Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 lipca 2025 r. nr DSZ-V.4321.3.1063.2024.BS w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia rodzicielskiego postanawia: odrzucić skargę.

M. M. (dalej jako "skarżąca") w dniu 4 sierpnia 2025 r. wniosła za do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePuap) na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej jako "Minister") z 3 lipca 2025 r. nr DSZ-V.4321.3.1063.2024.BS w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia rodzicielskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 29 sierpnia 2025 r.

(k-26 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 29 sierpnia 2025 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej egzemplarza własnoręcznie podpisanego (za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) lub skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym (za pośrednictwem ePuap), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd poinformował jednocześnie skarżącą, że podpisem opatrzyła ona jedynie pismo ogólne, przekazujące skargę na decyzję Ministra z 3 lipca 2025 r., natomiast załącznik do tego pisma nie został podpisany (w tym brak jest podpisu pod załącznikiem, który stanowi właściwą skargę).

Wezwanie powyższe nie zostało przez skarżącą odebrane i zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 15 września 2025 r., w trybie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", (UPD k-28 akt sądowych).

Do dnia dzisiejszego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z kolei z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę do sądu drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego (pisma ogólnego ePuap) z 4 sierpnia 2025 r. zatytułowanego "Skarga na decyzję", zaś podpis elektroniczny został złożony wyłącznie pod ww. pismem przewodnim, a nie pod załączoną do niego skargą.

W tym miejscu należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21 (ONSAiWSA 2022/1/2) stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePuap, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika ogólna moc wiążąca uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego dla wszystkich składów orzekających sądów administracyjnych. Nie znajdując podstaw do zainicjowania postępowania, które mogłoby skutecznie doprowadzić do zmiany stanowiska wyrażonego w przywołanej uchwale, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie przyjął, że jest związany tym stanowiskiem.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarżąca pismem z 29 sierpnia 2025 r. zobowiązana została przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej podpisanego egzemplarza (za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) lub skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym (za pośrednictwem ePuap). Wezwanie to nie zostało przez skarżącą odebrane, jednak zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 15 września 2025 r. w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a. Termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął zatem w dniu 22 września 2025 r. Mimo tego skarżąca do dnia dzisiejszego nie wykonała powyższego wezwania.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.