Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 617/25 o odrzuceniu skargi E.G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 952/2025 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia oddalić zażalenie.

E.G. (dalej w skrócie: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 952/2025 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału, pismami z dnia 19 maja 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku fiskalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania doręczono skutecznie skarżącej w dniu 21 maja 2025 r.

W odpowiedzi skarżąca w dniu 27 maja 2025 r. przesłała do Sądu pismo procesowe, w którym podtrzymała swoje stanowisko w sprawie, wraz z załączonym dowodem uiszczenia wpisu sądowego. W piśmie tym nie podała jednak numeru PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 617/25 odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił skarżącej kwotę 300 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt 2).

W uzasadnieniu postanowienia podał, że stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), pismo strony będącej osobą fizyczną, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej to pismo. Zgodnie natomiast z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL, zostało doręczone skarżącej w dniu 21 maja 2025 r. (karta nr 21 akt sądowych). Termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął zatem w dniu 28 maja 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca uiściła jedynie wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł, natomiast nie nadesłała numeru PESEL. Niewskazanie numeru PESEL skarżącej powoduje, że skardze nie można nadać dalszego biegu, co w konsekwencji skutkować musi odrzuceniem skargi.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia E.G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie sam fakt nieuzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, jest bezsporny i nie jest kwestionowany. Skoro zatem, pomimo prawidłowo doręczonego skarżącej w dniu 21 maja 2025 r. wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania tego wezwania, nie zostało ono przez nią wykonane, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Ponadto należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Podkreślenia wymaga również, że mimo podania przez organ numeru PESEL strony w odpowiedzi na skargę, nie zwolniło to skarżącej z wypełnienia wymogów formalnych skargi zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Powołany przepis wyraźnie wskazuje bowiem, że to skarżąca, składając skargę na działanie organu (pierwsze pismo przed WSA w Warszawie), była zobowiązana do podania numeru PESEL.

Dodatkowo wyjaśnić należy, iż podnoszone w uzasadnieniu zażalenia przez skarżącą okoliczności nie mają wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Niniejsze postępowanie dotyczy bowiem wyłącznie formalnej kwestii odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.