Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 4 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. a.l.

Pismem z dnia 31 lipca 2017 r. H. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że przymusowa realizacja kary mogłaby spowodować szkodę o nieodwracalnych skutkach. Wykonanie utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji, dotkniętej poważnymi wadami, oznaczałoby - zdaniem skarżącej – konieczność zapłaty olbrzymiej kwoty pieniężnej, którą w tej chwili nie dysponuje. Skutkowałoby to wszczęciem postępowania egzekucyjnego i naraziłoby skarżącą na niepotrzebne koszty i niedogodności. W ocenie skarżącej osiągane przez nią dochody nie dają możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności, jak też istotnego uszczerbku w stanie majątkowym, a tym samym w codziennym funkcjonowaniu.

Dla uprawdopodobnienia argumentacji zawartej we wniosku, do akt sprawy skarżąca dołączyła min. wniosek wierzyciela - ZUS w [...] o wszczęcie egzekucji administracyjnej przeciwko H. G., wystawiony na nią tytuł wykonawczy, wezwania wierzyciela do dokonywania potrąceń z renty lub emerytury, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji administracyjnej przeciwko H. G., zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącej i zakazie wypłat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Należy jednak zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, iż w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207).

Rozpoznając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona załączyła dokumenty obrazujące jej sytuację materialną, związane z wszczęciem przeciwko niej egzekucji administracyjnej. Z dokumentów tych wynika, że ze świadczenia emerytalnego skarżącej dokonywane są potrącenia na poczet prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Od września 2014 r. wynoszą one 495,72 zł. Za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 28 lutego 2017 r. do komornika przekazana została łącznie kwota 3470 zł. Pozostała kwota zadłużenia możliwa do wyliczenia w oparciu o wezwania do dokonywania potrąceń wynosi 20.078,15 zł. Na zaspokojenie należności przeznacza się ¼ emerytury. Zajęty jest również rachunek bankowy skarżącej.

Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto określona w zaskarżonej decyzji kara pieniężna w zestawieniu z ww. kwotami zadłużenia jest znaczna. Skarżąca uprawdopodobniła więc, że w jej konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku.

Z powyższych względów, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za zasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

R.T.