Postanowieniem z 25 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Go 253/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: "WSA", "Sąd I instancji"), na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę R. P. (dalej: "Skarżący"), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze (dalej: "SKO") z dnia 27 czerwca 2024 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2024 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Zarządzeniem z 3 września 2025 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 października 2024 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 4 listopada 2025 r. (k. 57 akt sądowych). Skarżący nie uczynił zadość powyższemu wezwaniu.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Skoro zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA zobowiązany był skargę odrzucić. Wyjaśnić też należy, że w niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
