Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Agnieszka Miernik Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. S. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1527/12 oddala skargę.

I SA/Wa 1790/14

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2014 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu [...] czerwca 2014 r. J. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1527/12. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego J. S. wskazała jako podstawę wznowienia postępowania art. 271 pkt 2, a także art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniosła, że wyznaczony z urzędu adwokat W. S. nie kontaktował się z nią, nie odpowiadał na telefony, nie wykazał żadnego zainteresowania sprawą, której w ogóle nie znał.

Pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu, na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r., wniósł o uwzględnienie skargi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć trzeba, że uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 P.p.s.a. oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. I SA/Wa 1527/12, którym oddalono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Skoro w sprawie zapadło prawomocne orzeczenie, a skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania, to należało ustalić, czy skarga ta opierała się na ustawowej podstawie wznowienia i czy została wniesiona w terminie określonym w art. 277 P.p.s.a.

Skarżąca w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 271 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. W stosunku do tej przesłanki wznowienia postępowania trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu.

W niniejszej sprawie skarżąca podała, że dowiedziała się o okolicznościach wydania wyroku tuż przed napisaniem skargi o wznowienie postępowania w dniu 27 maja 2014 r., wobec tego skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.

Pozytywne ustalenie, że zostały spełnione niezbędne przesłanki skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania, spowodowało w dalszej kolejności konieczność zbadania, czy skarga wznowieniowa była dopuszczalna, a więc czy wskazana przez wnioskodawczynię podstawa wznowieniowa była merytorycznie uzasadniona. Obowiązek taki wynika z treści art. 281 P.p.s.a. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje oddalenie skargi. Istnienie natomiast przyczyny wznowienia postępowania uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia, o ile treść zapadłego orzeczenia jest niewłaściwa, a jego zmianę lub uchylenie uzasadniają okoliczności będące podstawą wznowienia.

W ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej, wbrew zarzutom skargi, pełnomocnik J. S. - ustanowiony z urzędu - został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej w dniu 21 czerwca 2013 r., na której stawił się osobiście i zajął stanowisko w sprawie. Przedłożył także do akt sprawy pismo procesowe oraz złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia zapadłego w tym dniu wyroku. Po zapoznaniu się z jego treścią, co wynika ze złożonej do akt opinii, nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Tym samym stanowisko skarżącej, że reprezentujący ją z urzędu adwokat W. S. nie wykazał żadnego zainteresowania sprawą oraz działał na jej szkodę, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w aktach materiale dowodowym.

Z argumentacji skarżącej wynika, że ma ona zastrzeżenia odnośnie sposobu reprezentowania jej interesów przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. W tej kwestii należy stwierdzić, że przesłanki wznowieniowe nienależytego reprezentowania lub pozbawienia możliwości działania określone w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. nie występują w sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik nawet, gdy swoje obowiązki wykonuje w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków ( postanowienie NSA z 15.02.2012 r. I GSK 155/12, LEX w 1122866).

Natomiast zastrzeżenia strony co do sposobu wypełniania obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie mogą być przedmiotem oceny Sądu administracyjnego. Relacje te podlegają aktom określającym zasady etyki zawodów prawniczych i ocenie właściwych organów samorządu zawodowego.

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie może być mowy o pozbawieniu skarżącej możliwości działania w znaczeniu o jakim mowa w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. natomiast dla podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 2 P.p.s.a. skarżąca w ogóle nie podała uzasadnienia to Sąd na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi o wznowienie.