M. K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z niemożnością jednoznacznego ustalenia, czy pisma skarżących składane w trakcie postępowania sądowego zawierają oświadczenie o cofnięciu skargi, zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2010 r. wezwano strony do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od daty ich doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania doręczone zostały skarżącym w dniu 9 lipca 2010. Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 16 lipca 2010r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, co potwierdził Oddział Finansowo – Budżetowy WSA w Warszawie w dniu 30 sierpnia 2010 r. adnotacją zamieszczoną na karcie 61 akt sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych sprawy wynika, że skarżący do dnia dzisiejszego pomimo prawidłowego doręczenia im wezwań Sądu w dniu 9 lipca 2010r. nie uiścili wpisu sądowego. Skarga podlega więc odrzuceniu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
