwał się zgłoszonym znakiem towarowym. Przy sporządzaniu doprecyzowania wykazu, posługiwał się umieszczoną na stronie Urzędu Patentowego RP tabelą, przez klasę 37 klasyfikacji nicejskiej. Zdaniem skarżącego nie można stwierdzić, że uszczegółowienie usług na poziomie wskazanej pierwotnie jaka cała klasa, stanowi rozszerzenie wniosku, w sytuacji gdy jest tylko jego doprecyzowaniem.

Naruszenie art. 140 ust. 1 pwp doprowadziło do zastosowania art. 1441 ust. 1 a w konsekwencji odmowę przyjęcia wykazu usług znaku towarowego [...] wskazanego pismem z dnia [...]lipca 2014 r. Powyższym pismem wykaz towarów i usług został jedynie sprecyzowany w obrębie pierwotnie wskazanej we wniosku o rejestracje znaku towarowego całej klasy 37 klasyfikacji nicejskiej. Zatem mając na uwadze powyższe art. 1441 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgłoszenie znaku towarowego do rejestracji powoduje uruchomienie procedury badania zdolności rejestrowej danego znaku, dokonywanej na tle określonego w tej dacie stanu faktycznego. Z tego to powodu za niedopuszczalne ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w art. 140 ust. 1 p.w.p., uznaje dokonywanie w zgłoszeniu uzupełnień i poprawek, które mogłyby prowadzić do zmiany istoty znaku towarowego. Zgodnie bowiem z art. 140 ust. 1 ww. ustawy do czasu wydania decyzji zgłaszający może dokonać w zgłoszeniu tylko takich poprawek, które nie prowadzą do zmiany istoty znaku towarowego oraz nie rozszerzają wykazu znaku towarowego.

Pojęcie zmiany istoty znaku towarowego oznacza wprowadzenie takich zmian, które powodują, że obiektywnie zgłoszony znak towarowy po wprowadzeniu do niego zmian nie jest postrzegany jako pierwotnie zgłoszony znak towarowy.

Bezwzglęnie niedopuszczalne jest rozszerzenie wykazu towarów, dla których znak został zgłoszony zarówno przez dodanie nowych towarów lub usług, jak i nowych w obrębie zgłoszonej klasy. Natomiast możliwe jest zawężanie wykazu towarów lub usług, dla których znak ten został zgłoszony, oraz podział zgłoszenia w stosunku do wskazanych towarów lub usług.

Przy interpretacji art. 140 ust. 1 ustawy należy uwzględnić, iż możliwość dokonywania poprawek, uzupełnień w zgłoszeniu dotyczy cech nieistotnych znaku, a także okoliczność, iż nie można rozszerzać wykazu towarów, dla których znak zgłoszono, pozwala na respektowanie praw osób trzecich wynikających z art. 143 ustawy, choć, co należy podkreślić, nie biorą one udziału w postępowaniu zgłoszeniowym, ale mogą ewentualnie złożyć wniosek o unieważnienie udzielonego prawa ochronnego.

Zgodnie z art. 1441 omawianej ustawy jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia znaku towarowego uzupełnienia lub poprawki, których nie dopuszczają przepisy ustawy, Urząd Patentowy wydaje postanowienie odmawiające uwzględnienia takich uzupełnień i poprawek.

W niniejszej sprawie w podaniu o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...] skarżący wymienił następujące usługi zawarte w klasie 37: usługi budowlane, naprawy, usługi instalacyjne.

Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów i Usług (Klasyfikacja nicejska) to system klasyfikacji towarów i usług dla zgłoszeń znaków towarowych Unii Europejskiej (UE). Składa się ona z 45 klas i przypisuje towary do klas nr 1–34, a usługi do klas nr 35–45. Każda klasa ma nagłówek, który zawiera ogólne informacje o rodzaju towarów lub usług objętych daną klasą. Nagłówek klasy nr 37 to:usługi budowlane, naprawy, usługi instalacyjne. Terminy zawarte w nagłówkach klas Klasyfikacji nicejskiej traktowane są w taki sam sposób, jak wszystkie inne terminy występujące w wykazie towarów i usług.

Sąd zgadza się z organem, że znaki towarowe należy klasyfikować według przedmiotowej klasyfikacji. Jednakże dopuszczalność każdego z ogólnych określeń z nagłówków Klasyfikacji nicejskiej zależy od interpretacji dokonywanej przez urzędy danego kraju. Organ wyjaśnił, że Według Światowej Organizacji Własności Intelektualnej określenia towarów lub usług zawarte w nagłówkach klas są ogólnymi określeniami odnoszącymi się do obszarów, do których należą zasadniczo dane towary lub usługi. Wskazał także, na orzeczeniu ETS z dnia 19.06.2012 r. w sprawie C-307/10 "IP Translator", w którym stwierdzono, że Wykładni dyrektywy 2008/95 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie używaniu ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji w celu wskazania towarów i usług, w odniesieniu do których żąda się ochrony wynikającej ze znaku towarowego, pod warunkiem że tego typu wskazanie jest wystarczająco jasne i precyzyjne".

Bezspornie zakres ochrony znaku towarowego wynika z brzmienia wykazu towarów i usług, do oznaczania których dany znak został zgłoszony. Tym samym zgłoszenie znaku towarowego z wykazem towarów i usług w brzmieniu nagłówka danej klasy, nie jest rownoznaczne z tym, że ochroną zostaną objęte wszystkie pojęcia umieszczone w danej klasie, a jedynie te, które zostały umieszczone w wykazie towarów i usług w danym brzmieniu, pod warunkiem że są ujęte wystarczająco precyzyjnie.

Urząd Patentowy uznając, że pojęcia "naprawy" oraz "usługi instalacyjne" nie są wystarczająco precyzyjne, wezwał skarżącego do ich sprecyzowania.

Za "usługi budowlane" organ uznał budowę oraz prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Stwierdził także, że informacja budowlana oraz nadzór budowlany stanowią usługi pokrewne, jednak pozostają usługami innego rodzaju od usług budowlanych. Wyjaśnił, że nadzór budowlany jest to system kontrolowania i nadzorowania procesów budowlanych sprawowowany przez powołane do tego organy natomiast usługa informacji to udzielanie wiadomości i przekazywanie danych, dzięki którym zmniejsza się stopień niewiedzy odbiorcy oraz które wnoszą do jego świadomości element nowości. Informacja budowlana może dotyczyć usług budowlanych, jednak nie stanowi tej samej usługi. Natomiast "kamieniarstwo" to dział rzemiosła zajmujący się wydobywaniem i obróbką kamienia, polega na wydobywaniu bloków kamiennych, z kamieniołomów, a następnie ich obróbce, zajmuje się także produkcją nagrobków i elementów budowlanych. Usługa ta stanowi odrębną od usług budowlanych gałąź przemysłu.

Sąd podzielając wywody organu przyjmuje je za własne.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym organ dokonał prawidłowych ustaleń, że umieszczenie powyższych usług w wykazie towarów i usług przedmiotowego zgłoszenia nie mieści się w ramach wyznaczonych przez art. 140 ust. 1 p.w.p., zatem prowadzi do rozszerzenia pierwotnego wykazu towarów oraz usług, dla których znak ten został zgłoszony.

Takie stwierdzenie obligowało Urząd Patentowy do wydania postanowienia odmawiającego przyjęcia nowej wersji wykazu usług znaku towarowego [...] o numerze [...], zgodnie z art. 144(1) p.w.p.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.