Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.

W rozpoznawanej sprawie w dniu 19 lutego 2009 r. A sp. z o.o. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...].

Z akt sprawy wynika, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 20 stycznia 2009 r. (pocztowe potwierdzenie odbioru k. [...] akt administracyjnych).

Skargę złożyła osobiście w dniu 19 lutego 2009 r. w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu osoba upoważniona do reprezentacji spółki. W dniu 20 lutego 2009 r. Sąd - mając na względzie zasadę pośredniości wnoszenia środków zaskarżenia do sądów administracyjnych - za pismem nr [...] przesłał skargę listem poleconym [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] Ministrowi Finansów. Przesyłka wpłynęła do organu w dniu 23 lutego 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na podstawie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - w skrócie upsa, skargę na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 upsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 1 upsa, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego.

Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 upsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie terminu określonego w art. 53 § 2 upsa oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie, odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 20 stycznia 2009 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 83 § 1 upsa, rozpoczął swój bieg w dniu 20 stycznia 2009 r. a zakończył się z upływem dnia 19 lutego 2009 r. Dzień 19 lutego 2009 r., z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 upsa, był więc ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w doręczonej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca spółka złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Przekazanie skargi Ministrowi Finansów, po myśli art. 54 § 1 upsa, nastąpiło natomiast w dniu 20 lutego 2009 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim bowiem przypadku trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczy się od daty nadania skargi przez sąd na adres organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, nie zaś od daty nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, czy osobistego złożenia skargi w Biurze Podawczym Sądu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca spółka wniosła skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 upsa, co czyni skargę spóźnioną.

Z tych względów, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 upsa oraz art. 58 § 3 upsa, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.