I OW 13/19 - Postanowienie

Data orzeczenia	2019-08-21	
Data wpływu	2019-01-23	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Elżbieta Kremer /przewodniczący/
Marek Stojanowski
Rafał Wolnik /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami	
Hasła tematyczne	Umorzenie postępowania	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.	
Powołane przepisy	Dz.U. 2018 nr 0 poz 1302; art. 60, art. 161 § 1 pkt 1, art. 193; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: sędzia NSA Marek Stojanowski sędzia del. WSA Rafał Wolnik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta P. a Burmistrzem Miasta Ż. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W. T. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta P. wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego.	
Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta P. a Burmistrzem Miasta Ż. w przedmiocie skierowania W. T. do domu pomocy społecznej.

Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Burmistrz Ż. poinformował, że W. T. zmarł w dniu [...] kwietnia 2019 r. i na tę okoliczność dołączył odpis skrócony aktu zgonu.

Z kolei pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Prezydent Miasta P. cofnął swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powołując się na fakt zgonu podopiecznego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co w rezultacie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. Natomiast w związku z tym, że konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to niniejsze postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60, art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na marginesie jedynie można jeszcze zaznaczyć, że zainicjowany w niniejszej sprawie spór o właściwość stał się również bezprzedmiotowy z uwagi na śmierć podopiecznego, albowiem nie ulega wątpliwości, iż przedmiot postępowania administracyjnego, tj. skierowanie do domu pomocy społecznej dotyczył wyłącznie praw ściśle związanych z jego osobą. To z kolei oznacza, że w przypadku, gdyby wniosek w niniejszej sprawie nie został cofnięty, to postępowanie podlegałoby umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.