Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy z wniosku Burmistrza Strzegomia o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Strzegomia a Burmistrzem Jawora w sprawie przyznania pomocy społecznej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2024 r. Burmistrz S. (dalej: wnioskodawca), wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy wnioskodawcą a Burmistrzem J. w sprawie przyznania pomocy społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego określają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 13 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., tj. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku jest rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, który to spór należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Podkreślenia wymaga, że dla Burmistrza S. i Burmistrza J., z upoważnienia których kierownicy ośrodków pomocy społecznej wydają decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy (art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1283) brak jest wspólnego organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 22 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 - dalej: k.p.a.). Zgodnie bowiem z § 1 pkt 1 lit. b i c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (t.j. Dz. U. nr 198, poz. 1935) powiat [...], na którego terenie położone jest Miasto J., pozostaje w obszarze właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy. Natomiast powiat świdnicki, na którego obszarze położona jest Gmina S., pozostaje w obszarze właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu.

W tej sytuacji wywiązał się spór o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego przy braku wspólnego dla nich organu wyższego stopnia w rozumieniu art.17 pkt 1 k.p.a., co oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, gdyż sprawa ta należy do wyłącznej kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. stwierdził swoją niewłaściwość w przedmiotowej sprawie i przekazał ją według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.