Dnia 18 kwietnia 2011 roku R. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, które jest utrzymywane z jego renty w wysokości 189,33 zł oraz z renty jego żony w wysokości 154,58 zł. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni 100m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 23 ha. Jednocześnie zaznaczył, że jak wynika z rozliczenia PIT jego dochody są niewielkie i niewystarczające na utrzymanie rodziny.
Z informacji ujawnionych przez R.W. w sprawie o sygn. III SA/Po 51/11, w której ubiegał się on o przyznanie prawa pomocy, wynika, że wnioskodawca posiada zadłużenie w gminie z tytułu nie opłacania podatku od nieruchomości, a także zadłużenie w banku z tytułu zakupionego w 2008 roku ciągnika za kwotę 120.000,00 zł. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie ma z czego żyć i korzysta z darmowej żywności dla zwierząt. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostają jeszcze dodatkowo trzy osoby: M.W. (uczeń), M.W. (uczeń) oraz M.W. (uczennica), ale nie uzyskują oni żadnych dochodów. Wszystkie osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z informacji o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym przedstawionych przez wnioskodawcę wynika, że niemożliwie jest poniesienie przez niego dodatkowych wydatków. Pięcioosobowe gospodarstwo domowe R.W. utrzymywane jest ze świadczeń rentowych, które nie wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania, co powoduje, że wnioskodawca korzysta z żywności, którą otrzymuje nieodpłatnie. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych dochodów, ani zaoszczędzonych zasobów finansowych. Posiada natomiast znaczne, niespłacone zobowiązania finansowe, które niekorzystnie wpływają na jego sytuację. W konsekwencji należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
