Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D., K. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu uiszczenia opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej - postanawia – odrzucić skargę.

Z. D., K. D. i M. D. zaskarżyli wspólnie (w piśmie z 21 kwietnia 2020 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (data nadania skargi w urzędzie pocztowym to 15 maja 2020 r.) decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] wskazując, że utrzymywała ona w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. o odmowie odroczenia terminu uiszczenia opłaty rocznej należnej za 2019 r. z tytułu wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów stanowiących część działki nr [...], położonej w obr. [...].

Skarga ta podlega odrzuceniu.

Z urządzeń biurowych tut. Sądu wynika, że Z. D., K. D. i M. D. zaskarżyli sześć decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego podając, że dotyczą one odmowy odroczenia terminu płatności opłaty rocznej za wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej. Jak wskazują przedstawione przez Kolegium akta administracyjne, w rzeczywistości organ ten wydał tylko trzy decyzje tj. dwie z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] (odnoszącą się do Z. D.) i nr [...] (dotyczącą K. D.) oraz decyzję z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] (skierowaną do M. D.).

Tymczasem, w sprawie niniejszej – jak już wyżej zaznaczono – przedmiotem skargi składający ją uczynili nieistniejącą decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie o takim numerze i przedmiocie organ ten wydał natomiast wcześniej, bo [...] lutego 2020 r. Dlatego też przyjęto, że skarżący kwestionują w istocie decyzję SKO z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...].

Akt ten został już jednak zaskarżony przez wymienione osoby wcześniej tj. w piśmie z dnia 13 marca 2020 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym to 19 marca 2020 r.), a sprawa otrzymała sygnaturę II SA/Rz 499/20. Powyższa okoliczność stanowi przesłankę odrzucenia skargi w sprawie niniejszej tj. oznaczonej sygnaturą II SA/Rz 581/20 z uwagi na tzw. zawisłość sprawy. Wedle bowiem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Skoro więc, decyzja SKO z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] (dotycząca Z. D.) została już zakwestionowana w drodze skargi do tut. Sądu, to nie jest możliwe powtórne złożenie skargi na to rozstrzygnięcie. Mogłoby to bowiem prowadzić do wydania dwóch różnej treści wyroków odnośnie do tego samego aktu. Jednocześnie Sąd podnosi, że nie uznał pisma skarżących z dnia 21 kwietnia 2020 r. jako uzupełnienia ich pierwszej skargi tj. z daty 13 marca 2020 r., która zainicjowała sprawę oznaczoną sygn. II SA/Rz 499/20 i zarejestrował je jako odrębną skargę tj. pod sygn. II SA/Rz 581/20. Wynika to z tego, że treść obu skarg jest w istocie identyczna, a zatem pismo stron z 21 kwietnia 2020 r. nie zawierało żadnej dodatkowej argumentacji wobec tej już podniesionej w skardze z daty 13 marca 2020 r.

Z powyższych przyczyn orzeczono o odrzuceniu skargi wymienionych osób na podstawie art. 58 § 1 pkt 4, § 3 P.p.s.a.

Na marginesie Sąd wskazuje, że skarga Z. D., K. D. i M. D. na decyzję SKO z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], zarejestrowana przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Rz 499/20 zostanie rozpoznania, jeśli zostaną spełnione wszystkie warunki formalne jej dopuszczalności.